Donderdag 28/01/2021

‘Wie mijn ontslag wil, moet het maar zeggen’

Op de fractiebijeenkomst gisteren kreeg Somers de wind van voren. Vooral de jongere Kamerleden vragen hadden bij de belofte op een verkiesbare plaats aan Vijnck. ‘Maar we moeten daar overheen stappen’. Open Vld wil de episode wel achter zich laten, maar is niet helemaal zeker dat dat ook zal lukken.

Naar verluidt was het een erg emotionele Somers die gisteren de verzamelde Kamer- en Senaatsfractie toesprak. Hij verhaalde hoe het allemaal gelopen was met Vijnck. Hoe hij gehoopt had met zijn demarche de partij een boost te geven en hoe hij kans zag om een muur op te trekken tussen de echte liberalen - Open Vld dus - en die van Dedecker. Not his finest hour, klinkt het in Somers directe omgeving. “Zo’n biecht is niet makkelijk. Hij heeft het emotioneel erg zwaar, en moet daar nu even doorheen. Maar laat ons toch niet vergeten dat Bart niets illegaals gedaan heeft.”Somers schuwde de grote woorden allerminst tijdens deze nieuwe biecht en zei op een gegeven moment zijn ontslag als partijvoorzitter overwogen te hebben. Meer dan een boutade is dat niet: “Op zulke moeilijke momenten flitst er van alles door je hoofd. Maar wie mijn ontslag wil, moet het maar zeggen.” Ondanks die voorzet waagde geen van de aanwezige parlementsleden het om effectief Somers’ ontslag te vragen, zelfs al vinden sommigen dat hij bij een verkiezingsnederlaag op deze blunder afgerekend moet worden. “Een ontslag zou deze zaak buiten alle proporties opkloppen”, zegt een parlementslid. “Dat kunnen we in volle campagne missen als kiespijn.”

Gezichtsverlies

De Somers van vandaag is bijlange niet meer de Somers van drie jaar geleden, toen Dedecker hem vanuit de VLD deed wankelen. (zie kader) Nu overleeft Somers dit pijnlijke moment, het is veel minder zeker dat hij dat toen ook gedaan had. Zo groot is de metamorfose van Somers dat hij zichzelf weleens de pater familias van de liberalen durft te noemen, niet eens grappend. Hij is per slot van rekening de man die alle ministers en fractieleiders persoonlijk benoemde en zich zo van een brede steun verzekerde. Maar het gezichtsverlies blijft, en dus wordt 7 juni alweer een cruciale dag voor de Open Vld-voorzitter. En niet omdat Dirk Van Der Maelen (sp.a) het gisteren presteerde om zijn ontslag te eisen. Bij een eventueel verlies mag hij forse tegenwind in de partij zelf verwachten. Herman De Croo waarschuwde hem gisteren in deze krant al voor de gevolgen bij een nieuw verlies en anderen treden hem (anoniem) bij. Tegelijkertijd blijft het gerucht circuleren dat Somers na de verkiezingen geen voorzitter meer zal zijn, al heeft dat in se niets te maken met de vaudeville rond Vijnck. Somers wordt getipt als federaal vicepremier als Karel De Gucht rond eindjaar naar de Europese Commissie zou trekken, of zelfs als Vlaams minister-president. Nu mag Somers wel een stuk meer incontournable zijn in zijn partij dan hij het ooit was, dat betekent nog niet dat zijn verhaal zomaar is gepasseerd op de fractievergadering. Met name de jongere parlementsleden zien in de beloftes aan Vijnck een devaluatie van hun mandaat en vrezen ondanks hun harde werk aan de kant geschoven te worden als dat strategisch zo uitkomt. Er zijn precedenten: in 2007 vielen sommige van de allerbeste parlementsleden tussen de mazen van het net, zij het dat ze later weer opgevist werden. Annemie Turtelboom werd minister van Asiel en Migratie, Fons Borginon via wat tussenstadia kabinetschef van minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht.

Shut up

Het Kortrijkse Kamerlid Sofie Staelraeve was een van de malcontenten. Zij zegt gefrustreerd achter te blijven. “Politieke spelletjes en het zieltjes winnen lijkt belangrijker dan het parlementaire werk. Maar daarom zit ik niet in de politiek.” Willem-Frederik Schiltz had het over een “bedroevende ontwikkeling” en Katia della Faille noemde deze episode “veeleer onaangenaam”. Zij dreigde immers het slachtoffer te worden van Vijncks parachutage. Della Faille woont namelijk in het zelfde Vlaams-Brabant als waar de overloper een verkiesbare plaats zou krijgen. Tot slot vraagt ook Patrik Vankrunkelsven dat er na de verkiezingen goed nagedacht wordt over de herwaardering van het parlementaire mandaat. Maar uiteindelijk zal gebeuren wat Bart Tommelein zei. “Nu moeten we weer verder campagne voeren en werken op inhoud. Lees: shut up, en verder werken. In de communicatie naar buiten staat Open Vld weer als één man achter de voorzitter. “Iedereen moet beseffen dat het spel op deze manier gespeeld wordt”, zegt een gelouterde liberaal. “Je legt je daar maar beter bij neer.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234