Dinsdag 06/12/2022

Weltschmerz 2.0 met veel noise

Live in Molenbeek toonde Cloud Nothings, het viertal onder leiding van Dylan Baldi - misschien ooit de Kurt Cobain van generatie 0 - zich veel potiger en luider dan we durfden hopen.

Attack on Memory, de jongste plaat van het Amerikaanse Cloud Nothings, staat afgeladen vol uitstekende songs waarin de muzikale bagage van de prille twintigers naadloos in elkaar gevlochten werd.

Cloud Nothings, dat zijn de achterkleinkinderen van Woodstock. De overdreven verwende '21st Century Digital Boys' waar Bad Religion het over had, in een poging onze ouders te waarschuwen voor wat ze aan het voortbrengen waren. Opgevoed door de televisie, grootgebracht in materiële overdaad en te allen tijde de mogelijkheid gehad om de makkelijkste weg te bewandelen. Om dan vervolgens wakker te worden in een wereld waar blijkt dat diezelfde ouders het vet van de soep hebben geklaard en we ons als bewapening tegen die dreigende apocalyps wendden tot gemakzucht, luiheid, cynisme en apathie. Maar tegelijk zijn we dan weer hypocriet genoeg om onze blasé houding opzij te zetten voor een nieuw videospelletje of een nieuwe plaat, als het maar 'leuk' is.

Doe daar nog bij dat onze puberteit noodgedwongen samenliep met wat zowat de absolute hoogdagen waren van erbarmelijk slechte muzikale smaak, en je krijgt een fucked up generatie die geen schop onder het achterste waard is. Voor iedereen die samen met mij deel uitmaakt van die generatie: nergens komen al onze frustraties, onze faux nostalgische gevoelens naar die wat beroerde muzikale periode én de nogal forse verbreding van onze smaak die daarop volgde, zo perfect samen als in de muziek van Cloud Nothings.

In songs als 'Fall In' hoorde je hoe de poppunk van Green Day, Blink 182 en aanverwanten zich in hun DNA genesteld heeft terwijl het bijna overdreven existentialistische 'No Future No Past' dan weer een prachtig voorbeeld was van hoe ze de jongste jaren de weidsheid van het muzikale landschap zijn gaan aftasten door bijvoorbeeld Sonic Youth te gaan na-apen, op een goeie manier. Zo ook het tien minuten durende noise-intermezzo waarbij Baldi de feedback bereed als een woeste hengst en Jayson Gerycz met het schuim op de lippen zijn nochtans zo basic drumstel geselde tot hij zichtbaar verkrampt raakte. Alleen jammer dat de nogal nadrukkelijke galm in de zaal de vocals soms kopje onder duwde in een geluidsbrij.

Nu wordt het alleen hopen dat Baldi's wat zwartgallige visie op de wereld mee met hem volwassen kan worden en de als een strop rond hun nek hangende zeitgeist die nu net voor spanning zorgt, niet gaat dichtschuiven.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234