Maandag 29/11/2021

We hebben nu eenmaal nood aan ontspanning

Crisis? Welke crisis? Bij Walibi voelen ze er niks van. Met tienduizend zijn ze op deze dinsdag naar het pretpark in Waver afgezakt. Nationale feestdag in het groothertogdom Luxemburg, er wonen daar meer mensen dan je zou denken. De massale opkomst is echter geen uitschieter, het hele seizoen 2008-2009 belooft een knaller te worden. Pasen, Hemelvaart, Pinksteren, nooit was het drukker in Walibi. “Ons boekhoudkundig jaar begint eigenlijk met Halloween”, vertelt exploitation director Fernando Medroa. “Het was de beste herfstvakantie ooit: 145.000 bezoekers in elf dagen. En dat op het hoogtepunt van de financiële crisis.”Zou het kunnen? Dat het vooral overspannen kantoortijgers van Fortis, Dexia en KBC waren die verstrooiing zochten op de achtbanen en death rides van Walibi? Zo ver wil Dominique Fallon niet gaan. “Maar de mens heeft nu eenmaal behoefte aan ontspanning”, zegt de pr-manager van Walibi. “Misschien nog meer in tijden van crisis dan bij hoogconjunctuur. Ook onze concurrenten lokken meer volk. Ik ben ook voorzitter van de Franstalige beroepsvereniging van toeristische attracties. Pretparken, dierentuinen of musea, ze doen het allemaal opvallend goed. Er komen weliswaar minder buitenlanders, maar des te meer Belgen. Die trend is internationaal. Door de crisis wordt er minder gereisd. Mensen ontdekken opnieuw hun eigen land.”Niet dat alle pretparken aan de wereldwijde crisis ontsnappen. Vorige week raakte bekend dat het Amerikaanse Six Flags een gerechtelijk akkoord heeft aangevraagd, een financiële donderslag waarvan de echo tot in Waver weerklonk. Van 1997 tot 2004 behoorde Walibi immers tot het patrimonium van de Amerikaanse gigant, net als het tropische zwemparadijs Aqualibi op de Brusselse Heizelvlakte en dierentuin-pretpark Bellewaerde. Samen met twee Franse en één Nederlandse Walibi vormden ze het levenswerk van wijlen Eddy Meeùs, de legendarische pretparkpionier die in Waver de allereerste achtbaan op Europese bodem bouwde. Na Six Flags volgde een kort intermezzo onder de vleugels van het Britse investeringsfonds Palamon Capital Partners, dat het hele Walibi-imperium in 2006 aan de Franse Compagnie des Alpes (CDA) overliet. Die mag dan vooral bekend zijn als exploitant van mondaine skipistes, ook op de markt van de pretparken is het beslist geen kleine speler. CDA bezit 21 pretparken, waaronder het bekende Parc Astérix ten noorden van Parijs, het tweede drukst bezochte pretpark van Europa na het ongenaakbare Disneyland. Disneyland is de plek waar Fernando Medroa de stiel heeft geleerd. In 2002 werd de Portugees-Britse manager door Six Flags uit Parijs weggekocht en naar Waver overgeheveld, begin dit jaar werd hij tot baas van Walibi en Aqualibi bevorderd. Nee, het pad van de flamboyante Eddy Meeùs heeft hij niet meer gekruist. Precies om dat gebrek aan historische kennis te compenseren heeft hij Dominique Fallon opgetrommeld. De grijzende pr-man was er al bij toen in Limal 35 jaar geleden de eerste spadesteek werd gegeven. Anekdotes en wetenswaardigheden? Hij kan er dagen mee vullen. Wisten we bijvoorbeeld waarom de mannen van Beerschot twee jaar lang met een kangoeroe op hun shirt over de Belgische voetbalvelden huppelden, een licht absurd beeld dat vooral supporters van tegenpartijen tot scheldproza inspireerde? Clubliefde van Eddy Meeùs, een rasechte sinjoor en Beerschotsupporter die naar Congo trok en fortuin maakte als kinineplanter vooraleer in Waver neer te strijken. Fijn om weten, maar we zijn vooral gekomen om de crisisbestendigheid van Walibi op te meten.

Gefeliciteerd met de stijgende bezoekerscijfers. Maar voor we de pretparken tot winnaars van de crisis uitroepen: ondervinden jullie helemaal geen negatieve gevolgen?

Fernando Medroa: “Hout vasthouden, maar tot dusver niet. Toch zijn we voorzichtig. In januari beginnen we traditiegetrouw met de aanwervingen, een gigantische operatie als je bedenkt dat we in een goede zomer acht- tot negenhonderd seizoensarbeiders en studenten per dag nodig hebben. Zoveel volk durfden we in januari niet aan te werven. Halloween was wel een onverhoopte meevaller, maar je weet nooit of de economische crisis niet met vertraging toeslaat. Maar kijk, we hebben ook een uitstekend voorjaar achter de rug. In de paasvakantie zijn we opnieuw volop beginnen te rekruteren. We zullen die achthonderd medewerkers de komende weken hard nodig hebben.”

Pretparken moeten constant investeren. Brengt de crisis de financiering van die inspanningen niet in het gedrang?

Medroa: “Het is niet het moment om wild te doen, maar je moet blijven innoveren. Wat dat betreft kan ik iedereen geruststellen: ons investeringsprogramma loopt geen vertraging op. De renovatie van Aqualibi, bijvoorbeeld, loopt zoals gepland. In 2010 gaat de zaak voor een heel jaar dicht en bouwen we een compleet nieuw tropisch zwemparadijs, een investering van 8 miljoen. Problemen met kredietlijnen? Hebben we niet. We zitten tenslotte onder de paraplu van CDA, een kapitaalkrachtige groep met een erg solide reputatie.”

Over innoveren gesproken. Vorig jaar had Walibi zwaar tegenslag. De gloednieuwe Vertigo, een wereldprimeur die de thrills van een achtbaan met de sensatie van een pivoterende skilift combineerde, mislukte faliekant, zozeer zelfs dat de installatie van 5 miljoen euro werd afgebroken. Wat is er fout gegaan?

Medroa: “Om te beginnen heeft de bouw twee jaar langer geduurd dan voorzien. Toen de Vertigo in juni 2007 eindelijk klaar was, bleek de installatie niet bedrijfszeker. Door technische problemen lag de Vertigo om de haverklap stil. Zelfs als ze draaide, haalden we onvoldoende capaciteit. Dat is dodelijk. Pretparkbezoekers haten attracties waar ze zich wel aan kunnen vergapen, maar die ze door de lange wachttijden niet zelf kunnen uitproberen. Uiteindelijk hebben toch zo’n 250.000 bezoekers op de Vertigo gezeten. Die waren allemaal enthousiast, want het is een sensationele ervaring. Ik blijf geloven in het concept, maar eerst moet de producent (de Oostenrijkse skiliftbouwer Doppelmayr, die met de Vertigo zijn eerste stappen in de pretparkwereld zette, ER) de kinderziektes onder controle krijgen.”

Een investering van 5 miljoen euro en twee jaar marketing om zeep. Zijn jullie die klap al te boven gekomen?

Dominique Fallon: “We hebben een goede overeenkomst gesloten met de producent. Financieel hebben we er dus geen kater aan overgehouden. Aan de bezoekersaantallen hebben we het niet gemerkt. Er leefde opvallend veel begrip voor de sloop van de Vertigo. Walibi is nu eenmaal een pionier. Het kan al eens gebeuren dat een attractie mislukt, zeker als het om een prototype gaat.”

Komt er een alternatief voor de Vertigo? Er is namelijk een wet die zegt dat een pretpark om de drie à vier jaar met een nieuwe topattractie moet uitpakken.

Fallon: “Vroeger redeneerde men: een topinvestering ondersteund door een grote marketingcampagne, dat staat garant voor een vol huis en een rinkelende kassa. Hoe groter de investering, hoe groter de toeloop. Maar dat klopt niet meer. Plopsaland heeft 6 miljoen in zijn Anubis gestoken, maar Bobbejaanland trekt meer aandacht met zijn King Kong, dat ‘maar’ 1,2 miljoen euro heeft gekost.” Medroa: “Ook wij broeden op vernieuwing, maar die zal zeker niet de vorm van een mega-investering aannemen. Bij CDA huldigen we een visie op de lange termijn. Geen fortuinen in nieuwe topattracties stoppen, maar eerst de troeven van het huis maximaal laten renderen. De komende jaren gaan we onze attracties herwaarderen en ook de omgeving verfraaien. Onze wildwaterbaan Radja River is na twintig jaar nog altijd de drukst bezochte attractie in Walibi. Als we die in een nieuw decor steken, kan ze opnieuw twintig jaar mee. Back to basics, dat is de slogan van het huis. Twintig procent van onze bezoekers zijn jongeren die voor de kicks komen. De rest van het publiek zijn gezinnen die kindvriendelijk entertainment in een comfortabele omgeving zoeken. Het juiste evenwicht tussen die twee polen zoeken, dat is de kunst.”Fallon: “Verdenk ons nu niet van een gebrek aan ambitie. Herwaarderen van het patrimonium, dat omvat ook de renovatie van Aqualibi. Daarnaast zijn er nog drie pijlers die onze toekomstvisie schragen. Uiteraard komen er nieuwe attracties, maar pas als de tijd er rijp voor is. Ook de expansie van het park wordt een prioriteit. Het Waals Gewest heeft onlangs groen licht gegeven voor een uitbreiding van 7 hectaren die ook een meer omvat. Tenslotte is er de marketing. Walibi is al een sterk merk, nu willen we een stap verder zetten. Walibi de Kangoeroe moet een internationaal begrip worden, compleet met een eigen leefwereld die fun en avontuur oproept.”

Het klinkt alsof jullie Plopsaland achternagaan.

Fallon: “Ja, maar dan in de tegenovergestelde richting. Zij hadden eerst de personages en dan het pretpark. Wij doen het precies andersom. Onderschat die inspanning niet. We zullen de komende jaren enorm moeten investeren om het personage Walibi tot leven te wekken.”

Wat moeten we ons daarbij voorstellen? Stripverhalen, animatiefilms, merchandising?

Fallon: “Bedankt voor de uitstekende suggesties. Laten we het voorlopig hier op houden: er zal heel wat creatief talent aan te pas komen. En vooral: het zal niet onopgemerkt blijven.”

Hoe groot is de concurrentie tussen de Belgische pretparken?

Medroa: “We vissen in dezelfde vijver. Een bezoeker die vandaag naar Plopsaland trekt, kan niet tegelijkertijd in Walibi vertoeven. Maar de concurrentie werkt niet exclusief, zoals in de media. Wie De Morgen leest, leest wellicht niet De Standaard, en vice versa. Behalve onderlinge concurrenten zijn pretparken ook propagandisten van elkaar. Wie hier tevreden buitenstapt, heeft wellicht zin om volgende week een ander pretpark te verkennen.”

Compagnie des Alpes heeft 21 pretparken. Waar valt Walibi Belgium te situeren?

Medroa: “Met 1,3 miljoen bezoekers per jaar zijn we de op een na beste leerling van de klas, na het Parc Astérix. CDA gelooft heel sterk in Walibi. Zowel het merk als het concept heeft zijn internationaal potentieel al bewezen. Ook in de Franse en Nederlandse Walibi’s wordt zwaar geïnvesteerd.”

Is Disneyland Parijs een geduchte rivaal voor Walibi?

Medroa: “Niet echt. Disneyland is een meerdaagse bestemming. Een bezoek wordt maanden op voorhand gepland en kost algauw een paar honderd euro’s als je het verblijf meerekent. Wij zijn een one day destination. De beslissing om een pretpark te bezoeken wordt impulsief genomen, vaak afhankelijk van het weer. Een gewoon ticket kost bij ons ook maar 31 euro.”

U hebt tien jaar bij Disneyland gewerkt. Kunt u vergelijken?

Medroa: “Ik zie vooral verschillen. Disneyland moet het vooral van de sfeer en het totaalconcept hebben. Bezoekers kijken hun ogen uit op de fraaie kostuums en decors. Iedere attractie is aan een personage of een film gekoppeld. Disney is bovendien het hele jaar open. Dat was voor mij de grootste aanpassing toen ik naar Walibi verhuisde. Hoe ze hier ieder jaar die enorme machine vanuit stilstand weer op gang trekken. Dat blijft een organisatorische krachttoer. Zonder te willen flemen: ik heb de Belgen leren waarderen door hun flexibiliteit. Ons enige personeelsprobleem is tweetaligheid. We hechten daar veel belang aan. Tachtig procent van onze bezoekers is Belg, van wie zo’n 40 procent Vlaming.”

Nu we toch aan het vergelijken zijn. Is het anders werken onder CDA dan onder Six Flags?

Medroa: “De Amerikanen redeneerden op korte termijn: always on the look-out for the next buck. Let op, ze hebben ons veel bijgebracht over management en hebben ook enorm veel geïnvesteerd. De Weerwolf, de Vampier, The Madhouse, Dark Ride, The Challenge, dat zijn allemaal attracties die Six Flags heeft aangebracht. Dat bracht veel bezoekers op de been, maar de Amerikanen besteedden te weinig aandacht aan het patrimonium. Decors schilderen of kapotte lampen vervangen, dat was geen prioriteit. Zolang de attractie draaide, bracht ze geld op. Maar zo werkt het niet. Als je niet investeert in de kwaliteit van het patrimonium gaat de motor na een paar jaar sputteren. “Mensen komen niet alleen voor de thrills, ze betalen ook voor het kader en de sfeer. Voor je die aanpak als typisch Amerikaans gaat bestempelen: ook Disneyland is een Amerikaanse tent, maar daar weten ze drommels goed wat langetermijnvisie betekent.”

Jullie reizen allebei de wereld rond om nieuwe attracties te verkennen. Wat is het meest sensationele dat jullie ooit hebben gezien?

Fallon: “Dat was zonder twijfel de Screaming Eagle van Las Vegas, een gigantische schommel die je eerst met 70 kilometer per uur in de lucht schiet, waarna je een vrije val van 50 meter maakt. Bellewaerde heeft er ook eentje, maar die staat niet bovenop het dak van een restaurant dat op zijn beurt bovenop een toren van 300 meter staat. In Las Vegas verlies je alle contact met de vaste grond, een heel apart gevoel.” Medroa: “Ik moet uit een heel ander vaatje tappen: de Pinokkio van Disneyland. Er zijn in de wereld al heel wat dark rides gebouwd, maar deze slaat alles. De manier waarop het verhaal scène per scène voorbijtrekt en de impact van die ervaring op het publiek. Dat benadert de perfectie.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234