Donderdag 08/12/2022

Wie doet de LA Lakers wat?

Volgende week begint de miljardendans genaamd NBA opnieuw. De vraag die dit jaar de tongen losmaakt, is zelden anders geweest: doet Michael Jordan (39) er in 2003 nog een jaartje bij of wordt het nu echt zijn zwanenzang? MJ wil wel, maar zijn lichaam sputtert. Hij betaalt stilaan de tol voor vijftien jaar basketbal in de slopendste competitie ter wereld. De kans dat Air Jordan met Washington zijn carrière in schoonheid zal afsluiten, is klein. Daar zijn de LA Lakers veel te dominant voor. Kobe Bryant en Shaquille O'Neal behalen straks gewoon hun vierde NBA-titel op rij.

Valerie Hardie

Nog eentje, of toch niet? Als Michael Jordan naar zijn lichaam luistert, dan is zijn afscheid niet meer veraf. In februari werd er kraakbeen uit zijn rechterknie verwijderd en in de zomer moest zijn andere knie ook worden 'opgekuist'. Maar His Royal Airness wilde dat risico niet nemen en zal het seizoen toch proberen vol te maken. De discussie in Washington is nu of Jordan niet meer minuten op de bank hoort te zitten. Dat ideetje werd vorig seizoen al geopperd maar MJ wilde daar niet van horen. Die overmoed brak hem zuur op en hij moest 22 matchen geblesseerd toekijken. Jordan heeft zijn lesje - voorlopig - geleerd en verklaarde onlangs aan coach Doug Collins dat hij bereid is minuten in te leveren. Maar: Jordan is de baas van Collins, zodra hij speler af is, wordt hij opnieuw deels eigenaar van de Wizards. Hoelang dat nog zal duren, is uiteraard een open vraag. Tot dusver zei Jordan alleen dat hij zijn contract, dat in 2003 afloopt, wilde uitdoen. Alle andere toekomstplannen zijn in een mysterie gehuld.

Door het uitvallen van Jordan konden de Wizards zich in 2002 net niet plaatsen voor de play-offs. Dit jaar moet het beter. MJ is alleszins beter omringd. Richard Hamilton vloog naar Detroit in ruil voor All Star Jerry Stackhouse, een spektakelspeler die vlot scoort en sinds vorig jaar ook de kunst verstaat te passen. Op de spelverdeling staat Larry Hughes, een bedreven kerel, en onder de ring heeft Washington zich verzekerd van de diensten van 'veteraan' Charles Oakley (38). Hij en Jordan zijn oude bekenden. Bij de Bulls speelden ze drie jaar samen, van 1985 tot 1988. Dat was echter voor Flight 23 zijn duivels ontbond in de NBA en zes titels pakte.

Drie NBA-trofeeën - editie 2000, 2001 en 2002 - staan al in de vitrinekast van Shaquille O'Neal en Kobe Bryant. Als alles volgens plan verloopt, doen de LA Lakers er dit jaar gewoon nog eentje bij. Bryant, wiens cijfers elk jaar beter worden, is alleszins klaar voor het nieuwe seizoen. Toen coach Phil Jackson zijn spelers in oktober voor de eerste keer verzamelde, daagde Bryant op met zeven kilo extra. Geen vetrolletjes, wel pure spieren. Jackson had hem verteld over Jordan. Die was ooit spierbundels gaan bijkweken in het krachthonk om fysiek zijn concurrenten te overtreffen. Met resultaat: zes NBA-titels. Dat was aan geen dovemansoor gezegd: Bryant volgde zijn voorbeeld.

En hoe zit het met O'Neal, de 2m16 grote vrees van alle coaches? Zijn teen moest in september onder het mes om hem van de pijn te verlossen die hem vorig jaar voortdurend kwelde. De kans bestaat dat O'Neal de eerste matchen van op de bank zal volgen. Niet dat iemand daarmee inzit. Om het met de woorden van zijn ploegmaat Rick Fox te zeggen: "Als we slecht beginnen, is er geen reden tot paniek. Want we weten dat Shaq in de finale toch zijn vierde mvp-prijs (most valuable player) in ontvangst zal nemen." De twee vedetten en hun 'supporting cast' kunnen hun motivatie alleszins uit dit gegeven halen: indien de Lakers hun vierde titel op rij halen, dan zijn ze het eerste team sinds de Celtics in 1960 dat daarin slaagt.

De concurrentie zat in de zomer echter niet stil en in theorie moet LA de meeste weerstand krijgen van dezelfde clubs als vorig jaar: Sacramento, New Jersey en mogelijk Philadelphia en Portland. Sacramento was het team dat de Lakers in de halve finale van de play-offs bijna op de knieën kreeg. Om er zeker van te zijn dat de Kings minstens even ver raken, verlengde het bestuur het contract van spelverdeler Mike Bibby en kocht het Keon Clark. Geen grote naam - hij zat vorig jaar bij Toronto en scoorde amper 7,9 punter per match - maar wel een gereputeerde shot blocker. Sacramento hoopt dat hij met zijn 2m11 All Star Chris Webber, die nog een rechtszaak boven het hoofd heeft hangen, kan bijstaan in het afstoppen van O'Neal onder de korf. Voorts blijven de Kings te duchten van op afstand, met de Joegoslavische specialist Pedrag Stojakovic. "We hebben alles, behalve Shaq", luidde de conclusie.

New Jersey Nets heeft de transfer gedaan die het nodig had: het haalde Dikembe Mutombo naar de Continental Airlines Arena. Mutombo meet 2m18 en is elke match wel goed voor een tiental punten en vijftal blocks. Het nadeel is zijn leeftijd: de Kongolees is al 36 en niet meer in bloedvorm. Vast staat wel dat de Lakers het inside niet meer onder de markt zullen hebben met de Nets maar of dat volstaat, valt af te wachten. In de finale werd New Jersey vorig seizoen onder de voet gelopen door de Lakers. Misschien werpt de komst van Mutombo, in combinatie met de klasse van guard Jason Kidd, ditmaal wel vruchten af. Ook een pluspunt: de Nets legden ook Rodney Rogers vast, die in 2000 nog verkozen werd tot beste zesde man.

Mutombo ging dus van Philadelphia naar New Jersey, schutter Keith Van Horn maakte de omgekeerde beweging. Zo krijgt Allen Iverson, die in 2001 zijn Sixers naar de NBA-finale loodste, eindelijk een speler naast hem die scoort. Voorts deed ook Portland goede zaken op de transfermarkt, vooral door zwaargewicht - letterlijk en financieel - Shawn Kemp van de hand te doen. Wie kwam er in de plaats? Antonio Daniels van de Spurs en Arvydas Sabonis, die na een jaartje 'verlof' de sloffen weer aantrok. Sabonis, plus Scottie Pippen, plus Damon Stoudamire en Rasheed Wallace, dat kan niet anders dan voor vuurwerk zorgen.

Drie grote namen, 'oudjes' die de NBA jarenlang het nodige piment gaven, zijn er dit seizoen niet meer bij. Eén: Patrick Ewing (40). Op 17 september nam hij afscheid van de NBA als speler en begon hij zijn carrière als coach. Als assistent-coach welteverstaan, bij het Washington van Jordan. Zelf sloot Ewing niet uit dat hij in geval van nood nog eens een truitje aantrekt, maar daar zit niemand op te wachten. Hoe impressionant zijn cijfers ook waren tijdens zijn gloriedagen, die jaren liggen al een poosje achter hem. Vijftien jaar was hij de ster van New York, maar toch werd hij al die jaren overschaduwd door Jordan. Ewing was wel de eerste keuze van zijn lichting in 1985, maar MJ zou hem in alles overtreffen. Zeker in titels, die Ewing niet één keer haalde. Een keer stond hij met de Knicks in de finale, maar het werd niets. De elfvoudige All Star mocht opkrassen in 2000, eerst richting Seattle en toen naar Orlando, waar hij wijselijk besloot te stoppen.

Twee: Alonzo Mourning (32). Zonder 'Zo' stelt het Miami van Pat Riley niet zo veel voor. Mourning is de dragende speler van het team uit Florida, de dominante center waar het hele team rond werd opgebouwd. In 1997 waren alleen de Bulls van Jordan in staat Miami uit de finale te houden. Toch kun je Mourning die status van vedette vorig jaar niet nageven. De man had echter een valabel excuus: de zesvoudige All Star was nog volop aan het herstellen van een nierziekte, zijn bloed wordt niet voldoende gezuiverd, die hem in 2000 een jaar buiten strijd had gehouden. Voor de eerste keer in twintig jaar zat Riley niet in de play-offs. Meteen overwoog hij om Mourning, die dit jaar in principe zo'n 20,6 miljoen dollar zal verdienen, in een ruil te betrekken.

Mourning bleef echter bij de Heat en zat in volle voorbereiding op het seizoen toen onlangs het slechte nieuws kwam: zijn medische toestand was verslechterd en de dokters weigerden het groene licht te geven. Op de website valt te lezen dat Mourning voor onbepaalde duur out is, maar de kans is groot dat zijn carrière gedaan is. Indien er niet snel beterschap in zicht is, moet Mourning een niertransplantatie ondergaan. Al zou hij niet de eerste zijn die na zo'n ingreep weer basketbal speelt. Bij de Spurs kreeg Sean Elliott in 1999 een nieuwe nier, het jaar erop speelde hij alweer.

En drie: Hakeen Olajuwon (39), bijgenaamd 'Hakeem the Dream', omdat hij alles kon. In 1994 kreeg hij als enige speler ooit in één seizoen de prijs van beste verdediger en meest waardevolle speler en werd hem de mvp-trofee voor de NBA-finale toegekend. Zeventien jaar was voor hem een glansrol weggelegd bij de Houston Rockets, met als climax twee NBA-titels, in 1994 en 1995, niet toevallig de jaren dat Michael Jordan aan het baseballen was. Sinds vijf jaar is de ster van de twaalfvoudige All Star echter aan het tanen en in 2001 verhuisde hij naar Toronto. Hij sukkelde een heel jaar met de knie en zijn gezondheid ging er sindsdien niet op vooruit. In oktober zegde hij af voor het trainingskamp van de Raptors met aanhoudende rugpijnen en Olajuwon zal op 2 november, wanneer zijn club tegen Houston speelt, officieel een punt zetten achter zijn loopbaan.

In theorie moet LA weerstand krijgen van dezelfde clubs als vorig jaar: Sacramento, New Jersey en mogelijk Philadelphia en Portland

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234