Zaterdag 10/04/2021

'We zijn een rockgroep. Punt uit'

Vijfkoppige A Brand heeft eindelijk zijn identiteit gevonden en komt met derde langspeler 'Judas'

Bedrog is het overkoepelende thema op Judas, de nieuwe plaat van A Brand, waarmee de 'glamrockers van de 21ste eeuw' je keer op keer een 'Hammerhead' willen bezorgen. 'We willen popsongs schrijven die tegen élke tijdgeest zijn bestand', zo zegt de groep.

Door Gunter Van Assche

ANTWERPEN l A Brand verscheen zo'n vijf jaar geleden in het publieke vizier, toen ze het artwork van hun singles lieten verzorgen door gerenommeerde kunstenaars als Luc Tuymans en Jan Fabre. "Een absolute noodzaak", vertellen Dag Taeldeman en Frederik Heuvinck vandaag, om eindelijk de aandacht te kunnen vestigen op A Brand: "Tot dan kwamen we met onze muziek nergens aan de bak." Om die reden brachten ze ook niet onmiddellijk een cd uit, maar pootten ze een automaat neer in musea, waaruit je twaalf songs in pocketformaat kon afhalen. Na die uitzonderlijke actie kon niemand nog om A Brand heen.

Vandaag brengt het vijfkoppige gezelschap zijn derde langspeler Judas echter gewoon op cd uit: het materiaal is dan ook iets te donker voor een jukebox. Zelfs in de catchy single 'Time' klinkt het als een mantra: "Je bent een bedrieger."

Ligt de schuld voor die teksten bij een gebroken hart?

Dag Taeldeman (lacht): "Toch niet. Bedrieglijke relaties kun je immers evengoed onderhouden met religie, met je hormonen of met jezelf. Als je hopeloos verliefd bent op iemand, is dat evengoed een vorm van bedrog: je lichaam en je hoofd maken jezelf wat wijs. Dat is geen bitter oordeel, maar een zuivere beschouwing. Jezelf méér wanen dan anderen, zoals in 'Lesser God', is dan weer een ander spectrum van zelfbedrog. Op die manier vond ik dat de titel Judas de lading perfect dekte."

Ik hoorde wel meer religieuze verwijzingen in je lyrics.

"Onbewust sluipt die Bijbelse beeldspraak in mijn songs, want geloof me: ik loop écht niet gebukt onder het katholieke juk. Ik ben vrijzinnig en voel dus geen schroom om 'Drop The Messiah' te zingen - ook al gaat dat nummer in feite over politici en machthebbers die denken dat ze het warm water hebben uitgevonden."

Zangers van rockgroepen worden dikwijls ook een Messiascomplex toegedicht.

"(lacht) Dat zal wel. Als ik zeg dat je geen valse profeten moet volgen en gehoorzamen, gedraag ik mezelf natuurlijk òòk als de Heiland. Of als een judas, die het publiek wegjaagt met zijn ideeën. Dat kreeg Bob Dylan toch ook ooit naar het hoofd geslingerd, omdat hij folk inwisselde voor een elektrische rockgitaar?"

In het begin wilden jullie een gezelschap als Monty Python worden. Is dat nog steeds jullie einddoel?

"Ik ben helaas moeten terugkomen van dat idee: we zijn gewoonweg niet divers genoeg om een collectief te zijn dat de krachten bundelt in verschillende disciplines, van films over platen tot sketches en tekeningen. Ik blijf dat idee erg uitdagend vinden, maar ik heb mezelf ervan kunnen overtuigen: we zijn een rockgroep. Niets meer, niets minder."

Betekent het dat jullie ook niet meer willen samenwerken met kunstenaars als Luc Tuymans en Jan Fabre, zoals in het begin?

"Toch wel: nu willen we het artwork laten verzorgen door Geoffrey De Beer, maar pin ons daar nu niet op vast: het blijft tot op vandaag bij "serieuze cafégesprekken"."

'Paper Covers Rock' zou gaan over een zekere Space Base Bolenti. Wie is dat?

"Jarenlang hoor ik krankzinnige verhalen uit de omgeving van Dendermonde over ene Space Base Bolenti: een eigenaardig dorpsfiguur, met een geweldige rijke fantasie. Zo beweert hij originele, nooit eerder beluisterde mastertapes van de Beatles te bezitten in een kluis. Waarom hij ze niet vrijgeeft? Er zijn miljarden mee gemoeid (grijnst). Dat zegt hij trouwens in zijn kasjmieren jasje "dat Marilyn Monroe ooit nog heeft gedragen." Eigenlijk is hij de baron von Münchhausen van deze tijd."

Een mooie benaming voor "megalomane dorpsgek".

"Wel, ik vind zo'n gedrag net heel poëtisch: Bolenti is iemand die zoveel mythes en legendes ophangt, dat hij een ander leven gaat leiden. Hij overstijgt de status van een simpele leugenaar."

Jullie vorige podiumoutfit werd ontworpen door Veronique Branquinho. Deze keer lieten jullie je kleren op maat maken. Hoe belangrijk is uniformiteit voor A Brand?

"Vooral de rituele waarde van het omkleden is van belang voor ons. Een kwartier voor het optreden trekken we ons kostuum aan, stilzwijgend, en dat ritueel geldt als voorbereiding. Vanaf dat ogenblik veranderen we in één gemeenschappelijk wezen: A Brand. Heel eigenaardig."

'Name Up In Lights' werd geschreven over de zelfmoord van een ex-A Brandlid. Hoe zwaar viel het schrijven van die song?

"Heel zwaar. 2006 was een horribel jaar voor me: heel wat mensen in mijn omgeving zijn toen gestorven. In eerste instantie gingen heel wat nummers op de plaat dan ook over de dood, maar die hebben we uiteindelijk weggelaten, omdat ik me er niet meer in kon vinden. Dit nummer is wel op de plaat beland omdat ik nog steeds met Jan in mijn gedachten bleef zitten. Jan was extreem intelligent en getalenteerd, maar kende constant depressies. Ik moést er vroeg of laat wel iets over schrijven. Ik mis hem echt nog elke dag."

A Brand speelt vanavond om 20.20 uur op Feest in het Park in Oudenaarde. Judas is verschenen bij Bang!

Dag Taeldeman (A Brand):

Ik gedraag me ook wel eens als een Judas die zijn publiek wegjaagt

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234