Zondag 04/12/2022

Wie heeft onze planeet gekookt?

Paul Krugman ziet met lede ogen aan hoe de strijd tegen de klimaatverandering slabakt

Zeg niet dat de goden geen gevoel voor humor hebben. Ik durf te wedden dat ze op de Olympus nog steeds zitten te gniffelen om hun besluit de eerste helft van 2010 de heetste ooit te maken. En dat in een jaar waarin alle hoop verdween op daadkracht om klimaatverandering te beperken.

Natuurlijk kun je op basis van een jaar geen conclusies trekken over trends in de wereldwijde temperatuur. Maar wie het feit negeert, trapt in een van de favoriete trucs van klimaatveranderingontkenners: ze wijzen op een ongewoon warm jaar in het verleden en zeggen: “Zie je wel, de aarde is aan het afkoelen sinds 1998, niet aan het opwarmen.” Eigenlijk is 2005 en niet 1998 het warmste jaar tot dusver - maar het punt is dat de recordtemperaturen waar we nu mee te maken hebben, onzinargumenten nog onzinniger maken.

Maar is er ook maar één ontkenner die zegt: “Oké, ik denk dat ik fout zat”, om vervolgens het klimaat te steunen? Nee. En de planeet kookt maar door.

Waarom kwam wetgeving rondom klimaatverandering eigenlijk niet door de Amerikaanse Senaat? Het was niet zo dat we niets deden, omdat we gerede twijfel hadden over de wetenschap. Elk stukje valide wetenschappelijk bewijs wijst op een continue en hoogstwaarschijnlijk versnellende stijging van temperaturen wereldwijd.

Deden we dan niets omdat we twijfelden over de economische impact van klimaatwetgeving? Ook niet. Het is altijd grappig geweest, in de zin van galgenhumor, om naar conservatieven te kijken die de kracht en flexibiliteit van de markt verheerlijken. Maar als er een prijs op CO2 gezet wordt, draaien ze 180 graden en stellen ze dat in dat geval de economie in elkaar zou storten. Alle serieuze schattingen maken echter duidelijk dat we de CO2-uitstoot geleidelijk kunnen beperken, met hooguit kleine gevolgen voor de economische groei.

Dus als het niet de wetenschappers en de economen waren die de daadkracht rondom klimaatverandering hebben vermoord, wat dan wel?

Het antwoord is de gebruikelijke tweeling: hebzucht en lafheid.

Als je het verzet tegen klimaatmaatregelen wilt begrijpen: volg het geld. Hoewel de economie als geheel niet veel schade oploopt als we een prijs zetten op CO2, geldt dat wel voor bepaalde industrieën. Vooral de kolen- en olie-industrie. En die hebben een enorme campagne opgezet om hun bedrijfsresultaat veilig te stellen.

Kijk eens naar de wetenschappers die de consensus over klimaatverandering in twijfel trekken; kijk eens naar de denktanks die claimen dat elke poging om emissies te beperken de economie zal verlammen. Keer op keer zul je erachter komen dat zij aan de andere kant van een geldstroom staan die begint bij grote energiemaatschappijen, zoals Exxon Mobil dat tientallen miljoenen dollars besteedt om de ontkenning van klimaatverandering te promoten.

Of kijk naar de politici die het felst tegen klimaatbeleid hebben gefulmineerd. Waar komt het grootste deel van hun campagnegeld vandaan? Je weet het antwoord al.

Maar zonder de hulp van lafheid had alleen hebzucht deze strijd niet gewonnen. Dan gaat het vooral om de lafheid van politici die weten hoe groot de dreiging is. Politici die klimaatactie in het verleden steunden, maar hun post op het cruciale moment hebben verlaten. Er zijn er meer van en dus komt er geen klimaatwet. Hebzucht, gevoed door lafheid, heeft getriomfeerd. En de hele wereld zal de prijs betalen.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234