Donderdag 13/08/2020

Column

Wie gelooft in het eenmalige karakter van een belasting op spaargeld?

Beeld dm

Pascal Paepen is financieel analist en doceert bank & beurs.

In de overvloed aan berichtgeving over de dood van Wilfried Martens ging het nieuws bijna verloren. En toch is het heel belangrijk, het ballonnetje dat het Internationaal Muntfonds (IMF) opliet over een extra belasting op ons spaargeld. Door de bedragen op alle spaarrekeningen met 10 procent af te romen zouden overheden in staat zijn hun schulden meteen terug te dringen tot het niveau van net voor de crisis. Onze regering zou in één klap maar liefst 25 miljard euro 'vangen'. Meer hebben sommige politici niet nodig om te beginnen dagdromen.

De operatie lijkt simpel en kan snel uitgevoerd worden. Maar toch is zo'n algemene ingreep momenteel nog niet erg realistisch. Het IMF gaat er namelijk van uit dat de belasting geheven kan worden vooraleer de spaarders zich eraan zouden kunnen onttrekken. Maar dan is de vroegtijdige communicatie over het voorstel wel erg ongelukkig. Discretie in een buitenverblijf in Poupehan zou veel efficiënter zijn geweest. Je kunt ervan uit gaan dat een aantal mensen vrijdag al wat geld van hun rekening hebben gehaald en dat heel wat andere spaarders een afspraak hebben geregeld met hun bankier om te bestuderen hoe zij zo'n eventuele belasting kunnen mijden. Er zal dan ook nogal wat geschoven worden met activa. De spaarrekening zal ongetwijfeld aan populariteit inboeten.

Het voorstel van het IMF zou ook aanleiding kunnen zijn voor een nieuwe kapitaalvlucht uit zwakke eurolanden. Niet alle overheden zullen immers een voorstander zijn van de nieuwe spaarbelasting. Een land waar ministers zich op overtuigende wijze expliciet tegen het voorstel van het IMF verzetten, zal kunnen rekenen op een instroom van spaargeld, terwijl landen waar regeringslui het idee genegen zijn een uitstroom van geld mogen verwachten.

Je kunt je ook vragen stellen bij het 'eenmalige' karakter dat de nieuwe belasting zou hebben. Wie gelooft zoiets? Als de maatregel uitgevoerd zou worden, dan komt er minstens een lange periode van wantrouwen ten opzichte van de spaarrekening. Als overheden zo gemakkelijk zo'n drastische belasting kunnen invoeren, dan zullen ze niet aan de verleiding kunnen weerstaan om diezelfde of een soortgelijke belasting later nog een of meerdere keren op te leggen. De suggestie van het IMF heeft trouwens ook een decadent effect, want waarom zou een regering nog de moeite doen om een begroting rond te krijgen of financiële discipline te tonen? Waarom kiezen voor de moeilijke weg als het geld ook veel gemakkelijker kan gevonden worden?

De banken zullen ongetwijfeld ook lobbyen tegen een dergelijke supertaks. Als het spaargeld te hard wordt aangepakt, dreigen de financiële instellingen een goedkope financieringsvorm te verliezen. Het effect zou voor sommige banken bijna even erg kunnen zijn als een bankrun.

Bij het IMF zijn ze zich ongetwijfeld bewust van alle nadelen van hun voorstel. Misschien hebben ze gewoon willen aantonen dat voortaan alle inventieve manieren om begrotingstekorten weg te werken en staatsschulden te verminderen bespreekbaar moeten zijn. Niets is onmogelijk en alle heilige huisjes mogen sneuvelen. Als de wanhoop hoog is, is een wanhoopsdaad nooit veraf.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234