Woensdag 20/01/2021

'We willen er bewust niet meer van maken dan wat het is'

Steven & Erik Lambrechts

Opticiens sprongen in de bres bij overval op overbuur-juwelier

Nadenken was er niet bij, die 8ste november. Toen vader Erik (54) en zoon Steven (27) Lambrechts door hun etalage in de gaten kregen dat juwelier Dirk Verlinden overvallen werd, zetten ze de achtervolging in. Erik slaagde erin een zak peperdure horloges uit de handen van de dieven te redden, Steven ving de 9 mm-kogel op die voor zijn vader bedoeld was. 'Maar noem ons alsjeblieft geen helden.'

Door Marjan Justaert / Foto Thomas Vanhaute

Ze herinneren het zich allebei alsof het gisteren was. Opticiens Erik en Steven Lambrechts doen dan ook nog dagelijks hun verhaal. De inwoners van Brecht en omstreken dragen hen op handen, al willen ze daar zelf niets van weten. "Dirk is diegene die het meegemaakt heeft", zegt Steven. "En wij gaan met de pluimen lopen. Daar voel ik me soms wel schuldig over."

Erik: "Op zo'n moment handel je instinctief. Je ziet vier gangsters die een buur bedreigen en je gaat erachteraan. Nu, bijna twee maanden na de feiten, denk ik niet dat ik nog zo roekeloos achter die mannen zou lopen. Maar dat is natuurlijk gemakkelijker gezegd dan gedaan." Hij pauzeert even, helpt een klant verder met een brilmontuur, en gaat dan verder met het verhaal.

"Ik had ab-so-luut niet verwacht dat ze zouden schieten. Een eerste kogel doorboorde mijn trui en ging langs Stevens ribben. Een tweede kwam onze richting uit en plots duwde mijn zoon me achteruit. Ik hoorde twee doffe ploffen en een auto die wegstoof. Dan hoorde ik onze Steven zeggen: 'Pa, ik denk dat ze mij geraakt hebben.'"

"Ik voelde een soort steek, maar geen pijn", vult Steven aan. "Ik zag ook geen bloed, dus ik besefte niet goed wat er aan de hand was. Tot iemand kwam zeggen dat ze hulzen van een 9 mm-pistool hadden gevonden. Het scheelde maar een haar of de kogel had pezen of bot geraakt." De dieven konden uiteindelijk ontkomen, het parket is nog volop bezig met het onderzoek.

"Pas achteraf realiseer je je dat het veel erger had kunnen aflopen." Erik slikt en kijkt vervolgens met een warme blik naar Steven. Vader en zoon kwamen er gelukkig zonder al te veel kleerscheuren van af. "Plots was ik een held. Ik kreeg zelfs een telegram van Verhofstadt", zegt Steven, ietwat verontschuldigend.

"Enkele dagen nadat ik uit het ziekenhuis ontslagen was, ging ik alweer voetballen met vrienden. Eenmaal onder de douche zag ik dat ze geïmponeerd waren door die kogelwonde. (toont een fameus litteken op de schouder) Op het eerste gezicht is het natuurlijk een straf verhaal. Van overal stuurden mensen bloemen en kaartjes. Dat was leuk, maar ik ben er niet door gaan zweven."

Hij begint te grijnzen, herinnert zich een anekdote uit het ziekenhuis. "Ik lag op een kamer met drie oudere mannen", vertelt de jonge opticien. "Stuk voor stuk patiënten die iets serieus hadden aan de heup, rug of nek. Toen we met ons vieren 's middags het nieuws bekeken op de tv waren die gasten best onder de indruk. Maar toen hetzelfde item 's avonds nog eens werd uitgezonden, reageerde een van de mannen: 'Held, held... Ja zeg, we weten het ondertussen, hoor. 't Is hier begot de enige van ons vieren die alleen kan gaan pissen.' (hilariteit)"

Van de impact van de media zijn ze behoorlijk geschrokken, bekent Erik. Niet dat het onaangenaam was, maar op een gegeven moment was het welletjes geweest. "Het was hier net een circus, met al die cameraploegen. En dat terwijl Dirk en zijn vrouw Liliane volop de klap aan het verwerken waren. Ook wij waren er de eerste dagen niet goed van. We hebben geen enkele negatieve reactie gehad, maar de feiten alleen al kruipen toch een tijd in de kleren", zegt Erik.

"Vooral die eerste dagen hebben we heel veel gepraat. Nu is dat iets minder, het is al bijna twee maanden geleden. Plus: het is goed afgelopen. Er zijn geen slachtoffers gevallen", aldus Erik. Hun beschermengel heeft goed werk geleverd.

Steven: "(lacht) Dat zou ons ma zeggen. Ik ben meer down to earth."

Erik: "Ik denk toch dat er een aantal geluksfactoren zijn in het leven."

De band tussen beide handelaars is in elk geval intenser geworden. "Even na de feiten zijn we met ons zessen gaan eten. Dirk, Steven, ik en de partners", vertelt vader Lambrechts. "Toen hebben we alles uitgebabbeld. Of Dirk het gevoel heeft dat hij in het krijt staat bij ons? (aarzelend) Ik weet dat hij dat lang heeft gedacht, maar dat is nonsens."

Vrijwel direct na de feiten kregen ze slachtofferhulp aangeboden, maar de opticiens hebben er geen gebruik van gemaakt. "We hebben het verwerkt met een lach en een zwans, zoals ze hier in Brecht zeggen", relativeert Steven. Dirk en Erik gaan nog regelmatig samen lopen. "Dirk heeft een bijzonder moeilijke periode achter de rug, maar de eindejaarsdrukte en nieuwjaarskoopjes zijn een goeie zaak voor hem", besluit Erik.

Het drama is intussen min of meer verwerkt, het vertrouwen teruggekeerd. Al liep dat niet van een leien dakje. "Die eerste dagen na de overval", vertelt Steven, "waren best... (zoekt zijn woorden) raar. Exact een week na de feiten stond ik vanaf 17 uur alleen in de winkel. De overval was rond datzelfde uur gebeurd. Ik moet toegeven dat ik toen met een klein hartje achteraan doorwerkte en opschrikte bij het geluid van de winkeldeur."

"Ik zou het niet meer durven, een juwelierszaak openen", zegt Erik zacht. "Bij ons is de grootste miserie de diefstal van zonnebrillen. Maar dat is peanuts in vergelijking met de risico's die Dirk loopt. Je kunt je nog zo goed beveiligen als je wilt, de kwetsbare factor blijft de deur. Als er iemand - een klant, een overvaller - naar binnen wil, móét die deur open. Daar kun je niet onderuit."

Steven: "Ik blijf het nochtans een schoon beroep vinden."

Erik: "Een schoon beroep is het zeker, maar de tol is soms heel hoog. Kijk naar Dirk."

Steven: "Ach pa, het is goed afgelopen. Daar moet je op focussen. (zwijgt even) Al zal 2006 een jaar blijven dat we niet snel zullen vergeten."

Steven Lambrechts:

We hebben het verwerkt met een lach en een zwans, zoals ze hier in Brecht zeggen

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234