Vrijdag 03/07/2020

Economie

Werken met anderhalve meter afstand: ‘Poetsen is een van onze belangrijkste taken geworden’

Beeld DM

Niet alleen het verzorgend en onderwijzend personeel is nog op post. Ook brandweerlui, cipiers en winkeliers trotseren het besmettingsgevaar en blijven aan de slag. Hoe ziet hun werk eruit in de anderhalvemetersamenleving? ‘Soms moet ik collega’s vragen een stap achteruit te doen.’

Marijke Stroobants, uitbaatster chocoladewinkel

Toen ze in november haar praline- en chocoladewinkel Valentino Chocolatier opende in Hasselt, wist Marijke Stroobants dat het begin niet gemakkelijk zou zijn. “Maar dat ik vijf maanden later zou zijn overgeschakeld op thuisleveringen en afstand zou moeten houden van mijn klanten, dat had ik uiteraard nooit voorzien.”

Marijke Stroobants van Valentino Chocolatier: 'Aan de deur staat handgel en klanten kunnen plastic handschoenen aandoen als ze willen.' Beeld Bas Bogaerts

Haar winkel is open en zoveel mogelijk risicovrij gemaakt, zegt Stroobants. “Aan de deur staat handgel en klanten kunnen plastic handschoenen aandoen als ze willen. Langs het betaaltoestel heb ik natte doekjes en handgel klaargezet. Zelf draag ik plastic handschoenen onder de witte handschoenen waarmee ik de chocolaatjes vastneem en als het druk is, zet ik een mondmasker op.”

De eerste dagen na de lockdown bleef Valentino open, maar Stroobants stelde vast dat de klanten wegbleven. “Na een paar dagen dacht ik: dit heeft geen zin. Maar plots begon ik mails te krijgen van klanten met de vraag of ik ook aan huis lever. Dat doe ik normaal niet, maar nu is het een opportuniteit.”

Met Pasen in het vooruitzicht bleven de mailtjes binnenkomen. “Paaseieren rapen kon dit jaar niet overal, maar veel grootouders wilden hun kleinkinderen toch verrassen”, zegt Stroobants. “Ook mensen van buiten de stad willen hun ouders die hier wonen een korfje lekkernijen laten bezorgen.”

Een lager omzetcijfer valt echter niet meer te vermijden. “Het is voor iedereen moeilijk, maar ik moet nog zo veel rekeningen betalen. Ik denk dat veel kleine zelfstandigen niet goed slapen.”

Toch heeft de coronacrisis Stroobants onrechtstreeks herinnerd aan waarom ze hier zo graag mee wilde beginnen. “Het gaat me niet alleen om geld verdienen. Ik zit ook in met mijn klanten en ben blij te merken dat zij het fijn vinden dat ik open ben en dat ze een babbeltje kunnen slaan. Sociaal contact en chocolade: meer moet dat soms niet zijn.”

Geert Jansens, brandweerman

In de brandweerkazerne is het leven helemaal aangepast aan de coronamaatregelen. “Maar tijdens interventies is de sociale afstand respecteren niet altijd evident”, zegt Geert Jansens, onderofficier bij de Antwerpse brandweer, post Wilrijk.

Brandweerman Geert Jansens: 'We zijn blij dat we mogen werken. Al is het opvallend rustiger dan anders.'Beeld rv

De sportzaal is dicht, de keuken is gesloten en in de ontspanningsruimte staan alle tafels uit elkaar. Echt gezellig is het niet om momenteel een twaalfurenshift te kloppen bij de brandweer, vindt Jansens. “Maar we zijn blij dat we mogen werken. Al is het opvallend rustiger dan anders. Er zijn amper ongevallen en brandjes worden sneller opgemerkt door omwonenden omdat bijna iedereen thuis zit.”

Ondertussen blijven de brandweerlui hun procedures inoefenen, al gebeurt dat met een minimum aan materiaal en in kleine groepjes. “Daarna wordt alles ontsmet, net zoals de deurklinken en de trapleuningen. Poetsen is een van onze belangrijkste taken geworden”, lacht Jansens.

In de brandweerwagens is het moeilijk om de sociale afstand te bewaren. “Heel wat collega’s zetten dan zelfgestikte mondmaskers op of dragen hun brandmuts over de mond.” Eenmaal ter plaatse heeft alleen de bevelhebber contact met de beller. “Soms gebeurt het dat we collega’s moeten vragen om een stap achteruit te doen. Begrijpelijk, hoor: je zit in dan in de flow, het is alle hens aan denk. Laatst moesten we uitrukken om de deur van een appartement te openen. Toen heb ik enkele agenten en ambulanciers die niet onmiddellijk nodig waren, gevraagd plaats te maken.”

In de onbemande brandweerpost van Ravels, waar Jansens actief is als vrijwilliger, zijn alle oefeningen opgeschort. “De kantine is dicht, waardoor we geen nabespreking kunnen houden. Na een interventie is het opruimen en naar huis.”

Virginia Piersanti, uitbaatster tijdschriften- en krantenwinkel

De Hasseltse IMS Magazine Store is een versterkt fort: zonder je handen te ontsmetten kom je er niet in bij Virginia Piersanti. Om het Bancontact-toestelletje te bedienen heeft ze houten staafjes klaarliggen en de hele winkel ruikt naar Dettol. “Maar ik probeer ook grappig te zijn.”

Virginia Piersanti van IMS Magazine Store: 'Mijn probleem is vooral dat mensen niet naar de winkel durven te komen omdat het geen essentiële verplaatsing zou zijn.'Beeld Bas Bogaerts

Het voelt raar om als een van de weinige winkels in het centrum van Hasselt open te zijn, zegt Piersanti. “De winkelstraten zijn leeg. Als ik ’s morgens aankom, is er niemand om goeiendag te zeggen. In Hasselt! Gekker moet het niet worden. Maar mijn probleem is vooral dat mensen niet naar de winkel durven te komen omdat het geen essentiële verplaatsing zou zijn.”

Piersanti belde naar de politie om meer duidelijkheid te vragen. “Maar zij weten het ook niet. Kijk, ik heb een speciaalzaak. Mensen komen naar hier voor hun dagelijkse krant, maar er zijn ook klanten die speciale titels bestellen. Ik heb leveringen uit het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten. De Italiaanse tijdschriften zijn zelfs nog nooit zo stipt geweest als nu! Ik kan die toch niet allemaal terugsturen? Dat zijn duizenden retours.”

In maart tekende Piersanti al tot veertig procent minder omzet op. “Het hangt ervan af wat de overheid beslist. Eerst moesten we dicht, een paar dagen later mochten we weer open. Sowieso sluit ik de winkel vroeger dan gewoonlijk. Om zes uur ’s avonds is er toch niemand meer in de stad.”

Bang om besmet te raken is Piersanti niet. Als het nodig is, wijst ze haar klanten met enig Italiaans drama op sociale afstand en handhygiëne. “Maar ik houd de humor erin. Soms gaat de muziek harder en poseren mijn medewerkster en ik met onze roze mondkapjes. Het is zo al triestig genoeg.”

Koen Meuris, cipier

Met onder meer zelfgemaakte mondmaskers en verplichte quarantaine voor binnenkomende gedetineerden probeert de Hasseltse gevangenis het coronavirus buiten te houden. “Voor de coronacrisis waren de gedetineerden de tegenpartij. Nu komt de dreiging van collega’s”, zegt penitentiair bewakingsassistent Koen Meuris.

Cipier Koen Meuris: 'De dreiging komt nu van collega's.'Beeld Bas Bogaerts

Het zijn gekke tijden, ook in de gevangenis. “Onder cipiers is het de gewoonte dat je elkaar begroet met een kus of een handdruk – dat wordt gezien als een vorm van collegialiteit”, legt Meuris uit. “Dat kan niet meer en voor velen is dat een serieuze aanpassing geweest.”

Afstand houden lukt best in de gevangenis. De activiteiten staan op een laag pitje en de gedetineerden hebben al vier weken geen bezoek meer gehad. “Er is geen sport meer en ook de cursussen en de werkhuizen zijn opgeschort. De wandelingen zijn gespreid over de hele dag zodat ze niet te drukbezocht zijn.”

Maar precies daar hebben de penitentiair bewakingsassistenten geen vat op. De wandeling is voor gedetineerden het moment bij uitstek om elkaar te knuffelen of een hand te geven – al dan niet met een bijbedoeling. “Ze voelen zich onaantastbaar en in zekere zin zijn ze dat ook: het besmettingsgevaar komt van buiten”, zegt Meuris. “Maar wij lopen daar ook rond. En in het begin zijn er nog uitgaansvergunningen en penitentiaire verloven geweest – al is dat nu stopgezet.”

Voor gedetineerden die buiten zijn geweest en binnenkomende transfers geldt inmiddels een verplichte quarantaine van veertien dagen. De cipiers hebben ook mondmaskers, gestikt door de vrouwenafdeling. “De maskers gaan elke avond in de kookwas. Je pikt er 's morgens eentje op als je shift begint en je laat het ’s avonds achter.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234