Zondag 28/11/2021

Weissburgunder, een druif met potentieel

Het witte druivenras Weissburgunder behoort nog

niet tot onze vaste tafelcultuur. Toch heeft deze druif genoeg talent in huis.

inot blanc, weissburgunder, weisser klevner, weisser arbst, auvernet, arnaison blanc, beli pinot, pinot bianco: allemaal familie, met een druivenstamboom die tot de veertiende eeuw teruggaat. Hun geografisch territorium bestrijkt tegenwoordig grote delen van Duitsland en Oostenrijk, maar ook Italië, Frankrijk (de Elzas), Zwitserland, Luxemburg, Hongarije, Tsjechië, Kroatië en Slovenië. Vreemd is tussen haakjes wel dat pinot blanc nagenoeg uitsluitend in Europa tot een succesverhaal is uitgegroeid. In de nieuwe wereld vinden we vrijwel geen enkele van deze varianten, op enkele honderden hectare in Californië (Monterey) na. In dit artikel focussen we echter exclusief op de Duitse weissburgunder, vermoedelijk een verre verwant van een mutatie van de grauburgunder (of pinot gris), die op zijn beurt weer leentjebuur speelde bij de spätburgunder (of pinot noir).

In Duitsland heeft men naar verluidt reeds 3.500 hectare weissburgunder aangeplant, vooral dan op plekken waar het in principe te warm is voor riesling, want weissburgunder houdt net van wat warmere, droge terroirs. Bolwerk van de weissburgunder blijft voorlopig Baden, gevolgd door de Pfalz, Rheinhessen, Nahe en Moezel.

Zo mooi, zo blond en zo alleen

Dat we deze druif ondanks de groeiende populariteit bij onze oosterburen zelden op Vlaamse (restaurant)tafels ontmoeten, heeft een aantal redenen. Om te beginnen is de weissburgunder erg variabel van stijl: van een prettig, goedkoop, fris en ‘sec’ zomerwijntje over meer ambitieuze, elegante en minerale exemplaren tot zelfs de stevige, eikgerijpte Spätlese en Auslese. Op beperkte schaal vinden we zelfs zoetere wijn en er bestaat mousserende weissburgundersekt. En toegegeven: helaas ook veel banale, zure en dunne versies met de charme van plastic fruit. Ten tweede is er onze wat vreemde attitude tegenover Duitse wijn. De verkoop loopt wel lekker, maar vaak gaat het om spotgoedkope flessen bij hard discounters. In het duurdere gesofisticeerde witte segment is het al riesling wat de klok slaat. Vooral in restaurants, waar men wél de Elzasser pinot blanc of Italiaanse pinot bianco schenkt als maaltijdwijn, durft men slechts zelden een weissburgunder presenteren.

Nochtans is het gastronomische spectrum van deze druif erg ruim: mosselen, asperges, gepocheerde vis, hoevekip, varkensvlees of kalfsbereidingen vinden in de meeste weissburgunder een uitstekende sparringpartner, die uiteraard ook als aperitief een pluim verdient. Wanneer het om complexere, maar daarom nog niet noodzakelijk houtgelagerde versies gaat - zoals Spätlese of Auslese -, kan zelfs met lamsvlees en niet te uitgesproken wild gevogelte geëxperimenteerd worden. Dan benadert weissburgunder soms het (culinaire) niveau van de chardonnay, echter zonder de glamour.

Voor deze degustatie klopten we aan bij wijnhandel De Koning Drinkt die een viertal huizen op de voet volgt waar men weissburgunder maakt. Daarbij mikten we bewust niet op de instapwijntjes, maar op cuvées - drie uit de Pfalz, één uit Rheinhessen - die om en bij de 10 tot 13 euro kosten. Maaltijdwijnen met wat extra ambitie kortom, wat ook bleek toen we ze de dag nadien opnieuw proefden. Sommige wijnen hadden duidelijk ‘buik’ gewonnen na hun zuurstofbad.

Nog een laatste tip: zelfs al bezitten deze cuvées ontwikkelingspotentieel - op het vlak van fruit, aciditeit en mineraliteit - toch dwingen we weissburgunder persoonlijk nooit tot een lange kelderslaap, hoogstens misschien enkele jaren voor de sterkste exemplaren. Want jeugdige fraîcheur lijkt ons net één van de troefkaarten van dit vaak verwaarloosde blondje.n

Siegrist, Pinot Blanc Kabinett Trocken 2009

Pfalz (Duitsland), 9,15 euro

Bleek strogeel, superglanzend met groene schijn, kristalhelder.

Attractieve fruitparade van cox, jonagold, witte perzik en peer. Licht floraal.

Opnieuw veel rijpe peer en appel, maar ook pittig fris en beendroog, met zesty citrus plus een zinderende, zuivere afdronk.

Puike prijs-kwaliteitverhouding.

Verfrissend fruitgedreven. Pittig

visitekaartje om deze druif te leren kennen.

Siegrist, Pinot Blanc Spätlese Trocken 2009

Pfalz (Duitsland), 11,85 euro

Iets geler geëvolueerde, zonnige kleur met dikke tranendans.

Enorm fruitrijk, ook in de mond. Rijpe textuur, met vooral gele vruchten en karamel. Toch heel frisse en minerale onderbouw.

Een fruitcomplexe, mondvullende cuvée, totaal contrasterend met de slankere Kabinett-versie. Een fruitfatje.

Seehof, Weisser Burgunder vom Kalkstein 2009

Rheinhessen (Duitsland), 11,80 euro

Mediumstrogeel, stralend met vette tranenautostrada.

Krijtig en sappig van structuur, kruidig fris, met veel meloen plus een lange afdronk met groene peper en mineralen.

Duidelijk andere stijl dan de Pfalz-jongens. Wint aan mineraliteit en spankracht na zuurstofkuur. Flinke maaltijdwijn.

Scheu, Weissburgunder R**DL**G Trocken 2009

Pfalz (Duitsland), 11,85 euro

Jeugdig strogeel, hyperglanzend

plus vette tranengordel.

Mondvullend sappig, met rijpe citrus, appel en ananas, maar sterk mineraal eindigend. Fraaie body (13,5% alcohol!).

Wijn uit toplocatie Raedling, wat wettelijk niet meer op het label mag, want

een stuk op Franse bodem. Idioot, want dit is topklasse.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234