Zaterdag 26/11/2022

Welke hand kan Vdb op goede spoor houden?

Het nieuws dat Frank Vandenbroucke breekt met QuickStep-Davitamon overheerste donderdag in Parijs zelfs de presentatie van de Tour 2004. Vdb opnieuw weg bij Patrick Lefevere, de man die hem vorig jaar, na twee zwarte jaren, weer in de armen sloot. Het nieuwe huwelijk heeft dus geen twee jaar standgehouden. Vdb slikt de kritiek van Lefevere niet en wil in 2004 alweer andere lucht opsnuiven. De vraag is of er überhaupt een ploeg is waar Vdb zich thuis voelt.

TONY LANDUYT

Frank Vandenbroucke. Talent zat, maar eigenzinnig. Het verbaast daarom niet dat hij in zijn negenjarige profcarrière een rist ploegen heeft versleten. Je moet lef hebben om als negentienjarige neoprof na zes maanden tegen je nonkel-ploegleider te zeggen dat de structuur van de Lotto-ploeg je niet aanstaat en je bijgevolg niet langer in zijn dienst wilt rijden. Frank Vandenbroucke ten voeten uit, zeggen waar het op staat. Een jaar later fietste hij waar hij wilde fietsen: bij Mapei en aan de zijde van zijn grote voorbeeld Johan Museeuw.

Bij het Mapei van Lefevere groeide Vandenbroucke uit tot de topper die iedereen voor ogen had. Neen, geen Eddy Merckx. Maar wat Vandenbroucke toonde, was van de allergrootste klasse. Zoals in Parijs-Nice 1998 en één jaar later, dan wel in Cofidis-trui, in Luik-Bastenaken-Luik, toen hij zelfs vooraf de plaats aanduidde waar hij zou toeslaan. De overstap van Mapei naar Cofidis heeft Vandenbroucke echter geen deugd gedaan. Bij Mapei werd hij nog strak in de hand gehouden door Patrick Lefevere. Bij Cofidis had niemand vat op hem. Niet manager Alain Bondue, nog minder de ploegleiders Quilfen en Deloeil. Hij voelde zich plots god op aarde, ging ervanuit zich alles te kunnen permitteren.

De val kwam bijgevolg snel. Twee jaar lang was Vdb op de dool en deden de wildste geruchten over hem de ronde. Het duo Saronni-Algeri probeerde hem er bij Lampre weer bovenop te helpen. Maar zelfs de minzame en geduldige Algeri voelde zich bedrogen. Vandenbroucke daagde meer niet op dan wel, en resultaten waren ver te zoeken. Na een half jaar was het geduld al op en kreeg Vdb de bons bij Lampre.

Gelukkig voor hem kwam Patrick Lefevere opnieuw op de proppen. Ondanks een vervelende dopingaffaire, waarvoor hij straks in Dendermonde terecht moet staan, was Lefevere heilig overtuigd van de terugkeer van Vandenbroucke. Vdb werd geregeld gecontroleerd door ploegarts Yvan Vanmol. In eerste instantie gaf Vdb de indruk op hoog niveau terug te kunnen keren. Hij reed geen onaardige Parijs-Nice en verbaasde vooral vriend en vijand in de Ronde van Vlaanderen. Hij was de enige die op de Muur van Geraardsbergen een ontketende Van Petegem kon bijbenen. Het was ook het enige echte grote wapenfeit van Vandenbroucke. Voor de rest bleef het heel stil rond hem. Resultaat: het geduld van Lefevere raakte stilaan op. De relatie tussen beiden verziekte en mondde uiteindelijk uit in een definitieve breuk.

Paul De Geyter, zijn persoonlijke zaakwaarnemer, is nu volop op zoek naar een ploeg waarin zijn beschermeling zou kunnen functioneren. Vraag is in welke ploeg Vdb nog kan aarden? Braeckevelt meent dat je Vandenbroucke zijn goesting moet laten doen om het meeste rendement uit hem te halen. Allemaal goed en wel, maar was het precies niet om die reden dat het fout liep bij Cofidis?

Ook Fassa Bortolo behoort tot de kandidaten, maar daar treft hij dan weer de ijzeren hand van Giancarlo Ferretti. Kan de Italiaanse ploegleider Vandenbroucke weer op het goede spoor zetten? Vdb moet strak geleid worden. Maar anderzijds gaat een dergelijke manier van werken, Frank kennende, op een bepaald moment toch weer storen. Want precies het feit dat Lefevere hem nog wat strenger onder controle wilde houden via een strikt programma, voorgeschreven door de Italiaanse trainer Guercilena, was een van de elementen die tot de breuk geleid heeft. Vandenbroucke wil zijn eigen leven leiden, duldt geen pottenkijkers of tegenspraak. Bij Fassa Bortolo loopt hij dus het gevaar op tegenspraak te stuiten van Ferretti. Zoals de Italiaanse ploegleider het wil of ziet, zo zal het gebeuren. Niet anders. Niet voor niets wordt Ferretti in Italië de 'ijzeren sergeant' genoemd.

Werken onder de leiding van Jean-Luc Vandenbroucke, Lefevere, Bondue en Algeri heeft hij al meegemaakt. Het Nederlandse systeem van Raas, het Spaanse van Saiz en Echevarri of het Deense van Riis nog niet. Maar het lijken niet meteen ploegen waar Vdb zal kunnen aarden. Misschien moet hij toch maar eens de ijzeren hand van Ferretti voelen.

Vandenbroucke fietste in bijna alle soorten ploegen, maar kon nergens aarden

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234