Zondag 26/01/2020

We zijn het geweld tegen holebi's spuugzat

Beeld UNKNOWN

Het zoveelste geval van gaybashing was de druppel. In een open brief eisen tientallen bekende holebi's dat het geweld stopt. 'We zijn het beu om bang te moeten zijn op straat, gewoon omdat we zijn wie we zijn.' Vier bekende Vlamingen over waarom zij de brief hebben ondertekend.

Sven Pichal is Radio 1-presentator en voorzitter van Het Roze Huis

Vlaanderen denkt onterecht dat de strijd geleverd is. "Jullie hebben wat jullie willen. Jullie kunnen trouwen, jullie kunnen kinderen adopteren... wat is het probleem dan?" Het probleem is dit: het idee dat er op holebi's geklopt mag worden is allerminst dood. De premier, de ministers en stadsbesturen van dit land moeten de kwestie serieus nemen en werken aan een effectiever beleid. Met een beetje meer geld, kan de holebi- en transgenderbeweging in dit land de overheid sterk ondersteunen in dit beleid. In de laatste twee jaar ben ik drie of vier keer zwaar beledigd. Twee jongens (een allochtoon en een autochtoon als u het wil weten) fezelden op de tram "homo, homo, homo,..." tot ik van de tram stapte. Een andere keer werd er "vuile homo" geroepen vanuit een voorbijscheurende cabrio in het centrum van Antwerpen. Eén keer gooide iemand zelfs een bommetje naar mijn man en mij. Misschien is dit hetzelfde gevoel dat vrouwen meemaken als ze kortgerokt door Brussel lopen. Vooral het onderwijs maakt mij moedeloos. Zo vroeg de stad Antwerpen de scholen om een eenvoudig charter te ondertekenen over homoseksualiteit. Twee netten hebben dat niet willen doen: het katholiek en het joods onderwijs. Onaanvaardbaar is dat. Homoseksualiteit zou in de kleuterklas al doodgewoon moeten zijn. Wie dat te vroeg vindt, moet zich vragen stellen bij zichzelf. Iedere ouder weet dat kleuters al hardop praten over welke jongen of meisje ze leuk vinden en met wie ze willen trouwen. En nog één ding. In onze open brief hebben we het ook over geestelijke leiders. Lees daar alsjeblieft niet alleen imams, maar ook de kerkelijke leiders die de weerzinwekkende uitspraken van paus Benedictus nooit ontkrachten. De holebi's in ons land hopen gewoon op dat wat zij zelf ooit nodig hebben gehad om uit de kast te komen: gewoon wat moed. Omdat het moét.


Jan Roegiers is Vlaams volksvertegenwoordiger (sp.a) en initatiefnemer van de open brief

Het geweld tegen homo's moet nu stoppen. Ik was zelf aanwezig op de fuif in Leuven waar afgelopen zaterdag twee jongens in elkaar zijn geslagen. Zelf heb ik het niet gezien, maar ik ken de slachtoffers. Dit was voor mij de druppel. Het zette me aan tot het schrijven van een brief, waarvoor ik enkele tientallen bekende Vlamingen kon mobiliseren.

Het onderwijs schiet tekort. De aandacht voor holebi's is opgenomen in de eindtermen van de tweede en derde graad. Dat is te laat. In de basisschool moet er hier al aandacht voor zijn. In de Franse les kan er even goed een tekst aan bod komen waarin 'Pierre en Yves très heureux' zijn. Kinderen moeten al op jonge leeftijd met diversiteit in aanraking komen. De hetero-normativiteit moet eruit.

Daders van gaybashing moeten aangepakt worden. De parketten moeten hier een absolute prioriteit van te maken. Allochtonen stigmatiseren kan niet, het probleem benoemen moet wél. Het zijn niet uitsluitend allochtonen die deze feiten plegen, maar ze zijn wel de grote meerderheid. Dat moeten we durven erkennen.

In het Nationaal Veiligheidsplan van Joëlle Milquet (CDH) staat er geen woord over gaybashing. Het blijkt zogezegd niet uit de cijfers. Maar holebi's durven vaak geen klacht indienen, of ze durven het geweld niet als homohaat benoemen. Ik kan alleen maar hopen dat Milquet bij het zonale veiligheidsplan hier wel aandacht voor zal hebben.

Zonder omwegen durven zeggen dat dit soort feiten in ons land niet aanvaardbaar zijn; imams of andere geestelijke leiders, die niet altijd uitblinken in verdraagzaamheid, duidelijk maken dat holebi's in ons land niet minderwaardig zijn: dat zijn opdrachten waar we voor staan.

We eisten nultoleratie voor geweld tegen holebi's.

Beeld UNKNOWN


Saskia de Coster is schrijver en De Morgen-columnist

Een tijdje geleden was ik in een land waar homoseksualiteit bij wet niet bestaat, Macedonië. Holebi's vind je daar niet. Er is welgeteld één geoute homoseksueel, een televisiepresentator. 'De Homo' is zijn nieuwe eigennaam. De Macedonische regering antwoordde heel simpel en correct op de vraag naar holebirechten: "Voor één man kunnen wij niet de hele wetgeving aanpassen."

België staat met zijn wetten al behoorlijk ver op het vlak van gelijkheid tussen holebi's en hetero's. Maar wetten reflecteren niet noodzakelijk het gedrag en de mentaliteit op straat. Familiale banden kunnen bijvoorbeeld kapot gaan door gebrek aan aanvaarding, geen wetten die dat kunnen verhelpen. Een mentaliteitswijziging wel, bijvoorbeeld door te beginnen met andere nuances te leggen in het onderwijs.

Of ik zelf al klop gekregen heb? Nee, alleen nog maar speeksel en zever. Als holebivrouw lijk je soms gewoon een frivool speelvogeltje. En twee vrouwen samen, dat zijn alleen maar vriendinnekes, truttige frusti's of een wellust voor de geile bok die 'alleen maar wil kijken'. Onzekere types en sommige mannelijke allochtonen zien homoseksualiteit als iets enorm bedreigends. Ik zou uit hun mond heel graag eens gefundeerde argumenten horen over het waarom (ook van de zwijgzaamste groepen, de allochtone vrouwen, ouderen, homohaters die stiekem naar homobars gaan) - maar in tussentijd ben ik blij dat er initiatieven zijn als een petitie die door ho's, le's, bi's en he's zonder onderscheid gesteund wordt, en waar gepleit wordt voor effectieve bestraffing van gaybashing en preventie.

Beeld UNKNOWN


Wim De Vilder is VRT-nieuwsanker


Het recente geweld in Leuven heeft me aan het denken gezet. Leuven is mijn stad. Op die fuif waar die twee jongens in elkaar zijn geslagen, ben ik zelf ook wel eens geweest. Het is de eerste keer dat gaybashing zo akelig dichtbij komt. Het komt op mijn huid zitten. Ik weet niet hoe ik zou gereageerd hebben als ik er zelf was bijgeweest.

Kennissen of vrienden in Brussel hebben het er wel vaker over. Je weet dus dat het gebeurt. Nu het de grenzen van de hoofdstad heeft overschreden, weet je dat het geen toeval meer is. Een normvervaging zou ik het niet noemen, maar het wijst toch op een groeiend probleem. Dit treft overigens niet alleen holebi's, maar ook meisjes en vrouwen. Ook zij krijgen te maken met opmerkingen. En ook daar moeten we ons tegen verzetten. We mogen dit debat gerust opentrekken.

Het is de allereerste keer dat de holebigemeenschap zich zo eensluidend laat horen. Dat vind ik opmerkelijk. Het probleem leeft al langer, maar blijkbaar is het nu het juiste moment. Als je ziet hoe er in het nationaal veiligheidsplan van Milquet niets staat over homogeweld, dan kan je alleen maar reageren.

We mogen de context niet uit het oog verliezen. Het gaat inderdaad om allochtone jongeren die geweld plegen, maar je mag ze niet allemaal over één kam scheren. Het is niet alleen de schuld van die jongeren. Het gaat om een generatie die zich laat gelden tegen een groep die volgens hen nog zwakker staat dan zij. Ze hebben geen project, ze zien geen toekomst meer. Is dat de schuld van die jongeren? Niet uitsluitend. Het is ook een probleem van integratie. De hele politieke klasse heeft daar verantwoordelijkheid in.

De open brief is een krachtig signaal. Hij kan het begin zijn van verandering.

Beeld UNKNOWN


U vindt de open brief op stopgaybashing.wordpress.com

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234