Vrijdag 30/10/2020
Beeld anp

Column

We moeten weg van wetten en regels. Terug naar gastvrijheid, plezier en vrij sociaal engagement

Guido Everaert is blogger en columnist.

Laat mij u iets vertellen over de Kempen. Op zondagavond is het altijd gezellig in de Kempen. De socio-culturele activiteiten van het weekend, de diverse verenigingen en clubs, ze hebben weer eens flink hun best gedaan en dus wordt er nadien gegeten en gedronken.

Wie ooit al eens een Kempische frituur binnengelopen is op zondag weet bijvoorbeeld dat met de porties niet lichtzinnig omgesprongen wordt. 'Ne grote' is hier nog steeds 'ne grote', waar je met gemak een groot gezin van kan voeden. Ze hebben als ultieme klein-eters-formaat bijvoorbeeld ook 'e schepke' Het is wat het is, hier.

Wie niet met het gezin voor de buis of in de tuin zit rond ongezonde friterie artikelen en bbq's, die wil al eens een eethuisje opzoeken.

Ook daar lachen ze in de Kempen niet mee. Een stukske vlees wordt naar waarde geschat. Wie een slaatje bestelt, wordt meewarig bekeken, en voorzien van een royale portie. "'t Is al erg genoeg dat ge geen vlees moogt eten, we zullen u dan genoeg groenten geven, manneke, samen krijgen we de ziekte er wel onder!". Met royale glazen bier. En schone wijnen.

Die eethuisjes, geloof het of niet, er was een tijd dat je daar moest reserveren op zondag. Barstensvol levensvreugde en babbel.

Guido Everaert.Beeld Karin De Bruyn

Nu moet je ook bellen, maar om te checken of het nog open is. Er zit namelijk niemand meer en het is er ook niet gezellig meer!

In plaats van keuvelende jeugdleiders rond een bord ribbekes, blozende middenstanders met hun vrolijke echtgenotes, gezinnen met kinderen, blijft er alleen nog leegte over.

"Na negen uur doen we de keuken dicht. De witte kassa, hè mijnheer!" Onder ons gezegd en gezwegen, ik was dat gedoe over die witte kassa's stilaan beu aan 't worden. Maar als het voelbaar wordt voor Jan de modale consument, tja, dan moet je er toch weer over nadenken.

Natuurlijk is het niet goed te praten dat men zich verrijkt op de rug van de belastingbetalers, door fraude. Maar je zou ook eens heel even andersom kunnen denken. Wij leven in een tijd en met een bestuur dat zijn heil zoekt in regelgeving. Steeds meer regels, om ervoor te zorgen dat we allemaal binnen de lijntjes blijven kleuren, dat het allemaal een beetje netjes blijft.

Het gevolg daarvan is dat we in onze winkelcentra tijdens het belastingseizoen met ambtenaren moeten klaarzitten om de burger te helpen bij zijn belastingaangifte. Een burger die in principe alleen maar zijn loon en wat inkomsten uit spaargeld, beleggingen en onroerend goed moet toevoegen. Hoe moeilijk kan het zijn? Aartsmoeilijk dus. Door alle regeltjes, uitzonderingen, en wat men al niet meer uitvindt.

En met die kassa's is het hetzelfde. Fraudebestrijding door extra systemen. En wat gebeurt er? Exact het omgekeerde. Iedereen geeft er de brui aan. Omdat het allemaal de moeite niet meer waard is. Omdat de kosten zo nauwlettend bekeken worden dat elke minuut begint te tellen.

Horeca, dat gaat over gastvrijheid, over plezier. Waar er vroeger een blokje hout extra op de haard werd gelegd, om het zo lang mogelijk gezellig te maken, laat men de haard nu doven. Waar je vroeger altijd op het terras kon zitten, word er nu gezegd dat ze niet kunnen bedienen omdat er onvoldoende personeel is. De gezelligheid verdwijnt ten voordele van een zekere efficiëntie. Een efficiëntie die niet ingegeven is door gezond verstand en degelijk zakendoen, maar door nijpen en besparen op het personeel.

Misschien moeten we ons eens de vraag stellen of we het fundamenteel probleem niet moeten oplossen. Ik kan me niet voorstellen dat mensen graag geld verdienen en overleven door in de onwettelijkheid te vertoeven. Als er zwartwerk is, dan heeft dat misschien meer te maken met een te zware loonlast? Met te weinig flexibiliteit in aanwerving en statuut?

Ik geloof niet in meer regels en wetten om iedereen in de juiste richting te doen lopen. Ik denk dat we moeten evolueren naar een maatschappij waar we net minder regels nodig hebben, omdat iedereen weet waar we samen aan zouden kunnen werken. Een project, een samenleving. Een soort sociaal contract heette dat vroeger.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234