Donderdag 21/01/2021

Bankroet

Wie geeft nog een cent om 50 Cent?

50 Cent, alias mijnheer Curtis Jackson.Beeld © getty images

Toen hij nog lustig meisjes naar zijn 'Candy Shop' wist te lokken, schepte 50 Cent de miljoenen met de hand. Nu hij bescherming tegen schuldeisers moet aanvragen, leert een van de rijkste hiphoppers van de planeet de zure les dat ook rijk zijn geld kost.

"Wanna get rich? I'll show you how"

(50 Cent in 'Like My Style')

Het is pech van het soort dat The New York Times uiterst zelden overkomt. Op 10 juli pakt de eerbiedwaardige krant in haar stijlrubriek uit met een paginabreed, jubelend profiel van Curtis Jackson oftewel 50 Cent. Vergeet het beeld van de rumoerige gangsterrapper, besluit de journaliste, want bij haar in de chique Gordon Ramsay Pub & Grill zit een muziekondernemer die stilaan ook als acteur aan het doorbreken is. Zijn bijrol in de boksfilm Southpaw, momenteel ook in de Belgische zalen te zien, is er het bewijs van. Drie dagen na publicatie van het portretinterview met de rapper met het "uitzonderlijke instinct voor zaken", vraagt 50 Cent bescherming tegen zijn schuldeisers aan. Oeps!

Failliet is 50 Cent technisch gezien nog niet. Door zich te beroepen op Chapter 11 van de Amerikaanse Bankruptcy Code kan hij zichzelf wel tijdelijk beschermen tegen schuldeisers. De actie komt er niet toevallig nadat een rechter hem een schadevergoeding had opgelegd van 6,5 miljoen euro voor het laten lekken van een sekstape met Lastonia Leviston, de ex van zijn bloedvijand-rapper Rick Ross. Een eigenaardige kwestie, dat sekstapegeschil. 50 Cent zette de video op zijn website nadat hij hem had overgekocht van de ex-vriend van mevrouw Leviston. Tussen enkele scènes waarin Leviston in de weer is met haar ex-vriendje, komt 50 Cent in beeld. Verkleed met een pruik doet de rapper zich voor als een pooier, noemt hij Leviston een callgirl en zijn rivaal Ross een hoerenloper.

"Grapje", verdedigde 50 Cent de verspreiding van de tape. Dit is hoe rappers ruzie maken. Het hoort, zo zei hij op de rechtbank, bij de "concurrentiële aard van onze kunstvorm". De rechter kon er niet mee lachen.

Zelf doet 50 Cent zijn faillisementsaanvraag af als een juridisch manoeuvre om schuldeisers op afstand te houden. "Walt Disney heeft ooit het bankroet aangevraagd, Donald Trump heeft het ooit gedaan... Het betekent alleen maar dat je je financiën even herschikt, maar het verhindert wel dat sommige dingen blijven voortgaan die je niet meer wilt laten voortgaan." Behalve de miljoenen aan mevrouw Leviston is hij uit een andere rechtszaak ook nog eens 17 miljoen euro verschuldigd aan het elektronicabedrijf Sleek Audio, nadat plannen om samen koptelefoons te maken in het water waren gevallen.

"My money come in lumps, my pockets got the mumps

I'm in the Benz on Monday, the BM on Tuesday

Range on Wednesday, Thursday I'm in the hooptay

Porsche on Friday, I do things my way

Vipe or Vette, I tear up the highway" (50 Cent in 'Poor Lil' Rich')

Of 'Fifty' zo aan zijn gerechtelijke veroordelingen ontsnapt, valt nog te bezien. De vermogensstaat die hij verplicht moest indienen bij de rechtbank van Koophandel van de staat Connecticut geeft wel al een aardige blik op de levensstijl van de rapper. Een fascinerende en uitzonderlijke blik, omdat zijn statussymbolen in detail blootgelegd worden.

Is Curtis Jackson in het echte leven de autogek die hij als 50 Cent in zijn raps pretendeert te zijn? Vast wel als je een 1966 Chevrolet Coupe, drie Chevrolet Suburbans, een Rolls Royce Phantom Drophead, een Dodge Sprinter, en een Suzuki Kizashi Sport in de garage hebt staan. Daar blijven ze overigens vaak staan, want, nog volgens de vermogensstaat, leaset de heer Jackson ook nog een Bentley Mulsanne om zich te verplaatsen. Alles samen ben je daar toch algauw 450.000 euro aan kwijt.

Stulpje van Mike Tyson

Dat verzinkt in het niets bij de volstrekt nutteloze extravaganza van het paleis dat 50 Cent betrekt in Farmington in de staat Connecticut. Het huis ziet er uit als een chique hotel, en zo is het blijkbaar ook ingericht met zijn 21 slaapkamers, 24 badkamers, 5 jacuzzi's, een baan voor raquetball (squash voor snobs, BE), een discotheek, een basketveld, een bioscoopzaal, een zwembad en een grot met een tweede zwembad. Fifty kocht het stulpje over van bokser Mike Tyson. Waarde: 7,57 miljoen euro. Er rust nog een lening van 900.000 euro op.

Het leven kost de rapper-ondernemer maandelijks zo'n 100.000 euro, zo rekent hij de rechter voorts voor. Aan eten en ontspanning buitenshuis gaat elke maand afgerond 2.750 euro op, aan nieuwe kleren evenveel, voor lichaamsverzorging trekt hij ook nog eens 900 euro uit. Beetje wrange opmerking tussendoor: de maandelijkse kost van zijn reizen (1.800 euro) plus het onderhoud van het huis en de tuin in Farmington (samen 9.000 euro per maand) loopt even hoog op als het gebudgetteerde onderhoud van Jacksons twee kinderen (hij betaalt maandelijks 11.100 euro alimentatie voor hen). Beveiliging kost de man 8.200 euro, maar dat is geen luxe als je, zoals 50 Cent toen hij nog een 50 Centje was, negen kogels in je lijf hebt gekregen vanwege de concurrentie na een bezoek aan je grootmoeder.

Toch houdt 50 cent zelf vol dat zijn meeslepend leven vol blingbling vooral schone schijn is.

Ook voor de rechter, toen hij vorige maand uitleg moest verschaffen bij zijn plotse precaire financiën. De Lamborghini's en Bentleys waarmee hij zich verplaatst zijn "geleased", de juwelen rond zijn nek "geleend van de juwelier". "Het is zoals in de muziekvideo's", getuigde hij. "Ze zeggen 'actie!' en dan krijg je al die dure auto's te zien, maar achteraf gaan ze allemaal weer netjes terug naar de garagehouder." Neen, zo bekende 50 Cent: "Na mijn faillissementsaanvraag ben ik niet meer zo cool als ik de week ervoor nog was."

"My flow, my show brought me the dough

That bought me all my fancy things

My crib, my cars, my pools, my jewels

If you talking about money, homie, I ain't concerned"

(50 Cent in 'In Da Club')

Als de vermogensstaat die hij inleverde bij de rechtbank van Koophandel klopt, dan is de Chapter 11-aanvraag meer dan een juridisch handigheidje. Dan heeft 50 Cent een echt probleem. Tegenover een niet onaardig vermogen van 23 miljoen euro staat een schuld van 30 miljoen, waarvan het grootste deel dus uitstaande juridische schadevergoedingen.

De kogelwondes in zijn lijf mogen dan wel geheeld zijn, blijkbaar zit hij toch nog met een gat in zijn hand. Want 23 miljoen is niet niks, het is veel minder dan de 142 miljoen euro die zakenblad Forbes eerder dit jaar nog op zijn hoofd plakte. Forbes noemt hem nog altijd de vierde rijkste hiphopartiest van het moment (achter de zakenman-rappers Puff Diddy, Dr. Dre en Jay Z). Volgens het zakenblad komt het grootste deel van dat vermogen uit investeringen in ondernemingen: alleen al de verkoop van zijn aandeel in Vitamin Water aan Coca-Cola zou Fifty zo'n 90 miljoen euro opgeleverd hebben.

50 Cent leek dus zo'n typische hiphopster te zijn die entrepreneur geworden was. Zoals Diddy (van de kledinglijn) en Dr. Dre (van de door Apple overgekochte Beats-koptelefoons. Fifty maakte geld met een eigen platenlabel G-Unit en met nog wel wat andere dingen. Onder dezelfde naam worden ook schoenen, kledij en films geproduceerd. Uit de rechtbankpapieren komt nu evenwel naar voren dat de cashberg grotendeels zou weggesmolten zijn en dat de resterende bedrijfsactiviteiten van Jackson kwakkelen.

King Kunta

Kwakkelen doet ook de muzikale carrière van 50 Cent. Met de hulp van Justin Timberlake en producer Timbaland scoorde hij in 2007 nog een hit met 'Ayo Technology' (al maakte 'onze' Milow er in Europa een grotere hit van dan het origineel).

Eigenlijk was het vet dan al van de soep. Zijn topcarrière in de popmuziek duurde vijf jaar (2002-2007) en drie platen, waarvan de verkoop in de miljoenen liep. Daarna werd het snel veel minder. De hits 'In Da Club' en vooral het geile 'Candy Shop' zijn onverwoestbaar, maar de platen van de voorbije vijf jaar waren flinke flops. Een comebackalbum wordt alweer aangekondigd voor dit jaar, maar het is nog maar de vraag of daar nog veel volk op zit te wachten.

De troon van het koninkrijk hiphop wordt al een tijdje stevig bezet door Kanye West en Jay Z. Hun uitdagers zijn jonger, melodieuzer en minder karikaturaal geobsedeerd door wapengekletter dan 50 Cent ooit was. Denk aan Kendrick Lamar, wiens onweerstaanbare 'King Kunta' zelfs braaf genoeg is voor de A-playlist van Radio 1. Met de verwijzing naar de fictieve slavenheld Kunta Kinte klinkt het nummer ook intelligenter dan de agressieve, seksuele innuendo's van 50 Cent. Maar eigenlijk vertelt Lamar, net zoals 50 Cent een gettokind uit een gebroken gezin, hier een even klassiek hiphopverhaal over het ontsnappen aan de miserie van de eigen wijk.

"I'm the dropout who made more money than these teachers

It feels good to blow 50 grand and think nothing of it fuck it"

(50 Cent in 'If I Can't')

Het dreigende bankroet van hiphopmiljonair 50 Cent fascineert ook net omdat de weg voordien naar de top zo steil verlopen is. Dat gaat verder dan het klassieke 'rags to riches'-verhaal: hiphoppers als Fifty zetten hun ellendige verleden expliciet in als inspiratie voor de raps die hen zo succesvol gemaakt hebben. Dat is, bij uitbreiding, ook de kern van alle gangsterrap. Gangsta is provocatieve hiphopmuziek waarin het gebruik van geweld wordt verheerlijkt. Het genre heeft een waanzinnig succes gekend - vooral ook bij blanke jongeren uit de middenklasse - juist omdat het als authentiek 'van de straat' werd herkend. En om het over geweld op straat te kunnen hebben, moest Curtis Jackson, geboren in de ruige wijk South Jamaica in het New Yorkse district Queens, zich niet forceren.

Mama Jackson was een drugsdealer. Ze werd doodgeschoten toen de kleine Curtis acht was. Vader was dan al met de noorderzon vertrokken, en Curtis werd door zijn grootmoeder opgevoed. Dat ging mis. Op zijn twaalfde stond hij zelf al op de straathoeken crack en cocaïne te dealen. De naam 50 Cent nam Jackson over van een gangster uit Brooklyn, die erom bekend stond zijn prooien desnoods voor 50 cent te beroven.

Een kort, anoniem en gewelddadig leven leek ook zijn lot te gaan worden, tot Run DMC-grootheid Jam Master Jay zijn ontluikend raptalent ontdekte. Nog voor zijn muzikale carrière goed en wel begonnen was, werd 50 Cent van dichtbij in de wagen neergeschoten. Negen schoten raakten onder meer zijn hand, arm, benen en zijn linkerwang, maar geen enkel vitaal lichaamsdeel. "Ik begon te geloven dat mijn leven een doel moest hebben", concludeert hij in zijn autobiografie From Pieces to Weight.

Nouveaux riches

Veel ingewikkelder dan zo snel mogelijk rijk worden in zo kort mogelijke tijd leek dat doel niet te zijn. Daar kun je allerlei moraliserende bedenkingen op loslaten, maar eigenlijk verschilt de niet altijd even smaakvolle parvenustijl van rijke hiphoppers als 50 Cent niet zoveel van de oude financiële arbeidersmoraal. Het is allemaal wat exuberanter en overdrevener, maar de gelijkenis met het gedrag van nouveaux riches is groot. Het pronken met gouden kettingen, dure wagens en belachelijk grote huizen illustreert de trots over de eigen sociale klim. Als Jean-Marie Pfaff een zwarte hiphopper was geweest, dan liep hij vast ook met kettingen en sigaren te zwieren.

Rap, van 2Pac tot Kendrick Lamar, is in wezen een muziekstijl van de zwarte, lagere klassen in de Amerikaanse grootsteden aan de Oost- en Westkust. Gebroken gezinnen, drugsverslaving, prostitutie en racisme zijn er geen verzinsel. Maar, zoals Andrew Emery terecht opmerkt in The Guardian: "De wortels van hiphop in de afstotelijke, door drugs verteerde armoede van de South Bronx in het New York van de seventies zijn niet alleen een historisch feit, ze hebben ook de ambitieuze filosofie in de muziekstijl vormgegeven." En, faillissement of niet, die ambitie wordt nog altijd het treffendst gedefinieerd in die ene geweldige albumtitel van 50 Cent: Get Rich or Die Tryin'.'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234