Maandag 16/12/2019

Wielrennen

Wie stopt Deceuninck-QuikStep?

Ploegmaats Zdenek Stybar (l.), Belgisch kampioen Yves Lampaert en Iljo Keisse trekken door tijdens Kuurne-Brussel-Kuurne. Beeld Photo News

Vorig seizoen wonnen de renners van Patrick Lefevere 73 wedstrijden. Dit prille seizoen zitten ze al aan 13 stuks na de exploten van Zdenek Stybar in de Omloop en Bob Jungels in Kuurne. Wie stopt Deceuninck-QuickStep?

Zdenek Stybar: Winnaar Omloop

Zevende in de Strade Bianche, negende in de E3 Prijs, achtste in Gent-Wevelgem, zesde in Dwars door Vlaanderen, tiende in de Ronde van Vlaanderen en negende in Parijs-Roubaix. Het is een indrukwekkende reeks van toptienplaatsen van Zdenek Stybar (33) in 2018. Zaterdag na zijn overwinning in de Omloop noemde hij 2018 “misschien mijn beste seizoen ooit”. Maar winnen deed hij niet. Veertien ploegmaats reden 73 overwinningen bij elkaar. Voor Stybar was er alleen een rol van gewaardeerde helper.

Zdenek Stybar zegeviert tijdens de Omloop. Beeld Photo News

Gaat het dit jaar anders worden? Zaterdag won Stybar zijn tweede koers van het jaar. Voorbij de Muur van Geraardsbergen, waar de wedstrijd min of meer in een beslissende plooi viel, hoorde hij zijn ploegleider Tom Steels in zijn oortjes en wat die zei, klonk Stybar als muziek in de oren. “Steels zei: ‘Je hebt drie ploegmaats achter je, maar we kiezen voor jou. Geloof in je sprint, je kunt het.’ Dat heb ik gedaan.”

Het is lang geleden dat Stybar de grote overwinningen behaalde. In 2015 won hij de Strade Bianche en een rit in de Tour de France. En twintig maanden geleden werd hij in Tsjechië de kampioen van zijn land. Het geloof in zichzelf was Stybar niet kwijt. Wel was hij haast vergeten wat winnen doet met een coureur. Tot hij op 24 februari 2019 de slotrit in de Ronde van de Algarve won. “De overwinning heeft me rust gegeven in mijn hoofd. Ook het team is weer in mij gaan geloven.”

Niki Terpstra is weg. De Nederlander was vorig jaar een ploegmaat van Stybar en hij was dominant in de klassiekers. Terpstra won de E3 Harelbeke en de Ronde van Vlaanderen. Toch zal de Tsjech niet zomaar een plaats naar voor schuiven. “Het verandert niet”, zegt hij. Omdat Bob Jungels nu deel uitmaakt van de klassieke ploeg en omdat het zo niet werkt bij Patrick Lefevere. “In de Algarve zat ik in een winnende positie. Daar heb ik de steun van Enric Mas gekregen. En zaterdag had ik drie ploegmaats die bereid waren om voor mij te werken. Als een van mijn ploegmaats kans maakt om te winnen, zal ik nog altijd alles voor hem doen.”

Natuurijk wil hij zelf graag de Ronde van Vlaanderen of Parijs-Roubaix winnen. Maar of het dit jaar gaat of moet gebeuren, nu hij 33 is geworden en einde contract?

“Ik ben in die wedstrijden al dikwijls mee geweest tot diep in de finale”, zegt hij. Stybar werd twee keer tweede in Parijs-Roubaix (2015 en 2017) en hij werd tweede in de E3 Harelbeke (2015). “Ik blijf werken en dromen en ik hoop dat het een keer gebeurt. Dat ik einde contract ben, verandert niets aan de zaak. Die vraag krijg ik keer op keer. Alsof dit het jaar van de waarheid is. Eerlijk gezegd, het kan me niet schelen dat mijn contract afloopt. Je weet gewoon niet wanneer het je jaar wordt waarin je de grote koers wint. Aan mijn motivatie verandert het niets.”

Bob Jungels Winnaar: Kuurne-Brussel-Kuurne

Bob Jungels (26) was naar het Belgisch openingsweekend gekomen om over kasseien te leren, zei hij. Niet gedacht dat hij dit weekend ook zijn eerste Vlaamse koers zou winnen. Kuurne is de Omloop niet en van kasseien stak de ex-winnaar van Luik-Bastenaken-Luik zondag niet zoveel op. Maar what the hell, straks moeten we hem ook bij de favorieten voor de Ronde van Vlaanderen rekenen.

Bob Jungels triomfeert in Kuurne-Brussel-Kuurne. Beeld Photo News

Philippe Gilbert ging Jungels vooraf. Gilbert won één keer Luik-Bastenaken-Luik, twee keer de Ronde van Lombardije en drie keer de Amstel Gold Race voor hij de Ronde van Vlaanderen won. Gilbert was een coureur van de Ardennen die ook een monument op kasseien won.

Straks probeert Peter Sagan het in de omgekeerde richting. Sagan is een winnaar van de Ronde en Roubaix, die het eind april ook in Luik gaat proberen.

Jungels won vorig jaar in Luik en dan besliste hij met zijn ploegleiding dat ze in 2019 iets anders zouden doen: kasseien dus. Het is misschien een ongewone beslissing, knikte Jungels, maar raar vindt hij ze zeker niet. “Ik kom uit de Vlaamse koersen”, zei de Luxemburger, die na een verbluffende solo van zestien kilometer Kuurne-Brussel-Kuurne won. “Als jonge renner heb ik geleerd hoe ik op kasseien moet koersen.”

De beslissing is vorig jaar genomen, zei hij. “Als je het goed bekijkt, ziet het profiel van de Ronde van Vlaanderen er niet zoveel anders uit dan dat van de Amstel. Het enige verschil zijn de kasseien. Je moet anders koersen, maar dat lukt.”

Er valt nog wat te verbeteren. In de Omloop miste hij de goede vlucht omdat hij zich op de Molenberg achteruit liet drummen. Dat zette hij gisteren dan maar mooi recht.

Of Jungels, na zijn ploegmaat Gilbert, dan de volgende Luik-winnaar wordt die de Ronde van Vlaanderen wint? Jungels: “Waarom niet?”

Oliver Naesen was gisteren zwaar onder de indruk van Jungels. Dé uitspraak van het weekend: “Ik ben zelden zo verkracht geweest.” Naesen zei het zelfs twee keer na de finish in Kuurne: eerst voor de microfoon van Sporza, vijf minuten later ook aan de bus van AG2R. De ‘dader’ in kwestie was Jungels. Naesen: “Die was veel te sterk. Ik was goed, maar hij stak er nog een stuk bovenuit.”

Naesen was op 65 kilometer van de streep op kop geraakt met een groepje van vijf, met daarbij Jungels. Op 16 kilometer van de finish, toen het peloton akelig dichtbij begon te komen, ging de Luxemburger er alleen vandoor. Met één simpele demarrage, van kop af, reed hij de rest uit het wiel. “Op de Varent waren er al 160 die niet konden volgen, bij het ingaan van de laatste lokale ronde was er helemaal niemand meer die hem kon houden”, zei Naesen. “Niet te doen. Wat een sterk beest. Dat die Ardennen-coureurs maar ver weg blijven van de Vlaamse klassiekers.”

Patrick Lefevere: Manager Deceuninck-QuickStep

Patrick Lefevere (64) is een gelukkige manager. Na veertien jaar (Nick Nuyens in 2005) kon zijn team nog eens de Omloop winnen. “Het was zeker geen obsessie. Maar het deed uiteraard plezier”, zei hij. “Hier staat een zielsgelukkige man. We worden al een paar jaar verzwakt genoemd. Na het afscheid van Boonen, nu ook na het vertrek van Terpstra en Gaviria. Maar kijk, we blijven scoren.”

Zaterdagmorgen stond hij met gezonde stress aan de start in Gent, erkende Lefevere. “Die ebde weg toen ik Stybar bezig zag. Zo rustig, zoveel zelfvertrouwen. Nooit eerder meegemaakt met hem. Normaal is hij rotnerveus en maakt hij foutjes. Die ritzege in de Algarve moet hem een boost hebben gegeven.”

Patrick Lefevere is een tevreden man. Beeld BELGA

Wat een metamorfose, inderdaad. QuickStep won 73 keer in 2018, Stybars aandeel daarin: nihil. Lefevere: “Daar zat hij enorm mee. ‘Weet je, Patrick’, zei hij me, “mocht ik nu op zijn minst één van die 73 koersen hebben gewonnen, was dit mijn beste seizoen ooit geweest.’ Zo zag hij dat. Maar hij ging telkens óf te vroeg, óf te laat. Dat kon je ook van Gilbert zeggen. Twee jaar geleden lukte alles voor Gilbert, maar ook hij was vorig jaar vaak slachtoffer van de ploegtactiek. Nu komen er openingen.”

Waar de kopmannen gretig induiken. Ook Jungels. “’En? Hoe is het geweest?’, vroeg ik Jungels zaterdag toen hij de teambus op kwam. ‘Tof, tof. Maar ik heb nog veel te leren’, antwoordde hij. ‘Leren moet je op school doen, niet hier’, zei ik hem. (lacht) Geweldig wat hij deed in Kuurne. Demarreren van de kop af en dan een tijdrit van zestien kilometer rijden. Of was het zestig, de totaalafstand van zijn vlucht? Ik denk dat hij nu wel weet wat het betekent: sterven op de fiets.”

Lefevere maakt zich geen zorgen voor de rest van het voorjaar. “Er duikt wel een beeld voor me op”, zei hij. “Ploegdokter Yvan Vanmol die met beide handen naar het hoofd grijpt. ‘Ze zijn te vroeg in vorm!’ Maar weet je, dit is de mentaliteit die ik in de ploeg wil. Of het nu in de Omloop, de UAE Tour of Le Samyn is: overal waar we starten, proberen we succes te boeken. Een harde lijn, maar het zijn profs. Ze worden goed betaald voor wat ze doen dus mogen, neen, moeten de ambities ook navenant zijn. Anders blijven we beter thuis.”

Het is een belangrijk jaar, want 80 procent van zijn ploeg is einde contract, onder wie Stybar, stelde Lefevere. “Elke medaille heeft zijn keerzijde, ook deze. Want wie wil niet correct worden betaald voor topprestaties? Ongetwijfeld zullen er weer zotte prijzen worden geboden. Julian Alaphilippe, bijvoorbeeld, wordt straks in Frankrijk grof wild. Dus zal de boekhouder Lefevere de komende weken weer rondlopen met een stylo achter zijn oor. Slechte gewoonte. De managers beginnen me nú al te bellen. Stel je goed voor: we zijn begin maart!”

Voorlopig zijn alleen de contracten van Fabio Jakobsen en Alvaro Hodeg verlengd. “Omdat ik stellig geloof in de jeugd. En omdat die jongens hun strepen al verdiend hebben en meer waard zijn dan een minimumcontract. Voor de rest is het geduld oefenen. Hoe groot de naam, het palmares en de staat van verdienste ook is, als iemand me aanklampt, zeg ik: eerst presteren, praten doen we daarna wel. Voor elk individueel geval wil ik me afvragen: ben ik wel bereid om jou twee jaar extra te geven? Dat weet ik nog niet. Dus wacht ik.”

“Ik heb er in het verleden de revue zien passeren die riepen: ‘Ik ga podium rijden in de Tour de France! Maar ik wil vooral zekerheid.’ Dan zei ik: ‘Realiseer die ambitie dan eerst maar eens. Lukt dat, dan betaal ik je meer.’ De realiteit is dat ze nooit op dat Tour-podium hebben gestaan.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234