Zaterdag 21/05/2022

ColumnBregje Hofstede

‘Wie de wereld der mannequins verlaat, komt terecht in die der mensen. Zodra ik mijn Vinted-pakje open, ontsnapt hun geur’

null Beeld Damon De Backer
Beeld Damon De Backer

Bregje Hofstede is journalist en auteur van onder meer De hemel boven Parijs, Drift en Slaap vatten.

Bregje Hofstede

Sinds een paar jaar koop ik nauwelijks nog nieuwe kleding. Veel komt van Vinted. Ik kies niet uit stralende plaatjes van uitgebeende topmodellen, maar uit slecht belichte, wazige foto’s van zomaar iedereen. Vaak denk ik: ik hoop dat het meevalt in het echt. Vroeger, toen ik nog afging op reclameplaatjes, dacht ik: hopelijk valt het niet tegen.

Wie de wereld der mannequins verlaat, komt terecht in die der mensen. Zodra ik het pakje open, ontsnapt hun geur: parfum, wasmiddel en sigaretten, de laatste adem van een vorig leven. Ik leer ze kennen: ik weet de vorm van hun lichaam, omdat ze ter referentie hun eigen taille- en borstomtrek noemen. Ik kan aan hun advertenties zien welke smaak ze hebben en hoe oud hun kinderen ongeveer zijn. Ik lees dat ze zich ‘toch niet het type’ vinden voor gele asymmetrische minirokken (maar dat zelfbeeld kennelijk wél koesterden en er een ‘nieuwprijs 370 euro’ voor over hadden).

Voor sommige onbekenden vat ik sterke sympathie op. Zoals Nataliia uit Bologne-Bilancourt, met haar muskusparfum en haar grondigheid. Nooit heb ik iemand zóveel tape weten gebruiken om een pakket dicht te plakken als Nataliia. Ze heeft een Smint in de zak van haar jurk laten zitten. Misschien maakt ze zich zorgen over slechte adem.

Eén keer zit er een briefje bij een suède broek waarop staat: “Draagt u alstublieft zorg voor deze pantalon. Hij was van mijn moeder, een zeer stijlvolle vrouw.” Die moeder kan niet oud geweest zijn, want de verkoopster is piepjong op de foto waarop ze de broek showt. Het spijt me ineens dat ik heb afgedongen.

Het adres van de verkoopster staat op het verzend­label. Ik zou haar een kaartje kunnen sturen om te zeggen dat ik er zeker goed op zal passen, dat ik zelfs een paar tweedehandsschoenen heb besteld dat er speciaal goed bij staat, dat ik me indenk hoe het geweest is om al die kleren zelf aan te trekken voor de foto’s en daarna nog vragen te moeten beantwoorden over de precieze taillemaat, en dat je dan met een meetlint in de hand de omvang moet nagaan van wat er weg is.

Ik zou bij haar kunnen aanbellen, de volgende keer dat ik in Kortrijk ben. Natuurlijk doe ik dat niet, ik ben geen psychopate, maar ik denk er, elke keer dat ik die pantalon draag, nog aan hoe hardnekkig tastbaar de mens toch is, alle techniek ten spijt. Hoe echt, miljarden van ons in duizelingwekkend detail, inclusief de kattenharen op het suède. En nooit kreukloos, nooit zonder mankement.

Ik schrijf een kort berichtje om haar te bedanken. Voor de broek en het briefje, maar eigenlijk (al zeg ik dat niet) voor het feit dat zij en alle anderen me bevrijden van dat vreemde ideaal uit de wereld der mannequins: het idee dat de wereld voor jou splinternieuw is, dat je met niemand rekening hoeft te houden, dat je opties oneindig zijn en dat alles ongeschonden voor je ligt en steeds opnieuw begint. Het is niet nieuw, het kan kapot, het gáát kapot. Vaak valt het ook te repareren, en soms niet meer.

Uiteindelijk is dat de enige wereld waarin je kunt ademhalen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234