Dinsdag 06/12/2022

Wereldmuziek huwt klassiek

Geslaagde COMcerts, hoewel enkele elementen die nu eenmaal eigen zijn aan een massaspektakel een beetje een domper op de artistieke kwaliteit zetten

comcerts in 't kuipke HH

Wietske Vos

Afgelopen vrijdag stroomde 't Kuipke in Gent (bijna) vol voor de tweede editie van de COMcerts, het project waarmee dirigent en componist Dirk Brossé de grenzen tussen verschillende muziekgenres en kunstvormen wil laten vervagen. Om financiële redenen was de praktische uitwerking een stuk minder ambitieus dan vorig jaar (één concert in plaats van drie, minder groot orkest, kleinere beeldschermen), maar het was te merken dat Brossé muzikaal geen enkele toegeving wilde doen.

Het idee achter de COMcerts - Colours of Music - is dat muziek vele mooie kleuren en vormen heeft, die mooi combineerbaar zijn met elkaar en met kunstvormen als video en film. Het blijft Brossés droom dit concept aan een breed publiek te laten horen en zien, op een betaalbare manier en met een artistiek programma van hoge kwaliteit.

Ondanks de belangrijke rol van de wereldmuziek bleef de klassieke muziek de rode draad van de avond. Het orkest deFilharmonie, onder leiding van Dirk Brossé, zette de hele avond zijn beste beentje voor. De avond begon met de Millennium Ouverture van Brossé zelf, gevolgd door het 'Adagio' uit het Pianoconcerto KV 488 nr. 23 van Mozart. Pianiste was de piepjonge Yanna Penson (14), die een prachtig lichte vertolking neerzette. Daarna was het de beurt aan de Amerikaanse sopraan Claron Mc Faddon. In 'Glitter and be gay' uit Candide van Leonard Bernstein liet deze stijlvolle zangeres haar indrukwekkende stembereik horen, maar af en toe klonk haar stem in de hoogte toch wat schel. 'Summertime' uit Porgy and Bess van Georges Gershwin benam je echter de adem: haarfijn in de hoogte, sterk en sonoor in de laagte. Prachtig.

De eerste, zeer geslaagde combinatie van klassiek en wereldmuziek kwam er met Jan Marmenout, die op vulkanische stenen en fujara, een grote, versierde boventoonfluit afkomstig uit de Balkan, de compositie Beyond Perception van Dirk Brossé speelde, begeleid door deFilharmonie en Claron Mc Faddon. Heel wat minder was het optreden van de drie dames van Laïs, wier stemmen de confrontatie met een filharmonisch orkest niet echt aankonden. Ze maakten een onzekere indruk en de samenzang haperde hier en daar. Hun niet geslaagde covers van Jacques Brels 'Marieke' en Van Veens 'Opzij', waarbij het respectievelijk indringende en vinnige karakter van beide nummers helemaal verdwenen was, vormden het enige dieptepunt van deze COMcerts. Na de pauze was het weer genieten geblazen met filmmuziek van John Williams uit Star Wars en Schindler's List.

Origineel was de vertoning van Le Réveil Tam Tam, een stomme publiciteitsfilm uit 1906, begeleid door de muziek die de jonge Vlaamse componist Steven Prengels, vorig jaar winnaar van de wedstrijd voor jonge Belgische filmmuziekcomponisten op het Internationaal Filmfestival van Vlaanderen, daarbij schreef. Twee Hongaarse dansen van Johannes Brahms vormden de aanloop naar de spectaculaire finale: de onbekende Turks-Gentse zangeres Melike Tarhan en haar partner, musicus-componist Osama Abdulrasol uit Irak, pakten de zaal in met een aparte mengeling van Turkse traditionele muziek en westerse klanken, overgoten met een klassiek sausje. De drie muziekgenres liepen wonderwel in elkaar over.

Na een uitstap naar de tango van Astor Piazzola door de Argentijnse bandoneonist Alfredo Marcucci (75) stapte top of the bill Piet Goddaer het podium op. De wat voorspelbare keuze van de nummers, 'Sweet Instigator' en 'Word Up' van de vorige cd en 'Indian Summer' van de nieuwe, kon de pret niet drukken: de frontman van Ozark Henry slaagde met glans.

Geslaagde COMcerts dus, maar toch zetten enkele elementen die nu eenmaal eigen zijn aan een massaspektakel een beetje een domper op de artistieke kwaliteit. Zo was de onvermijdelijke versterking af en toe een spelbreker. Hoewel de klank van het orkest in zijn geheel goed uitgebalanceerd was, stoorde de versterking soms bij solo's van de blazers, bij de zang van Claron Mc Faddon en bij het pianospel van Yanna Penson. Verder verblindden de sterke spots soms zo erg dat de videoschermen slecht zichtbaar waren, en mochten de meeste klassieke stukken best wat langer zijn. Dat soort dingen maakt het verschil.

WAAR EN WANNEER 't Kuipke in Gent, vrijdag 22 april

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234