Zondag 15/12/2019

‘We verdienen minder dan mannen in vierde provinciale’

Ze staan in de subtop van eerste klasse, maar geen kat die ze kent, de dames van SV Zulte Waregem. Vrouwen met poer in de benen en noppen onder de voeten. ‘Ge komt toch niet om ons belachelijk te maken? Altijd hetzelfde in de media. De venten ja, maar de vrouwen?’ Eigenlijk is het verboden terrein voor mannen, de kleedkamer van de vrouwen. Toch kreeg De Morgen toegang, weliswaar ná de vestimentaire verplichtingen: ‘Mijn ventje zit de zaterdag een ganse dag alleen.’

‘Charlien, hier, uw kaarten voor het eetfestijn. Drie keer ribbetjes en kalkoenfilet.” Jozef, de trotse voorzitter van Zulte Waregem, loopt op hete kolen. “Dat eetfestijn is een serieuze organisatie, pfff. Zeker tweehonderd eters zondag.” Stevig ingeduffeld staat de voorzitter in een kille, betonnen zaal achter een houten tafeltje met daarop een twintigtal enveloppen. “De kilometervergoeding steekt daarin. Sommige meisjes komen van ver om hier in Zulte drie keer per week te trainen. Het vervoer terugbetalen is toch het minste wat we kunnen doen voor onze meisjes.” Het is exemplarisch voor de gang van zaken in de eerste klasse bij de dames. Geld is er niet, of toch weinig. Om de clubkas te spijzen wordt dan maar een eetfestijn georganiseerd.

“Aaaah, meneer de journalist. Eindelijk krijgen we hier eens pers over de vloer”, klinkt het bij coach Guy Kiala die het zaaltje komt binnengewandeld. “Let maar eens op, tijdens de training. Het niveau is niet te onderschatten.” Terwijl de enthousiaste leermeester zijn ploeg verbaal verdedigt hoort hij op de achtergrond steeds luider klinkend geroezemoes. De kleedkamer van de dames ligt net naast de cabine van het bestuur. “Dat is dus ambetant voor de coach. Ik mag daar niet binnen, tenzij net voor het begin van de training. Geen idee wat daar allemaal verteld wordt. Zou het over mij gaan? Ga maar eens luisteren. Eerst kloppen, dán pas mag je binnen.”

Proefondervindelijk klopt de mannelijke afvaardiging van De Morgen met lood in de schoenen op de deur. “Binnen!” Het gejoel gaat liggen, de vraagsteller slaat eventjes rood aan. De onbehagelijke stilte wordt gelukkig snel doorbroken: “Ge komt toch niet om ons belachelijk te maken hé? Is dat voor de krant?”, vraagt Annelies Van Den Steen. “Voor de internationale vrouwendag? Allé, dan toch een beetje aandacht. Altijd hetzelfde in de media. De venten ja, maar de vrouwen?”

Kort haar en scheenbeschermers

In het midden van de kleedkamer is een kinesiste druk in de weer. Ook hier hangt de geur van spierzalven. De dames ogen niet alleen professioneel, ze zijn het ook. “Drie keer per week trainen, de zaterdag wedstrijd, de zondag uitlopen om al meteen aan een nieuwe week te beginnen. Mijn ventje zit de zaterdag de ganse dag alleen”, vervolgt Annelies. “Dat is topsport hé. Kijk eens naar ons trainingsveld. Kunstgras? Waar vind je dat? Bijna nergens, althans niet bij de vrouwen. We doen er niet minder voor dan de heren, en toch krijgen we te weinig aandacht. Een paar jaar geleden bereikte Sint-Truiden de kwartfinale van de Champions League. Iets van gemerkt?”

Het discours van Annelies werkt aanstekelijk. Charlien: “Je moet niet denken dat wij slechter zijn dan die mannen”. Waarop Annelies: “Integendeel, we zijn zelfs beter! (lacht) Laat ze maar komen. We zullen zien. Fysiek zijn ze natuurlijk sterker, maar technisch zeker niet.” Vrouwenvoetbal blijft in mannenkringen ontegensprekelijk een mikpunt van spot. Dames met kort haar en scheenbeschermers worden al te makkelijk als lesbisch aanzien. “Dat is toch gewoon belachelijk. Speel jij vrouwenvoetbal? Ah, je bent dus lesbisch? Zo’n cliché. Akkoord, een aantal speelsters, ik tel er hier vier, zijn lesbisch. Is daar iets verkeerd mee? Nee toch?” De Morgen heeft het niet makkelijk tegen de overmacht aan oestrogeen. De antwoorden komen sneller dan de vragen.

“Geld, nog zoiets. De mannen in vierde provinciale verdienen meer geld dan wij, de dames van eerste klasse”, vertelt Eva Van Daele. “Winst levert ons 80 euro op. Als je weet wat wij er allemaal voor opofferen, dan is dat niet veel. Maar ja, hoe meer geld, hoe meer miserie zeker?” Niet alleen het geld, ook het eerder beperkte takenpakket van de man zet wel eens kwaad bloed in de kleedkamer. “De vent komt thuis van de training, zet zich in de zetel, en hop, de dag zit erop. Kon de vrouw dat ook maar zeggen. Het huishouden wacht niet. De kinderen trouwens ook niet. Vrouwen kunnen geen lange carrière uitbouwen in het voetbal. De biologische klok tikt. De meeste krijgen kinderen en stoppen er dan mee.”

Voilà, het is eruit. Het doet de dames zichtbaar deugd om eens af te geven op de mannen. De training begint, voorzitter Jozef zit met zijn gedachten bij de kalkoenfilets en coach Kiala denkt aan de match tegen Merkem. Damesvoetbalploeg SV Zulte Waregem betreedt het synthetisch trainingsveld. In alle eerlijkheid: ja, de dames kunnen voetballen. Het gaat allemaal wel wat trager dan bij de mannen, dat wel, Maar het spelletje blijft hetzelfde. Of de techniek beter is dan die van de heren voetballers? Euh, neen. “Saluut. Positief schrijven hé manneke over onze ploeg.” Jaja.

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234