Maandag 25/01/2021

Wereldvermaarde kunstbeurs krijgt voor derde keer dieven over de vloer

Voor de derde keer in vier jaar tijd heeft de befaamde Tefaf-kunstbeurs in Maastricht dieven over de vloer gehad. Net daar, op de place m’as-tu vu van parels en penselen, heeft niemand iets gezien. Iedereen zag Rembrandt, iedereen zag Picasso, maar niemand ziet de drie colliers en twee broches - waarde niet meegedeeld - nog terug: ‘De schrik zit er hier goed in.’

Wat moeten de daders in hun broek gedaan hebben bij het binnenwandelen van het expositie- en congrescentrum MECC in Maastricht. ‘The European Fine Art Fair’, dat is zien en gezien worden. Of beter: seen and be seen. Buitenlanders met veel te veel poen die zich komen vergapen aan Renoir, Basquiat, Bellotto, Dalí of Schiele. De miljonairs spreken alleen de taal van de kunst en de mode. Tefaf, dat is de passie voor esthetiek. Praal met de grote P. De vorm van het schilderij, maar ook van de vrouw die ernaar kijkt. Kosmopolitisme op doek.

Maar ook je reinste James Bond voor mensen met slechte bedoelingen. De ingang van de met anjers en tulpen ingepakte inkomhal is bevolkt met heren in pak. Geen denkers, maar doeners. Ja, ook het securitypersoneel voldoet aan de vestimentaire vereisten. Ook zij hebben zondag niks gemerkt, toen het alarm plots afging en niemand nog naar binnen of buiten mocht: “Neen, ik kan u daar niks over zeggen meneer, het onderzoek loopt.” Het bijzonder korte gesprek met één van de kleerkasten aan de ingang zal ons later nog zuur opbreken.

‘No pictures’

Eenmaal binnen op de beurs, lijkt een diefstal al helemaal onwaarschijnlijk. Iedere stand heeft zijn mannetjes opgesteld, iedere stand lijkt voorbereid op ongenode gasten. Ook Dickinson, de Brits-Amerikaanse galerist van antiek en schilderijen, oogt bijzonder professioneel. James Roundell, een boom van een vent, kijkt ons indringend aan: “Waag het maar niet (lacht). Hier moeten ze niet proberen. Onze stand is continu bemand. Trouwens, onze stukken zijn zodanig groot dat diefstal haast onmogelijk is. Een schilderij neem je niet vast, je kijkt er alleen naar. Sieraden, die zijn kleiner, die moet je voelen. Kijk daar.” Roundell wijst een groepje mensen. Gepensioneerden met gouden broches en al even gouden tanden. Allen staren ze zich suf op een oud schilderij. Portret van een man met de handen in de zij, Rembrandt van Rijn, 34,4 miljoen euro. “Dat zullen ze niet stelen. Ga naar de juweliers, you'll see. Die kiezen voor extra bewaking.”

Waar de pure spierkracht bij Roundell nog volstaat om de veiligheid te garanderen, wordt bij de juweliers al snel duidelijk wat beveiliging precies inhoudt. “No pictures”, snauwt een bewakingsagent van Graff, de Londense juwelier die bijna twee jaar geleden op spectaculaire wijze werd overvallen. Gewapende mannen met maskers drongen de elitezaak toen binnen en gingen er vandoor met 49 miljoen euro aan karaat. Op de Tefafbeurs pronken de Britten nu met de grootste gele diamant ter wereld. 118,08 karaat, 18 miljoen euro. “Go away. We don’t speak about robberies.”

Op de Italiaanse stand rechtover Graff, het Milanese Buccellati, hangt een vreemde sfeer. Niemand wil ons te woord staan. Niemand die iets zegt of wil zeggen. Hier werden dus blijkbaar dure spullen gestolen. We worden in de gaten gehouden. Twee mannen kijken ons ongemerkt maar wel constant aan. Het lijkt wel of de security op ons is afgestemd, zo blijkt. “Meneer, mogen wij u vriendelijk vragen om niet te praten met het bewakingspersoneel van Tefaf alstublieft?”, klinkt het plots bij twee dames van de organisatie. “Zoals afgesproken. Uw mag praten met de galeriehouders en hun mensen, maar niet met onze security. Dus niet met de mensen aan de ingang, zoals u deed.”

De vermanende woorden zetten de agenten blijkbaar op scherp. Plots lijkt iedere bezoeker wel een oortje te dragen, praat iedereen schijnbaar ongezien in een zendertje onder hun kostuum. De diefstal van zondag zindert nog na. Er is geen paniek, maar dat een notaboekje plots als gevaarlijk geldt, doet toch enige paranoia vermoeden. Overal waar we passeren voelen we de ogen van de security op onze rug. Wat de een in zijn zendertje zegt, horen we in het oortje om de hoek: “Ze komen er aan.” Nooit gedacht dat De Morgen nog staatsgevaarlijk kon zijn.

Slecht voor het imago

“Ja, de schrik zit er hier wel goed in”, vertelt Evelyne Ferlay, hoofd van Galerie Krugier & Cie. “Althans, bij de juweliers. Tja, wat is dat toch allemaal met die juwelenroven de laatste tijd? Vorig jaar werd op het einde van de beurs voor 860.000 euro aan diamanten gestolen. Op een moment dat iedereen verlangde naar het einde. De aandacht was verslapt en dat hebben we cash betaald. Dit is niet goed voor het imago van de beurs.” Diezelfde antiekhandelaar werd het jaar voordien ook al 1,2 miljoen lichter gemaakt, na diefstal van een halsketting. Tefaf is geliefd bij steenrijken, maar dus ook bij de snelle jongens.

Ferlay zelf maakt zich geen zorgen. En dat terwijl er in haar stand tekeningen en schilderijen van ene Pablo Picasso hangen. “Akkoord, het verdwijnen van één exemplaar zou een ramp zijn, maar voor de dieven één frame hebben losgemaakt zijn ze al gevat. En trouwens, kijk eens in de lucht. Die twee camera’s registeren alles. Iedere beweging, iedere seconde. Dat is toch veilig, niet? De schrik zal wel overwaaien, maak u geen zorgen.” De achtervolgingswaanzin laat ons evenwel niet los. Zijn die bewakers nu nog altijd naar ons aan het kijken? Toch maar vertrekken. Bij het naar buiten wandelen van de beurs kijkt James Roundell van galerie Dickinson ons nog eens aan. Om te zien of er niks opvallends blinkt in onze zakken. Hij lacht: “Bye, guys.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234