Maandag 18/01/2021

WEBSERIES: allesbehalve mainstream

Terwijl tv-series aan strenge eisen moeten voldoen, is internet een vrijplaats voor makers van drama. Het is dé manier om een onafhankelijke webserie te produceren. M tipt de leukste.

De protagonist van High Maintenance, een webserie over een wietkoerier in New York, is geen echte protagonist. Hij is het enige personage dat in alle afleveringen, die tussen 6 en 13 minuten duren, terugkeert, maar toch heeft hij zelden de hoofdrol. Hij heeft zelfs geen naam. Het verhaal draait om de mensen die hem 'the guy' noemen, bij wie hij thuiskomt om wiet te bezorgen. Vluchtig krijgt hij - samen met de kijker - een inkijkje in hun bestaan, een uitsnede uit het leven. En dan is hij weer weg.

Het is een van de manieren waarop webseries als High Maintenance de wetten van gangbaar drama doorbreken: op tv zou het ondenkbaar zijn dat een serie elke aflevering nieuwe sleutelfiguren introduceert. Om nog maar te zwijgen van wisselende lengtes van afleveringen. Wat als alle conventies wegvallen, hoe ga je dan te werk als scenarist? Met die vraag worden de makers van webseries geconfronteerd, soms uit creatieve overtuiging, soms uit financiële noodzaak.

Waar soaps en series aan de strenge eisen van tv-studio's en commercie moeten voldoen, is op internet een vrijplaats ontstaan voor makers van drama, met nieuwe manieren om een verhaal te vertellen als gevolg. Hoewel grote budgetten meestal ontbreken, worden de vernieuwendste en dus spannendste series voor het internet gemaakt, gratis te bekijken.

Het is de manier voor jonge regisseurs, acteurs en scenaristen om in barre tijden onafhankelijk werk te produceren. In de Verenigde Staten heb je talloze populaire webseries, van krakkemikkig en amateuristisch tot strak en gelikt.

High Maintenance

High Maintenance draait om een wietkoerier in New York. Hij is als personage slechts een aanknopingspunt. Elke aflevering heeft nieuwe hoofdpersonen: de mensen die wiet bestellen.

Verwacht geen slappe stonerhumor. De drugsgebruikers zijn gewone grootstedelijke twintigers, dertigers en veertigers. Ze hebben banen, partners en kinderen. De personages en hun problemen worden terloops geïntroduceerd.

Zo zien we een vrouw van 40 met een groepje hobbyisten vogels kijken in het park. Langzaam komen we erachter dat ze ziek is, waarschijnlijk kanker, en dat ze daarom geen eetlust heeft. Een oudere vriendin besluit dat ze moet blowen om een vreetkick op te wekken. Uiteindelijk heeft de vriendin een paniekaanval van de wiet. De zieke vrouw eet lachend een hele bak noedels in haar eentje leeg en dan is de aflevering afgelopen.

Elke keer zijn het dit soort voyeuristische genoegens die de afleveringen de moeite waard maken: je kunt mensen in hun huis bespieden. Want dat is wat 'the guy', zoals iedereen de goedaardige fietskoerier noemt, doet: hij komt achter de voordeur. Dat maakt de keuze om de serie rond hem te laten draaien zo geslaagd: het vluchtige stedelijke leven waar duizenden levens elkaar kruisen wordt inzichtelijk gemaakt.

Of het nu gaat om een cabaretier die bang thuis zit na een aanslag op zijn leven, een schrijver met een writer's block die zich thuis als vrouw verkleedt, een Helen Huntfan die stiekem verliefd is op de koerier of een verveelde dochter die tijdens een Pesach-diner de jongens van de catering verleidt - telkens zitten de afleveringen vol levensechte details en komen ze al meanderend tot een verrassend slot.

In The New Yorker en andere Amerikaanse media verschenen lovende stukken over High Maintenance. De serie is geschreven en geregisseerd door het New Yorkse stel Ben Sinclair en Katja Blichfeld, zij is castingdirector en hij speelt 'the guy'. Veel van de acteurs zijn vrienden van hen en de verhalen zijn uit hun levens gegrepen.

Sinclair en Blichfeld begonnen de serie als onafhankelijk kunstproject met weinig risico, leggen ze uit in een e-mail. "Om groen licht te krijgen op televisie, moet je een proces door met zenderbonzen die veel invloed op je project willen hebben. Onze serie bood ons complete artistieke vrijheid. Van de casting en het scenario, tot de lengte van de aflevering. We hoeven ons niet aan een format te houden."

Helpingyoumaintain.com, dertien afleveringen, tussen 6 en 13 minuten, lopend.

The Outs

Er wordt geen enkele subcultuur zo vakkundig uit de mainstreammedia verdreven als de gaygemeenschap (hoewel het de laatste jaren met series als Looking, Orange is The New Black en The L Word iets beter wordt). Geen wonder dus dat er online talloze series zijn over homo's, lesbo's en hun belevingswerelden. De beste is waarschijnlijk The Outs, over een groep vrienden uit Brooklyn.

De serie, volledig gecrowdfund via Kickstarter, is geschreven door Adam Goldman, die ook acteert en regisseert. Het verhaal is eerlijk over de liefdeslevens van homo's en zodoende ook geestig zonder de spot met de gayscene te drijven.

De manier waarop sms'jes worden geïntegreerd in de serie, als de tekstwolkjes van de smartphone, werd later overgenomen door House of Cards (strikt genomen ook een webserie, alleen dan met een gigantisch budget).

Andere webseries over gays zijn: Starting From... Now!, Twenty Five, The Slope, Little Horribles, Where the Bears Are en Hunting Season.

Adam Goldman heeft inmiddels een nieuwe webserie gecreëerd, tevens met een gaytintje en wederom gesitueerd in New York, over een groep collega's en huisgenoten die als crewmembers werken voor een realitysoap. Klinkt dat bekend? Dat komt omdat worstelende nieuwkomers in de media-, film- en theaterwereld centraal staan in veel webseries.

Theouts.squarespace.com, zeven afleveringen tussen 12 en 28 minuten, afgerond.

Submissions Only

Veel webseries lijken op het wereldje van Girls, de populaire HBO-serie rond schrijfster in spe Hannah Horvath. Narcisme, geldproblemen en creatieve ontplooiing zijn de terugkerende thema's.

Lena Dunham, die Girls schrijft, regisseert en de hoofdrol speelt, zou op haar beurt weer geïnspireerd zijn door een webserie: Broad City, over twee vriendinnen in New York. Deze cultserie, met korte amateuristisch gedraaide afleveringen van ongeveer 2 minuten, liep van 2009 tot 2011 en is sinds dit jaar een tv-serie van 21 minuten bij Comedy Central.

In die Brooklyn-scene draait het vaak om jonge mensen die het proberen te maken in de grote stad, als schrijver, acteur of artiest. Zo ook Submissions Only, een komische webserie over aspirant-toneelspelers op Broadway. Een van de eerste afleveringen gaat over de actrice Penny Reilly, die blij is met haar rol in een musical, maar er gaandeweg achterkomt dat haar rol zo klein is - zittend achter een piano - dat het publiek haar niet kan zien. Kate Wetherhead, die de rol speelt, maakte het echt mee. Samen met Andrew Keenan-Bolger schreef en regisseerde ze de serie.

Zoals gangbaar bij webseries is Submissions Only erg persoonlijk: de hoofdrolspeler is de schrijver en regisseur en het gaat over haar eigen leven. 'Write what you know' is het adagium waaraan de makers van dit soort series zich houden. Het gehalte navelstaren is nu eenmaal hoog als beginnende regisseurs, schrijvers en acteurs alle vrijheid krijgen om iets te vertellen. Ze kijken wat er mist in de mainstreammedia en denken: míjn verhaal!

Submissionsonly.com, drie seizoenen van acht afleveringen, lopend.

Broadcitytheshow.com, twee seizoenen online, één seizoen op tv, lopend.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234