Donderdag 20/01/2022

'We vliegen er soms te hard in'

Kandidaat-ministers Vincent Van Quickenborne (Open Vld) en Hendrik Bogaert (CD&V)

Je moet stilaan heel ambitieus of een beetje gek zijn om als jonge snaak een zitje te ambiëren in Leterme I. Geen wonder dat Hendrik Bogaert (CD&V) en Vincent Van Quickenborne (Open Vld), met wisselend succes, op allerlei lijstjes opduiken. Zelf vinden ze elkaar geschikt voor de job en ze beloven nu al dat ze zich wat zullen inhouden. 'Als West-Vlamingen moeten we er begrip voor opbrengen dat niet iedereen zo snel is.'

Door Liesbeth Van Impe en Gorik Van Holen / Foto Tim Dirven

Ze hadden de jonge Turken van oranje-blauw kunnen worden. De twee Kamerleden met een bekende bijnaam, Straffe Hendrik (39) en Quick (34), kortweg Q, zijn streekgenoten, leeftijdsgenoten en, zoals blijkt uit het interview, zeer vaak ook geestesgenoten. Een gemeenschappelijke trek van recentere datum is dat ze allebei geleerd hebben de tong een paar keer in de mond rond te draaien alvorens scherp uit de hoek te komen. Zeker tijdens de negen lange formatiemaanden leerden ze tactisch hun mond te houden. Donderdag worden aan de meet de prijzen uitgedeeld.

Volgende week is er een nieuwe regering. Wie van u maakt het meeste kans om erin te zitten?

Van Quickenborne: "Dat moet je aan mijn voorzitter vragen, maar bij een ministerspost is het zoals bij een lief zoeken: als je er te hard naar zoekt, dan vind je er geen."

Bogaert: "Het is zoals een pausverkiezing: als je erop hoopt, word je het zeker niet. Dus hoe meer de pers ons afschrijft, hoe beter."

Van Quickenborne: "Ik sta op alle lijstjes, dus voor mij ziet het er niet goed uit. Voor u daarentegen... (hilariteit) Maar als ik de CD&V-voorzitter een tip mag geven, dan kan ik alleen maar voor Hendrik pleiten. Het is een provinciegenoot, een West-Vlaming, hij is degelijk, hij kent zijn cijfers en we hebben mensen nodig die op de centen kunnen letten."

Bogaert: "(lacht) Na deze interventie zijn mijn kansen echt wel tot nul herleid."

Van Quickenborne: "Ik zeg vooral: geef de nieuwe generatie een kans en dan is Hendrik toch wel een boegbeeld bij CD&V. Wat mij betreft, zit hij ook aan de goede kant van CD&V. Het zou een leuke kompaan zijn voor mij en een leeftijdsgenoot. Het was in de vorige regering soms aandoenlijk om te zien hoe je met jonge mensen, zoals Peter Vanvelthoven (sp.a) verder geraakt dan met de oudere generatie."

Tijd om de rollen om te draaien: heeft Van Quickenborne in de vorige legislatuur bewezen dat hij een goede minister zou zijn?

Bogaert: "Ik ken Vincent al lang en ik vond hem altijd al zeer gedreven en uitgesproken. We verschillen wel, maar ik vind dat hij ervoor gaat. Als je in de oppositie zit, is het altijd een moeilijke vraag wat de regering goed doet, maar wij hadden toch twee dingen gevonden: de notionele intrestaftrek en de administratieve vereenvoudiging. Ik denk dat daar in alle objectiviteit goede zaken gebeurd zijn, die een besparing voor het bedrijfsleven betekend hebben en ik heb er geen moeite mee om dat te onderstrepen."

En wat zijn uw zwaktes?

Van Quickenborne: "Ik denk dat we allebei één grote zwakte hebben. We vliegen er soms te hard in. Mijn voorzitter zegt af en toe dat ik te opvliegend ben."

U bent allebei tafelspringers.

Van Quickenborne: "Ach, tafelspringers... We zijn opvliegend. Van de koelheid van Karel De Gucht (Open Vld) kan ik nog wel iets leren. En ze zeggen mij ook dat ik wat rustiger, trager zou moeten spreken."

Bogaert: "Als West-Vlamingen moeten we er begrip voor opbrengen dat niet iedereen van daar is."

U leek allebei op een bepaald moment openlijk naar een ministerspost te solliciteren.

Van Quickenborne: "Ik moet u er toch niet aan herinneren dat ik bij het ontslag van Fientje Moerman uit de Vlaamse regering geen minister heb willen worden? Zo hard zit ik ernaar te hengelen. Ik vond dat we woord moesten houden: voor de verkiezingen hadden we beloofd niet te schuiven van het ene niveau naar het andere, dan moesten we daar ook na de verkiezingen niet mee beginnen."

Bent u al vergeven?

Van Quickenborne: "Als het erop aankomt, hebben ook wij christelijke waarden in de partij, vergeven en vergeten. Patricia Ceysens doet dat trouwens zeer goed. Ze heeft ook geleerd: iets meer IQ en iets minder EQ. En in de partij is de rust teruggekeerd, zelfs off the record oogsten jullie veel minder kwaadsprekerij.

"Ik begrijp dat de pers liever voorzittersverkiezingen heeft waar het bloed van afspat en jullie zijn op dat vlak zelfs wat verwend, maar deze keer hebben we die kelk aan ons laten voorbijgaan."

Meneer Bogaert, was uw claim op de portefeuille Financiën ook geen openlijke sollicitatie?

Bogaert: "Ik heb er toch bij gezegd dat het niet voor mezelf was? Er loopt iets fout op dat departement, dat fundamenteel is voor het vertrouwen van de mensen in de staat. Ik begrijp dat Didier Reynders (MR) die bevoegdheid absoluut wil houden. Bon, daarmee laadt hij natuurlijk ook de verantwoordelijkheid op zich. Alle ogen zullen op hem gericht zijn. Ik ben in elk geval bereid om met de oppositie, in een Octopusoverleg dat de partijgrenzen overstijgt, naar oplossingen te zoeken."

Allemaal samen oppositie voeren tegen Reynders?

Bogaert: "Ik wil het probleem depersonaliseren, het gaat over de kwaliteit van het departement. Maar het gaat voor ons wel over een achillespees van paars en een speerpunt van onze campagne."

Van Quickenborne: "Ik denk dat het moeilijk zal zijn om met de groenen en Dirk Van der Maelen (sp.a) omtrent fiscaliteit veel te doen als je ziet hoe ze populistisch campagne voeren tegen de notionele intrestaftrek. Als er nu één goede maatregel genomen is, dan is het die. Als je ziet wat Reynders gedaan heeft voor de mensen en de bedrijven, dan is de balans toch positief. En zoals op alle grote departementen zijn er ook problemen bij Financiën, maar dat heeft te maken met problemen aan de top van de ambtenarij."

Maar ook die administratie is toch zijn verantwoordelijkheid?

Bogaert: "Een tanker verandert traag van richting en we komen van zeer ver. Nu heeft elke ambtenaar al een computer, maar die is nog niet altijd aangesloten. Dat klinkt misschien licht populistisch, maar we zijn er dus nog niet. Onze kritiek op Reynders was objectief en pertinent. Ik ben het wel eens met Vincent als hij zegt dat Van der Maelen zeer populistische kritiek geeft op de notionele intrestaftrek. Ik heb nagegaan wat hij er in 2005 over gezegd heeft en dat is dus een wit blad. Geen enkele commentaar. Zijn geloofwaardigheid op dat vlak is zo groot als de piwi van een eskimo bij min-40 graden. Als ik in De zevende dag iets duidelijk heb willen maken, dan is het dat ik niet de Van der Maelen van deze regering zal worden, die jarenlang niets zegt en pas op het einde onder publieke druk in paniek schiet. Het is Ecolo die in 2005 oppositie heeft gevoerd en geprobeerd heeft een directe link met tewerkstelling en investeringen te eisen. Dat is door iedereen weggestemd, ook door sp.a-Spirit."

De indruk is toch gewekt dat die link er wel was?

Van Quickenborne: "De opbrengsten van de vennootschapsbelasting zijn de enige die jaar na jaar stijgen. In rankings over buitenlandse investeringen staan we vlak voor China..."

Bogaert: "Daar wil ik toch een intellectuele voetnoot bij maken, want je kunt dat niet vergelijken. Het geld dat in China geïnvesteerd wordt, gaat naar fabrieken, machines, brick and mortar. Dat kun je in België zelfs niet zonder een aanslag op de open ruimte te plegen."

Van Quickenborne: "En zijn dat misschien de enige goede investeringen?"

Bogaert: "Nee, maar hier zijn kapitaalverhogingen doorgevoerd, hetgeen ook positief is, maar toch iets helemaal anders. En macro-economisch zijn de gevolgen voor de tewerkstelling er natuurlijk wel. Je kunt een bedrijf niet stigmatiseren omdat het de maatregel gebruikt en datzelfde jaar geen nieuwe jobs creëert. Wie weet waren er anders wel jobs verdwenen?"

Van Quickenborne: "Wat een bureaucratische machine zou het trouwens niet zijn als we elke keer in elk bedrijf zouden moeten controleren of het jobs oplevert? En zijn bedrijven met veel tewerkstelling sowieso beter? Is De Post beter dan een krantenredactie, enkel omdat er meer volk werkt? Van der Maelen volgt zeer oude redeneringen. En het bewijst dat sp.a in de oppositie de verkeerde toer opgaat. Het is niet door klein links te worden dat je de verkiezingen wint."

Bogaert: "Ze amuseren zich wel, als een kind dat voor het eerst sneeuw ziet."

Van Quickenborne: "Tja, voor ons is dat een tijdje geleden."

De claim op Reynders' post paste ook perfect in het steekspelletje dat nu al negen maanden duurt. Het houdt niet op?

Bogaert: "Het zijn de killingfields geweest, hé. Aan Vlaamse kant zijn de relaties nog behoorlijk, zelfs met de oppositie. Maar in Franstalig België is het op leven en dood, elke halve procent telt. En het komt altijd terug op één persoon: Joëlle Milquet (cdH)."

Van Quickenborne: "Ik zat er dinsdagavond bij toen het weer slecht ging. Dat was dus enkel te wijten aan Milquet en haar dertig amendementen, terwijl we volgende week wel een regering moeten hebben. We moeten uit het moeras van details en haarklieverij. Nu zaten we opnieuw te discussiëren of iets 'prioritair' dan wel 'van uitzonderlijk belang' is. Waar ben je dan mee bezig?"

Bogaert: "We hebben daar in de partij een mopje over. Milquet gaat met Vandeurzen (CD&V) naar de wensput in Bouillon om het goed te maken. Ze staan daar een beetje te kijken en plots struikelt Milquet en ze valt in de put. 'Verdikke', zegt Vandeurzen, 'dat werkt hier nog ook.' (nadrukkelijk in de microfoon) Het is maar een mopje, hé."

Van Quickenborne: "Ik wil nu niet stout zijn, maar als de relatie in de familie CD&V-cdH beter zou zijn, dan zou dat helpen."

Begrijpt u haar positie ook?

Bogaert: "Het sociale is haar grote bekommernis, net als bij onze vakbond. Maar kijk eens naar de begroting? Het gaat toch vooral over sociale maatregelen: de jobkorting, de inkomensgarantie voor ouderen, het stookoliefonds, de minimumpensioenen..."

Van Quickenborne: "De afschaffing van de solidariteitsbijdrage voor gepensioneerden."

Bogaert: "(haalt er papieren bij en gaat onverstoorbaar door) Defensie daalt in absolute cijfers, Ontwikkelingssamenwerking kent een spectaculaire stijging, als enige ongeveer. Deze regering heeft wel degelijk gekozen: 90 procent van de maatregelen zijn sociaal."

Van Quickenborne: "Wat is sociaal? De koopkracht verhoog je het best door belastingen te verlagen."

Bogaert: "Maar zelfs de lastenverlagingen zijn sociaal, voor de lagere inkomens. Er komt een moment dat ook Milquet en anderen dat zullen moeten toegeven."

De ellende van de voorbije maanden valt toch niet enkel aan Milquet toe te schrijven?

Bogaert: "Ik vind het toch opmerkelijk dat ze nu, tegenover een aantal terechte vragen naar lastenverlaging, net dezelfde koppige houding aanneemt als in het communautaire dossier."

Van Quickenborne: "Ach, het zijn moeilijke maanden geweest, maar onder leiding van Guy Verhofstadt is de zaak weer op de rails gezet. Zijn verdienste is dat hij het inlevingsvermogen in de positie van andere partijen teruggebracht heeft. De ingrediënten voor een akkoord liggen meer dan ooit op tafel en het zal lukken. Als partij hebben wij ons zeer constructief opgesteld en we houden woord. Er zijn misschien veel mensen die zouden willen dat Verhofstadt blijft, maar hij vertrekt. Nu willen de mensen dat er een regering komt die bezig is met hun problemen, zoals de koopkracht. We moeten naar de plusjes kijken, niet naar wat we van elkaar kunnen afnemen. Maar we moeten Milquet nog overtuigen om constructief mee te stappen."

Hoe groot is de schade die de politiek geleden heeft?

Van Quickenborne: "De wonde zit diep, die zal een paar jaar nodig hebben om te helen. Deze periode is een breuk geworden, na een lange periode van stabiliteit onder Dehaene en Verhofstadt. Dat komt door de communautaire discussie, maar ook omdat de politieke families niet meer functioneren als vroeger en omdat politici elkaar niet meer kenden. Dat moeten we nu herstellen. En je krijgt maar opnieuw stabiliteit als je, naast bevoegdheidsoverdrachten naar Vlaanderen, ook de federatie versterkt. De idee van N-VA is starve the beast, hoe slechter het gaat federaal, hoe sneller het afgeschaft is. Maar zo kom je enkel uit bij antipolitiek."

Bogaert: "En zo komen we toch bij de verschilpunten tussen ons. Het klopt om te beginnen niet dat N-VA een verrottingsstrategie volgt. En wij zijn niet voor de federale kieskring. Ik snap trouwens niet hoe die in het Open Vld-programma gesukkeld is, want er hangen grote nadelen voor Vlaanderen aan vast. Denk je eens in wat er in West-Vlaanderen zal gebeuren. Veel Franstaligen komen na hun pensioen aan de kust wonen, ze gaan daar 15 procent halen. En dan gebeurt wat historisch altijd gebeurd is: ze gaan rechten vragen. In de faciliteitengemeenten is dat begonnen met 10, 15 procent en eens ze 50 procent halen, willen ze naar Brussel. Ik heb in Brussel gewoond, dat gaat als Vlaming veel minder vlot dan velen denken. In het postkantoor van Vorst kende de loketbediende niet eens het woord postzegel. Als ik bij de bakker pistolets ging halen, kreeg ik mijn wisselgeld met Duits commentaar."

Van Quickenborne: "Ik vraag pistolets en dat verstaan ze toch. Wat vraag jij, 'een broodje'? De essentie van de federale kieskring is toch gewoon dat een premier gelegitimeerd wordt door de hele bevolking. Mensen begrijpen niet dat de helft van de bevolking niet voor de premier kan stemmen."

Bogaert: "Ik kom er toch weinig tegen die dat niet begrijpen."

Is elke versterking van de federale staat taboe voor CD&V? N-VA struikelt al over een federale investeringsdesk die nauwelijks iets voorstelt.

Van Quickenborne: "Dat is toch waanzin."

Bogaert: "Ik begrijp dat wel. Het eerste pakket is belangrijk genoeg om te verdedigen, maar niet erg uitgebreid en toch zitten er al toegevingen in. Natuurlijk is dat moeilijk voor N-VA. Ik ben ook principieel geen voorstander van de versterking van de federatie, maar als dat om tactische redenen in een onderhandeling moet, het zij zo. Efficiëntie moet dan wel het criterium zijn, je kunt niet herfederaliseren omdat het bon ton is momenteel. En dan zie ik weinig mogelijkheden. Ik heb alvast vroeger nooit iemand in naam van de efficiëntie voor zo'n buitenlandse investeringsdesk horen pleiten."

Van Quickenborne: "Net wel! Ik heb genoeg buitenlandse missies gedaan om te zien dat er veel beter kan worden samengewerkt. In Hongkong wilden de Vlamingen en de Walen niet eens met elkaar praten. Resultaat: de Chinezen komen gewoon niet. Ik ben het ermee eens dat efficiëntie het criterium moet zijn. Maar voor N-VA kan iets op Belgisch niveau nooit goed of efficiënt zijn. En dat is het probleem van de staart die de hond doet kwispelen."

Hoe voelt het om gekwispeld te worden?

Bogaert: "Ach, Open Vld is zenuwachtig over ons kartel sinds het begin, omdat zij ook achter de schermen naar N-VA gehengeld hebben. Er zijn mensen ontboden op de Melsensstraat, waar een zak geld in de hoek klaar stond. Dat plan is mislukt en sindsdien is N-VA iets waarmee je niet gezien mag worden, wat intellectueel oneerlijk is en zeer ongeloofwaardig."

Open Vld is toch niet de enige die een probleem ziet in het kartel?

Bogaert: "Er is maar één probleem met het kartel en dat is dat we te veel stemmen gehaald hebben. Dat geven velen ook off the record toe. Zeggen dat er een probleem is met het kartel is gewoon een politieke tactiek."

Van Quickenborne: "Wij zouden dus niet aanvaarden dat jullie gewonnen hebben? Wij hebben Leterme tegen de muur laten lopen en ervoor gezorgd dat er van jullie overwinning weinig overblijft?"

Bogaert: "(cynisch) Daar zou ik u nooit van beschuldigen."

Van Quickenborne: "Maar allez, het feit dat Verhofstadt de boel rechttrekt zodat Leterme op 20 maart premier kan worden..."

Bogaert: "(onverstoord) Dat is een zeer altruïstische strategie."

Van Quickenborne: "(windt zich op) Als je nu insinueert dat hij dat doet om Leterme te beschadigen, dan is dat echt wel perfide."

Bogaert: "Dat wil ik niet zeggen. Meer zelfs, ik wil Verhofstadt ervoor bedanken."

Geen enkele liberaal heeft Leterme dus beschadigd?

Bogaert: "(opnieuw cynisch) Absoluut niet. En zeker niet in off the recordgesprekken."

Van Quickenborne: "Ik denk dat je naar andere partijen moet bellen. Maar we moeten toch toegeven dat Leterme fouten gemaakt heeft of mag dat ook al niet meer gezegd worden? En dat het twee keer mislukt is, ligt niet aan ons en zelfs niet aan CD&V, maar aan N-VA. Dat ze nu zelfs in het parlement het vertrouwen niet willen geven aan Leterme, dat moet je allemaal maar uitgelegd krijgen."

Hoe hard had u eigenlijk op oranje-blauw gehoopt?

Van Quickenborne: "In Kortrijk hebben we als enige Vlaamse centrumstad een oranje-blauwe coalitie en ik was daar dus voor de verkiezingen al voor. Het zou een goede formule geweest zijn."

Bogaert: "Het zal nu ook een goede formule zijn, Vincent."

Van Quickenborne: "Ja, maar oranje-blauw was de geprefereerde coalitie. Die hebben we verbreed vanwege de tweederdemeerderheid en ik hoop dat N-VA daar nog altijd aan meewerkt, want die meerderheid hebben we nodig voor een noodzakelijke staatshervorming. Tegelijk moeten we op een tweede spoor werken: langer werken, een efficiëntere overheid enzovoort."

Maar eerst moeten we nog door een tweede interim-regering met een vervaldatum in juli.

Van Quickenborne: "Voor ons wordt het geen interim-regering, maar hopelijk een stabiele regering. Voor jullie toch ook?"

Bogaert: "Dit wordt een echte regering met een echte premier."

De deadline moet druk op de ketel houden voor de staatshervorming, maar dat rijmt toch niet met stabiliteit?

Bogaert: "Zo'n staatshervorming is nooit een vloeiend proces geweest en ook deze keer zullen we er geen schoonheidswedstrijd mee winnen. Maar ik heb toch het gevoel dat we de kar uit het slijk aan het trekken zijn. Ik ben een people believer, ik geloof erin."

Van Quickenborne: "Die tweede fase moet er ook komen. In Kortrijk zien we net over de grens in Moeskroen al die werklozen zitten. Zolang Wallonië financieel niet moet opdraaien voor die werklozen, gebeurt er niets. Wallonië heeft een Iers shockmodel nodig, verantwoordelijkheid over de eigen kassa."

Bogaert: "Wij willen dat de Walen rijker worden, minstens even rijk als de Vlamingen. We hebben in dit land twee, wat mij betreft autonoom functionerende, economische tijgers nodig, die met elkaar in sympathieke competitie treden. Wallonië moet ook tot de topregio's behoren, dat is onze eerlijke ambitie. Dat heeft niets met nationalisme te maken."

Van Quickenborne: "Wallonië moet die kansen krijgen, maar wel in een verhaal waarin je elkaar niet loslaat. Daarom moet ook de federatie goed werken en moeten we af van alle taboes en nationalistische verzuchtingen die niet van deze tijd zijn."

Tijdens de formatiecrisis viel ons op dat er een vreemde clash van generaties was: zij die er zitten tegenover zij die er al lang weg zijn. Van de jongere generatie hebben we weinig gehoord.

Van Quickenborne: "We zaten in het moeras, was het dan nuttig straffe uitspraken te doen? Ik heb mij tactisch wat op de achtergrond gehouden. Hoeveel wijze stemmen hebben we gehoord?"

Bogaert: "Wij hadden als jonge generatie een sterk vertrouwen in Vandeurzen en Leterme. De situatie was moeilijk en het leek ons niet wenselijk om daar diagonaal te gaan doorfietsen. In de reflectiegroep heb ik wel zeer actief mijn inzichten gedeeld, maar altijd met loyauteit voor de mensen die afgepeigerd terugkwamen van lastige onderhandelingen."

Van Quickenborne: "Voor het tweede pakket hoop ik wel dat er opnieuw met een klein groepje gewerkt wordt waar vertrouwen heerst. Ik weet niet wat Dehaene gaat doen, maar aan Verhofstadt zou ik zeggen: 'Het ga je goed op je reis door Europa, maar hou je telefoon toch maar bij, zodat we kunnen bellen als het nodig is.'"

Moet u zich niet laten horen als de begroting twee jaar op rij vertraging oploopt voor de vergrijzing? Dat is straks wel uw erfenis.

Van Quickenborne: "Dat klopt. Je hebt maar twee keuzen: drastisch snijden in de uitgaven, zoals de uitkeringen, maar dat is niet onze optie. Of je gaat langer werken. Er moet dus een tweede generatiepact komen, want het eerste gaat niet ver genoeg."

Bogaert: "Ik heb vier jaar in de loopgraven gezeten om voor overschotten op de begroting te pleiten, dus daar valt mij niets te verwijten. Ik vond het eerste generatiepact trouwens te bestraffend. Als je nu nog eens rechten gaat afbouwen, dan ligt dat moeilijk bij onze vakbond. Je moet meer belonen en naar de vakbond trekken met een pallet vol lekkers."

Prima idee. Jammer dat er geen geld is.

Bogaert: "Dan moeten we eens nadenken wat het belangrijkste is: dat extra miljard overschot of investeren in jobs."

Van Quickenborne: "Ik geloof dat je altijd een stok en een wortel nodig hebt. Dat evenwicht zat trouwens wel in het eerste pact, met de pensioenbonus."

Bogaert: "Maar door de schrik voor de stok blokkeert het bij de vakbond en dus ook bij de politiek. Je kijkt dus beter wat je allemaal kunt doen met de wortel. Mensen moeten financieel beter worden van langer werken. En als ik me één oppositiesteek mag veroorloven: het is natuurlijk zeer jammer dat we de rentebonus onder de vorige regeringen niet gebruikt hebben om daarin te investeren. Hadden we dat wel gedaan, dan waren de pensioenen nu gevrijwaard, terwijl ik me vandaag ernstig zorgen maak."

Van Quickenborne: "In dit debat moet je niet in de eerste plaats luisteren naar de vakbonden, maar naar de jongere generaties. De reactie van de bonden op het eerste pact heeft me trouwens erg teleurgesteld."

Bogaert: "Ik vind net dat ze moedig geweest zijn, ze hebben redelijk wat druk opgevangen."

Tot slot, Open Vld'ers weten wat het is om een dominante premier in de partij te hebben. Nog tips voor een jonge CD&V'er die overeind moet blijven onder de premier van 800.000 stemmen?

Van Quickenborne: "Ach, de dominantie van Verhofstadt, it was a pleasure. Als zijn hulpje heb ik veel geleerd en Verhofstadt mag fier zijn op de vele zonen en dochters die hij achterlaat in de partij. Als je minister of staatssecretaris kunt worden onder Leterme, dan kan ik het je zeker aanraden. En je moet loyaal zijn, maar intern af en toe je gedacht zeggen."

Bogaert: "(lacht) Braaf zijn dus."

Van Quickenborne: "Bel maar eens naar Verhofstadt en vraag hoe vaak hij kwaad was op mij. Als jonge politicus moet je tonen dat je een ruggengraat hebt, maar als er een beslissing genomen is, moet je die steunen."

En wat als het geen ministerspost wordt, meneer Bogaert, maar een Kamerzitje op de meerderheidsbanken?

Bogaert: "(stilte) Het was een zegen om te starten in de oppositie. Nu wordt het afwachten wat de voorzitter beslist. Zelf overweeg ik niet om een gooi te doen naar het voorzitterschap. Ik zal in de ploeg meedraaien. In de oppositie mag je goals maken en dat was leuk. Nu zullen we meer moeten verdedigen, het is nu aan Vanvelthoven en Van der Maelen om aan te vallen. Be my guest, zou ik zeggen."

Van Quickenborne: "Zorg alleen dat je niet sterft in de meerderheid, Hendrik."

Vincent Van Quickenborne (Open Vld):

We moeten uit het moeras van details en haarklieverij. Dinsdag zaten we opnieuw te discussiëren of iets 'prioritair' dan wel 'van uitzonderlijk belang' is. Waar ben je dan mee bezig?Hendrik Bogaert (CD&V):

Er is maar één probleem met het kartel en dat is dat we te veel stemmen gehaald hebben. Dat geven velen off the record toe

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234