Dinsdag 13/04/2021

Eppink & Vos

Welkom in de club, Brussel

Michiel Vos Beeld Natan Dvir/Polaris Images
Michiel VosBeeld Natan Dvir/Polaris Images

Michiel Vos is VS-correspondent in New York. In een wekelijkse wisselcolumn met Derk Jan Eppink brengt hij verslag uit van de race naar het Witte huis.

"Ik durf erop te wedden dat hij wist van de aanslagen. Hij zou veel sneller hebben gepraat door marteling." Donald Trump wist deze week wel hoe hij Salah Abdeslam tot spreken had kunnen brengen om de aanslagen op Zaventem en in Maalbeek te verijdelen.

Ik moest terugdenken aan een bijeenkomst in Plymouth, New Hampshire begin februari, waar ik hem met duizenden anderen in de gymzaal aanhoorde: "Zij hakken hoofden af en wij mogen niet waterboarden?"

Als hij president wordt, belooft hij IS te zullen bestrijden met alle middelen uit de gereedschapskist van de antiterreur. In de gymzaal gingen alle handen op elkaar, en naast me zei iemand: "Wij moeten ons aan de regels houden maar those animals houden zich aan geen enkele regel." En natuurlijk vond iedereen Obama een watje in de strijd tegen terreur.

Het moet gezegd: de uittredend president is ter zake een wijs man, maar niet altijd de man die het Amerikaanse volk - immer trigger happy en klaar om terug te slaan - wil horen. Obama brengt rust en nuance waar Trumps Amerika snelle, harde actie wil zien.

Al kan ik het heersende gevoel in Brussel moeilijk inschatten, als New Yorker zeg ik: welcome to the club. Ik bedoel de club van inwoners van steden die zijn aangevallen door anonieme terroristen met onbegrijpelijke motieven. De club van stadsbewoners die gewend zijn geraakt aan jonge mannen op veiligheidscamera's die worden verdacht van terreur. Van stedelingen die hun tas moeten openen bij de metro zodat een militair kan checken of er geen kneedbom in zit. En inwoners van steden in landen waar politici zoals Trump martelpraktijken beloven en vervolgens (voor)verkiezingen winnen.

De Club van Aangevallen Steden kent nog eigenschappen die Trump en co. gebruiken om via het gevoel van constante dreiging hun agenda door te drukken. Hetzelfde gaat, vrees ik, gebeuren in Europa. Old Europe heeft lang gelachen met een dolgedraaid Amerikaans industrieel veiligheidscomplex. Deels terecht: Amerika ging te ver na 9/11 en Hillary betaalt er nog steeds de politieke prijs voor - met haar stem als senator voor de inval in Irak als meest duidelijke voorbeeld; toch is New York sinds 9/11 gespaard gebleven van aanslagen.

De Amerikaanse veiligheidsneurose leidt tot een cultuur waarin politieke circusartiesten als Ted Cruz 'Brussel' gebruiken om eens te meer doodleuk te pleiten "to carpet bomb ISIS back into oblivion". Republikeinen grijpen Brussel aan om te pleiten voor massaal toezicht op moslimbuurten. Keihard terugslaan, dat is de rode draad, for better or for worse.

Hoe voelt zo'n hyperbeveiligde postterreurstad? Wel, tamelijk veilig. Maar soms als een politiestaat. Na 9/11 zijn enorme budgetten aangewend to keep us safe. En niet alleen op Amerikaanse bodem. Want God weet wat er allemaal gebeurt in verafgelegen landen bij Amerikaanse operaties.

De linkse journalist Glenn Greenwald reageerde op Trumps oproep tot waterboarden door te zeggen dat 'The Donald' op zijn minst eerlijk is: de Republikeinse politieke elite reageert nu wel geschokt maar had tot zo'n acht jaar geleden geen enkel probleem met deze en ergere technieken tijdens de oorlog tegen terreur.

Hypocriet is nog zacht uitgedrukt.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234