Zondag 22/09/2019

'Wereldnieuws' op de Croisette

Oef, het weekend is voorbij. Maar de zon is ook weg. En het regent. Je kan niet alles hebben, zeker niet in Cannes. Maar het festival is halfweg en draait nu op kruissnelheid.

De festivaliers, zij die hier op een of andere manier voor hun werk moeten zijn, hebben het niet zo voor het weekend. Veel te veel toeristen. Die komen met de meestal futiele hoop om sterren te zien, maar die lopen niet over de Croisette. Die laten zich in limo's aan- en afrijden. De toeristen drummen samen aan de oprit van de luxehotels en houden het verkeer op. Of ze slenteren langs de beroemde strandboulevard, waar ze om de vijf passen halt houden om met hun smartphones foto's van zichzelf en elkaar te trekken. Leuk toch!

Niet voor de festivaliers, want die hebben het natuurlijk druk, druk, druk. Die moeten van de ene film naar de andere afspraak of interview. En door al die drukte wordt dus kostbare tijd verloren. Voor een film van pakweg twee uur - de meeste competitiefilms gaan daar vlot over - moet je sowieso minstens drie uur rekenen. Veertig minuten extra om tijdig te beginnen aanschuiven en nog eens twintig minuten extra om, terwijl de eindgeneriek nog loopt, de donkere zaal uit te schuifelen. Recordhouder van deze editie was de competitiefilm Winter Sleep van de bekende Turkse regisseur Nuri Bilge Ceylan, die afklokte op 196 minuten. Omwille van die lengte werd de film 's namiddags en slechts één keer vertoond, wat dat impliceerde dat je nóg vroeger moest beginnen aanschuiven om zeker binnen te geraken in het Grand Théâtre Lumière.

Bij de eerste dagelijkse persvisie, telkens om 8u30, raak je doorgaans sneller binnen, maar ook dan kom je best zo vroeg mogelijk. Het is tegelijk een soort informele barometer voor de al dan niet hooggestemde verwachtingen bij bepaalde films. Voor The Homesman, een ongewone 'western' - we zetten dat woord tussen haakjes, omdat acteur-regisseur Tommy Lee Jones die omschrijving liever niet wil horen - was de zaal even na 8 uur al helemaal volgelopen.

Deense western

Het weekend is ook een geduchte kaap, omdat er dan vaak allerlei 'evenementen' georganiseerd worden, die voor nog meer drukte zorgen. Dit keer was er bij voorbeeld een promoactie voor The Expendables 3, een film die niets met het officiële programma te maken heeft, maar waarbij Cannes door de marketeers gebruikt wordt om buzz te creëren. In dit geval gebeurde dat door Sylvester Stallone, Arnold Schwarzenegger, Mel Gibson en Harrison Ford op enkele tanks te hijsen en die de Croisette op te sturen. Veel heisa ook rond Welcome to New York, de film van Abel Ferrara over de DSK-seksaffaire, met Gérard Depardieu in de rol van Dominique Strauss-Kahn, al heet hij Devereaux in de film. Ook al niets met het officiële festival te maken, maar een vertoning in een tent op het strand moest toch voor 'wereldnieuws' zorgen. In enkele recensies had men het naderhand vooral over de vertolking van Depardieu in zijn dikke, blote flikker. Welcome to New York zal, ondanks eerdere berichten, niet in de bioscoop uitgebracht worden, maar is in Frankrijk niet reeds te bekijken via VOD of VaF, zoals dat hier genoemd wordt.

Gelukkig kan er in Cannes ook naar goede films gekeken worden en kan je er interessante mensen interviewen. Zoals de Deense steracteur Mads Mikkelsen, die de hoofdrol speelt in The Salvation, een Deense, jawel, western van Kristian Levring. Een western draaien bleek een jongensdroom van Levring. Was het ook een jeugddroom van Mikkelsen om ooit een cowboy te spelen? "Euh, neen. Ik keek toen vooral naar kungfufilms en wilde Bruce Lee nadoen. Trouwens, tijdens mijn jeugd in Denemarken wilde niemand cowboy zijn, maar vooral indiaantje spelen."

Veerle Baetens

In de nevensectie Un Certain Regard werd ook het uitstekende The Disappearence of Eleanor Rigby vertoond, waarin de zeer getalenteerde en momenteel bijzonder actieve Jessica Chastain de vrouwelijke hoofdrol speelt als vrouw de dood van haar baby moet zien te verwerken. Geen makkelijk onderwerp. Tijdens het interview begon Chastain spontaan over The Broken Circle Breakdown, en hoe ze vol bewondering naar de vertolking van Veerle Baetens had gekeken. Zoveel bewondering dat ze nadien ook de mini-serie The White Queen had uitgekeken, alleen maar voor Baetens. Een topactrice als Jessica Chastain (The Tree of Life, The Help en Zero Dark Thirty), als fan hebben: het is niet elke Vlaamse actrice gegeven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234