Zaterdag 28/11/2020

Sportweekend

"We zijn niet gemaakt om continu in vijfde versnelling te leven"

Beeld Faye Pynaert

Al van toen hij twaalf was speelt striptekenaar en illustrator Wide Vercnocke basketbal en dat hoopt hij tot na zijn pensioen te blijven doen. "Zonder sport zou het slechter met mij gesteld zijn", zegt hij in onze wekelijkse rubriek Sportweekend.

Wide Vercnocke is illustrator, striptekenaar en dichter. Hij debuteerde in 2010 met zijn eindwerk 'Mijn Muze Ligt In De Zetel', een poëtische beeldroman die op veel lovende reacties van het publiek kon rekenen. Intussen ligt ook zijn tweede werk 'Wildvlees' in de winkel en is een derde boek in de maak. Met zijn debuut bracht hij 'een ode aan de luiheid'. En dat voor iemand die twee maal per week traint en elk weekend een match speelt.

Zelf ben je dan toch niet zo lui?
"Het is niet omdat ik veel sport dat ik niet lui kan zijn. Luiheid moet je kunnen toelaten. Daarmee bedoel ik: fysiek helemaal niets doen, want een gedachtestroom valt niet op pauze te zetten. Die van mij toch niet. Terwijl ik in de zetel hang, komen de ideeën waarmee ik later aan de slag ga."

"Mijn leven verloopt in golven. Na een fase van intens lui zijn, komt er altijd weer een periode van hard doorwerken. Ik zie zo veel mensen rond mij non-stop keihard gaan, maar ik geloof niet dat we gemaakt zijn om continu in vijfde versnelling te leven. Dat blijft niet duren. Je moet kunnen terugschakelen af en toe."

En in welke fase sport je dan het meest?
"Tijdens de twee maanden die voorafgaan aan de deadline voor een strip vreet mijn werk me op, het consumeert mij. Ik sta op met mijn verhaal en ga ermee slapen, ik leef als een kluizenaar en kan over niets anders praten. Dan zou ik veel deugd hebben van sport, maar toch komt het er niet van. Ook als ik niet aan een strip werk, zijn er drukke periodes want ik illustreer voor verschillende klanten, geef workshops, treed op poëziefestivals op... Ik heb mijn sport een tijdje verwaarloosd daardoor want veel van die activiteiten vinden 's avonds en in het weekend plaats. Tegenwoordig plan ik beter en sport ik weer frequenter."

Beeld Faye Pynaert
Beeld Faye Pynaert

Miste je het?
"Uiteraard. Ik ben wakker geschud toen mijn basketclub Royal Canter Schaerbeek een nieuwe ploeg met de beste spelers maakte en ik niet werd geselecteerd. 'Je bent een goeie speler, maar we zien je te weinig', zei mijn coach. Blijkbaar had ik dat signaal nodig. Nu ga ik er weer helemaal voor en sinds een maand of twee mag ik wél meedoen met de nieuwe ploeg (lacht). We spelen in tweede provinciale."

Heb je een goeie club?
"Ja. We winnen de ene match na de andere. Onze coaches nemen hun vak heel ernstig. Hoewel ik al basketbal speel van toen ik twaalf was, doen zij me geloven dat ik nog dubbel zo goed kan worden. Dat werkt heel motiverend. Op dinsdag krijgen we een defensieve training en op donderdag een offensieve training. We leren hoe we moeten reageren als de tegenstander zus of zo speelt, overlopen verschillende opstellingen en posities... Als we een ingeoefende play perfect kunnen uitvoeren tijdens een match, dan scoren we gegarandeerd. Dan is het echt genieten."

Kan je tegen je verlies?
"In mijn leven ben ik nog maar een keer of tien écht kwaad geweest en dat had bijna altijd met de basket te maken. Als ik een kans niet heb kunnen afmaken terwijl ik me nochtans volledig heb gegeven, dan neem ik dat mezelf de dag nadien soms nog kwalijk. Maar ik win het liefst met een klein puntenverschil, anders heb ik medelijden met de tegenstanders. Ik heb lang gedacht dat ik een stabiel persoon was zonder veel hoogtes of laagtes, maar naarmate ik ouder word, besef ik dat dat niet zo is. Meer zelfs: door te basketten weet ik hoe het mentaal met mij gesteld is. Soms blaak ik van zelfvertrouwen wanneer ik het veld op stap. Dan komt het beest in mij los en moet ik winnen. Dat is in periodes waarin ik veel opdrachten krijg en me geen zorgen maak over mijn financiële situatie. In periodes met minder werk laat ik me sneller intimideren en ga ik niet voluit voor elke bal."

Beeld Faye Pynaert
Beeld Faye Pynaert

Beschouw je je ploegmaten als vrienden?
"Zeker. Het maakt niet uit hoe goed of hoe slecht mijn dag is geweest, zodra we in de kleedkamers zijn, begint de ambiance. De meeste spelers zijn Franstalig en mijn Frans is niet denderend. Dat levert wel eens hilarische taferelen op (lacht). Ik speel met mensen tussen 16 en 38. Ik ben één van de oudste maar vind gemakkelijk aansluiting bij de jonge leden, ze hebben een frisse kijk en staan anders in het leven dan dertigers. Dat ligt me wel. Misschien komt dat doordat ik zelf geen 9-to-5 job heb en nog niet 'vastgeroest' ben."

Over vastroesten gesproken, sta je nog even kwik op het veld als tien jaar geleden?
"Ik heb me lang onsterfelijk en de beste gewaand, maar ik merk dat ik niet langer de snelste loper of de hoogste springer van de ploeg ben en dat is frustrerend. Toch droom ik ervan om tot mijn zestigste of zelfs nog langer te kunnen spelen bij een seniorenploeg. Dan zal ik wel gezonder moeten beginnen leven want ik drink graag een glaasje alcohol met vrienden en ik snoep te veel, soms een ganse pak koeken per dag. Zonder sport zou het slechter met mij gesteld zijn."

Beïnvloedt je sport je manier van tekenen?
"Ik heb lang gedacht dat ik twee verschillende leefwerelden had: de basket en mijn werk. Maar ik betrap mezelf er steeds vaker op dat ik tijdens het tekenen graag focus op spieren en de aard van ons lichaam. Het ene moment kunnen we in de zetel liggen niets doen en even later alles staan geven. Ons bloed blijft al die tijd door onze aderen stromen, traag of net heel snel. Dat ons lichaam die twee uitersten aan kan, dat verwondert en inspireert me mateloos."

Beeld Faye Pynaert
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234