Vrijdag 22/11/2019

"Wie de Israëlische aanvallen aanklaagt, mag niet over de acties van Hamas zwijgen"

Beeld AFP

Ludo Abicht is docent Midden-Oostenstudies aan de Universiteit Antwerpen. "Wie zélf met twee maten en twee gewichten werkt, verliest zijn geloofwaardigheid", schrijft hij vandaag in De Morgen.

Bondskanselier Helmut noemde de positie van de Duitse generaties na het Derde Rijk, de Tweede Wereldoorlog en de Sjoa 'het geluk van hen die later geboren zijn'. Ik zou het hier willen hebben over het broze geluk en de enorme verantwoordelijkheid van mensen die 'elders' geboren werden, namelijk niet in Gaza, op de Westelijke Jordaanoever of in Israël, wij dus.

Wij hoeven niet zo nodig onze loyaliteit tegenover de eigen groep te bewijzen om niet meteen van verraad aan het eigen kamp te worden beschuldigd, wat helemaal niet betekent dat wij het recht zouden hebben over gedocumenteerde schendingen van de mensenrechten in de wereld te zwijgen. We hebben door onze enigszins comfortabele situatie als niet onmiddellijk getroffenen integendeel de plicht, onze bijdrage te leveren aan de pogingen om een einde te maken aan dit vreselijke conflict. In de eerste en dringendste plaats door alle initiatieven te steunen die vandaag nog tot een staakt-het-vuren kunnen leiden, en daarna om met alle betrokkenen naar fundamentele oplossingen te gaan zoeken die radicaal genoeg zijn om een voorlopige wapenstilstand te doen omslaan in een duurzame vrede. Daarvoor moeten we echter aan een aantal fundamentele basisvoorwaarden voldoen.

Hoe durven we bijvoorbeeld (terecht) de dodelijke bombardementen op de burgerbevolking in Gaza te veroordelen - en wie deze waarheid ontkent of minimaliseert, zet zichzelf buiten het democratische discours - zonder de leiders van Hamas en andere groepen ondubbelzinnig te zeggen dat het afvuren van hun raketten op Israëlische burgers evengoed een terreurdaad en een misdaad tegen de menselijkheid is?

Propaganda versus feiten
Hoe durven we, omgekeerd, alleen maar te blijven praten over het eeuwenoude lijden van de Joden, met als dieptepunt de Holocaust, om dan te zwijgen over de collectieve bestraffing van de hele bevolking van Gaza, alsof dit ook geen misdaad zou zijn?

Hoe durven we, van beide kanten, van propaganda en dus verwaarloosbare informatie te blijven praten, terwijl tientallen betrouwbare en neutrale internationale observatoren dergelijke strafbare feiten bevestigen? Met propaganda moet je namelijk geen rekening houden, met bewezen feiten wél.

Hoe durven we, vanuit een geperverteerd pro-Palestijns standpunt, de herinnering aan de Sjoa als irrelevant af te doen, terwijl we toch weten hoe diep deze ondraaglijke herinnering nog steeds in het geheugen van vrijwel elke Jood ter wereld gebrand is.

En hoe kunnen onze pro-zionistische medeburgers de ogen sluiten voor de aan de gang zijnde vergeldingsmoorden, ik vind er geen beter woord voor, die een aantal ziekelijke Israëli's dag na dag als een soort entertainment vanop afstand bekijken en toejuichen?

Goedkoop verontwaardigd
Indien wij, de rechtmatig en een beetje te goedkoop verontwaardigden, er niet in slagen zowel de Palestijnen als de Israëlische Joden telkens opnieuw en in alle ernst aan onze gemeenschappelijk beleden humanistische principes te herinneren, zouden we mijns inziens beter onze mond houden en bescheiden ons brood in schaamte eten.

Natuurlijk moeten we als democraten onze gefundeerde en weloverwogen mening uiten en die ook tijdens betogingen en protestmeetings openlijk verkondigen, al was het maar om de door ons betaalde vertegenwoordigers eraan te herinneren dat uitgerekend zij niet het recht hebben hun diners in ijdelheid te nuttigen.

Maar wie a zegt, moet uit morele gronden ook b zeggen: wie de Israëlische aanvallen aanklaagt en zwijgt over de acties van Hamas; wie over de acties van Hamas praat en zwijgt over de wurggreep waarin Israël en al die democratische landen de bevolking van Gaza gevangen houdt; wie, anders gezegd, van welke kant ook, zélf met twee maten en twee gewichten werkt, verliest zijn geloofwaardigheid.

Ik weet het: dat is niets in vergelijking met al die mensen die nu al hun leven verloren hebben, maar dit mag geen excuus zijn om ons afzijdig te houden.

Beeld dm
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234