Donderdag 12/12/2019

Wie is bang van de tandenfee?

horror

darkness falls HIIII

Regie: John Liebsman

Brussel

van onze medewerker

Ludo Wijnen

Stelt u zich even voor dat u op elk moment een zaklamp bij de hand moet hebben om de duisternis af te weren. Ieder ogenblik waarin u blootgesteld wordt aan het donker loopt u het gevaar om door uw grootste schrikbeeld aan flarden gescheurd te worden. Sluit desnoods even de ogen om de nachtmerrie voelbaar te maken. Geef toe, niemand zal in die duisternis het schrikbeeld van de tandenfee voor zijn geestesoog zien voorbijtrekken.

Wat er precies mis is geweest met het gebit van de makers van Darkness Falls is onduidelijk maar toch is dat precies wat ze willen bewerkstelligen in het anderhalf uur dat deze onzin duurt. De tandenfee is een melige volkslegende die zich bezighoudt met kleingeld onder het kussen te leggen op de plaats van gewisselde melktandjes. Dat maakt haar zo al een van de flauwste en overbodigste verzinsels die het mensdom rijk is. Hier gaat men nog een stapje verder en wil men deze goedmoedige geest promoveren tot een angstaanjagende demon die enkel op wraak belust is. In de flashback van een proloog maakt de kijker kennis met Mathilda Dixon, een lieve tante die haar bijnaam van de 'tandenfee' niet gestolen heeft. Zij geeft kindjes een stuiver in ruil voor hun uitgevallen melktandjes. Die grootmoedigheid maakt van haar de hoofdverdachte wanneer een aantal kinderen vermoord worden en een ongeduldige meute wil haar zo snel mogelijk opbranden om van de heks verlost te zijn. Sindsdien maakt ze jacht op kindjes die haar 's nachts gezien hebben, met een masker op het hoofd omdat ze zich blijkbaar schaamt voor haar verbrand aangezicht. Een van hen is Kyle Walsh, die nog als volwassene voortdurend met een forse voorraad zaklampen rondloopt, kwestie van niet onvoorbereid in een donker steegje terecht te komen. Dat mag natuurlijk niet helpen, want het spook duikt steevast op wanneer hij die spullen om de een of andere reden niet kan gebruiken. Wijlen Mathilda Dixon, uitgegroeid tot een flinke portie speciale effecten, krijgt dus meermaals de kans om korte metten met hem te maken maar doet dat dus niet. Ze kiest op die momenten steevast voor de persoon die bij Walsh is en haar ook heeft gezien. Het levert Walsh de reputatie op een moordenaar te zijn en hij belandt in de gevangenis. Het maakt immers weinig indruk als men aangeeft dat de tandenfee eigenlijk verantwoordelijk is voor de moorden waarvoor men wordt aangehouden.

Chaney Kiley, die Walsh vertolkt, heeft het belachelijke scenario gelezen en doet dan ook geen moeite meer. Hij laat zich opsluiten en wacht geduldig op het volgende schrikeffect. Voor de kijker is het heel wat moeilijker om zich even gelaten op te stellen.

Bang zijn voor het donker is een schitterend uitgangspunt voor een horrorfilm, dat blijkt wel uit Pitch Black en het komende Darkness. Maar zelfs de rare kronkels in dit bizar scenario maken de tandenfee tot nader order niet angstwekkender dan de tandarts. Het lijkt erop dat het concept is ontstaan na een brainstorming waar kattebelletjes als Night of Winnie-the-Pooh en Dawn of Droopie in de vuilnisbak zijn beland. Dat soort omkeringen wil wel eens werken, zoals Sandman en Nightmare before Christmas bewijzen, maar hier is de spitsvondigheid van Tim Burton of Sam Raimi ver te zoeken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234