Zondag 29/03/2020

Werkpaard tussen vedetten

Bijna vijf jaar na zijn laatste interland tegen Kazachstan is Olivier Deschacht (34) opnieuw Rode Duivel. Een bekroning voor de kapitein van Anderlecht, die naar eigen zeggen in de vorm van zijn leven zit. 'Dit is een overwinning na een jaar blessureleed.'

Als Olivier Deschacht over enkele jaren aan zijn memoires begint, kan hij er nog een mooi hoofdstuk aan toevoegen. In zijn Neerpede voelde de kapitein van Anderlecht zich plots weer als een kleine jongen die zijn eerste stapjes op de grote speelplaats mag zetten. Opgewonden en blij, maar tegelijkertijd ook nerveus en onwennig.

Schoorvoetend slofte hij tussen Toby Alderweireld en Nicolas Lombaerts het oefenveld op, anderhalf uur later stapte hij met een grote smile richting kleedkamers. "Een interview? Ja graag, maar hoe marcheert dat hier juist?", vroeg hij aan de verzamelde pers.

Deschacht stond oorspronkelijk niet op de lijst met spelers die zich na de training in de mixed zone moesten melden. Na overleg met persverantwoordelijke Pierre Cornez en bondscoach Marc Wilmots mocht Deschacht dan toch zijn verhaal komen doen.

Nu is er wel het een en ander veranderd sinds Deschacht de laatste keer Rode Duivel was. Zo is het persbeleid iets strakker geregisseerd. Radio- en televisiejournalisten stellen nu apart van elkaar hun vragen in een aanpalend lokaaltje. Zo had 'Oli' het niet begrepen. In de plaats van achter de tafel plaats te nemen voor een gesprek met de schrijvende pers wandelde hij doodleuk richting uitgang. Iedereen keek mekaar vragend aan. "Olivier, de schrijvende pers is er ook nog", riep de persverantwoordelijke, waarna Deschacht met blozende wangen op zijn stappen terugkeerde.

"Dus ik mag nog eens hetzelfde vertellen? Toen ik deze ochtend opstond, had ik zes gemiste oproepen van teammanager Piet Erauw. Ik wist meteen hoe laat het was", begon Deschacht. "Hij had mij maandagavond rond 23.00 uur nog gebeld, maar ik was vroeg gaan slapen. Ik heb hem deze morgen onmiddellijk teruggebeld en hij vroeg me of ik mij bij de selectie kon melden. Ik ben meteen vertrokken. Zo snel kan het dus gaan."

Als Olivier Deschacht over enkele jaren aan zijn memoires begint, kan hij er nog een mooi hoofdstuk aan toevoegen. In zijn Neerpede voelde de kapitein van Anderlecht zich plots weer als een kleine jongen die zijn eerste stapjes op de grote speelplaats mag zetten. Opgewonden en blij, maar tegelijkertijd ook nerveus en onwennig.

Schoorvoetend slofte hij tussen Toby Alderweireld en Nicolas Lombaerts het oefenveld op, anderhalf uur later stapte hij met een grote smile richting kleedkamers. "Een interview? Ja graag, maar hoe marcheert dat hier juist?", vroeg hij aan de verzamelde pers.

Deschacht stond oorspronkelijk niet op de lijst met spelers die zich na de training in de mixed zone moesten melden. Na overleg met persverantwoordelijke Pierre Cornez en bondscoach Marc Wilmots mocht Deschacht dan toch zijn verhaal komen doen.

Nu is er wel het een en ander veranderd sinds Deschacht de laatste keer Rode Duivel was. Zo is het persbeleid iets strakker geregisseerd. Radio- en televisiejournalisten stellen nu apart van elkaar hun vragen in een aanpalend lokaaltje. Zo had 'Oli' het niet begrepen. In de plaats van achter de tafel plaats te nemen voor een gesprek met de schrijvende pers wandelde hij doodleuk richting uitgang. Iedereen keek mekaar vragend aan. "Olivier, de schrijvende pers is er ook nog", riep de persverantwoordelijke, waarna Deschacht met blozende wangen op zijn stappen terugkeerde.

"Dus ik mag nog eens hetzelfde vertellen? Toen ik deze ochtend opstond, had ik zes gemiste oproepen van teammanager Piet Erauw. Ik wist meteen hoe laat het was", begon Deschacht. "Hij had mij maandagavond rond 23.00 uur nog gebeld, maar ik was vroeg gaan slapen. Ik heb hem deze morgen onmiddellijk teruggebeld en hij vroeg me of ik mij bij de selectie kon melden. Ik ben meteen vertrokken. Zo snel kan het dus gaan."

Simons en Van Buyten

Simons en Van Buyten

Selectie nummer 31 heeft voor Olivier Deschacht een grote symbolische en emotionele waarde. "Dit is een overwinning voor mij", ging hij verder. "Iedereen weet vanwaar ik kom. Door een enkelblessure heb ik bijna een jaar niet meer gevoetbald, maar ik ben het bewijs dat je er door een goede mentaliteit ook kan geraken."

Hij ziet zichzelf als voorbeeld voor jongens die niet de kwaliteiten van Eden Hazard of Jan Vertonghen hebben. "De juiste mentaliteit en een groot strijdershart zijn minstens even belangrijk. Timmy Simons en Daniel Van Buyten zijn daarom twee jongens aan wie ik mij kan spiegelen."

De keuze voor Deschacht is logisch omdat zowel Nicolas Lombaerts (knie) als Laurens De Bock (rib) geen 100 procent zijn. Met Deschacht heeft Wilmots een linksvoetig alternatief, zowel centraal als op de linksachterpositie. Toch had Deschacht eigenlijk verwacht meteen in de selectie te zitten voor deze interlands.

"Als je al zo lang van iedereen complimenten krijgt, dan verwacht je natuurlijk een selectie voor de Rode Duivels. Al begrijp ik wel dat de bondscoach voorrang geeft aan de spelers van Club Brugge, want zij steken echt in bloedvorm. Anderzijds zit ik zelf misschien ook wel in de vorm van mijn leven."

Afgelopen donderdag, bij de bekendmaking van de selectie, zei Wilmots dat hij te veel respect had voor de carrière van Deschacht om hem op zijn 34ste in de tribunes te zetten, meteen de reden voor zijn niet-selectie. "Dan vergist de bondscoach zich. Ik zou heel trots zijn om in de tribune te zitten als ik bij deze kern mag horen."

Aan speelminuten tegen Cyprus of Israël denkt het Anderlecht-icoon niet. "Indien ik trainer was, dan zou ik mezelf niet opstellen. Simpelweg omdat Lombaerts en Vertonghen betere spelers zijn dan ik. Als iedereen fit is speel ik niet, dat weet ik. Ik kan alleen op training bewijzen dat ik er sta als de coach mij nodig heeft."

Selectie nummer 31 heeft voor Olivier Deschacht een grote symbolische en emotionele waarde. "Dit is een overwinning voor mij", ging hij verder. "Iedereen weet vanwaar ik kom. Door een enkelblessure heb ik bijna een jaar niet meer gevoetbald, maar ik ben het bewijs dat je er door een goede mentaliteit ook kan geraken."

Hij ziet zichzelf als voorbeeld voor jongens die niet de kwaliteiten van Eden Hazard of Jan Vertonghen hebben. "De juiste mentaliteit en een groot strijdershart zijn minstens even belangrijk. Timmy Simons en Daniel Van Buyten zijn daarom twee jongens aan wie ik mij kan spiegelen."

De keuze voor Deschacht is logisch omdat zowel Nicolas Lombaerts (knie) als Laurens De Bock (rib) geen 100 procent zijn. Met Deschacht heeft Wilmots een linksvoetig alternatief, zowel centraal als op de linksachterpositie. Toch had Deschacht eigenlijk verwacht meteen in de selectie te zitten voor deze interlands.

"Als je al zo lang van iedereen complimenten krijgt, dan verwacht je natuurlijk een selectie voor de Rode Duivels. Al begrijp ik wel dat de bondscoach voorrang geeft aan de spelers van Club Brugge, want zij steken echt in bloedvorm. Anderzijds zit ik zelf misschien ook wel in de vorm van mijn leven."

Afgelopen donderdag, bij de bekendmaking van de selectie, zei Wilmots dat hij te veel respect had voor de carrière van Deschacht om hem op zijn 34ste in de tribunes te zetten, meteen de reden voor zijn niet-selectie. "Dan vergist de bondscoach zich. Ik zou heel trots zijn om in de tribune te zitten als ik bij deze kern mag horen."

Aan speelminuten tegen Cyprus of Israël denkt het Anderlecht-icoon niet. "Indien ik trainer was, dan zou ik mezelf niet opstellen. Simpelweg omdat Lombaerts en Vertonghen betere spelers zijn dan ik. Als iedereen fit is speel ik niet, dat weet ik. Ik kan alleen op training bewijzen dat ik er sta als de coach mij nodig heeft."

Oude vrienden

Oude vrienden

Die eerste training gisteren begon voor Deschacht trouwens met een emotioneel weerzien met zijn ploegmakker van weleer, Vincent Kompany. "Ik kreeg meteen een dikke knuffel van Kompany. Ik denk dat we samen begonnen zijn bij Anderlecht en nu zien we mekaar na zoveel omwegen terug. Dat was een geweldig moment. De meeste jongens ken ik nog wel, hoor. De basis van nu is dezelfde als vijf jaar geleden, met dat verschil dat de goede spelers van toen nu wereldsterren zijn geworden."

Al moet Deschacht een paar jongens toch nog wat beter leren kennen. "Ik wist niet dat Radja Nainggolan Nederlandstalig was", lachte hij. "Ik begon tegen hem in het Frans, dat was een foutje. Ik was gewoon benieuwd hoe het met Totti was. Je kent dat wel hé, van die supportersvragen zoals 'waarom heeft Totti dit weekend niet gespeeld?'"

"Ach, het is gewoon fantastisch om erbij te zijn. Een weekje rust had mijn zwakke enkel deugd gedaan, maar dit wil ik niet missen. Een ontstekingsremmerke pakken en doorgaan. Dit is een unieke kans en ik ga elke training aanvatten alsof het mijn laatste is bij de Rode Duivels."

Die eerste training gisteren begon voor Deschacht trouwens met een emotioneel weerzien met zijn ploegmakker van weleer, Vincent Kompany. "Ik kreeg meteen een dikke knuffel van Kompany. Ik denk dat we samen begonnen zijn bij Anderlecht en nu zien we mekaar na zoveel omwegen terug. Dat was een geweldig moment. De meeste jongens ken ik nog wel, hoor. De basis van nu is dezelfde als vijf jaar geleden, met dat verschil dat de goede spelers van toen nu wereldsterren zijn geworden."

Al moet Deschacht een paar jongens toch nog wat beter leren kennen. "Ik wist niet dat Radja Nainggolan Nederlandstalig was", lachte hij. "Ik begon tegen hem in het Frans, dat was een foutje. Ik was gewoon benieuwd hoe het met Totti was. Je kent dat wel hé, van die supportersvragen zoals 'waarom heeft Totti dit weekend niet gespeeld?'"

"Ach, het is gewoon fantastisch om erbij te zijn. Een weekje rust had mijn zwakke enkel deugd gedaan, maar dit wil ik niet missen. Een ontstekingsremmerke pakken en doorgaan. Dit is een unieke kans en ik ga elke training aanvatten alsof het mijn laatste is bij de Rode Duivels."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234