Woensdag 25/11/2020

‘We hebben met onze identiteit zitten knoeien’

Tien jaar geleden maakte The Human League een weinig memorabele comeback met Secrets. Vandaag waagt het trio rond Phil Oakey zich opnieuw aan een coup, al mikt de negende plaat Credo meer op de dansvloer dan op de charts. ‘Ons credo? Wees nooit verward als je muziek maakt. Wie niet kiest, verliest.’

Robbie Williams, Madonna, La Roux, Moby, Richard X, Little Boots: duizenden artiesten hebben The Human League ooit tot muze gekroond of danken zelfs hun hele carrière aan de sound van ‘Don’t You Want Me’, ‘Being Boiled’ of ‘The Lebanon’.

Best wel ironisch dat de groep rond Phil Oakey, Susan Sulley en Joanne Catherall, samen sinds 1977, vandaag opnieuw haar bestaansrecht moet opeisen tussen die copycats. Wijkt Credo daarom lichtjes af van hun vroegere sound? “We hebben inderdaad geprobeerd om met onze identiteit te knoeien”, geeft Oakey toe. “Niets saaier dan de klok dertig jaar terugdraaien.”

Al zag Oakey er wel op toe dat er genoeg aanknopingspunten bleven met het verleden. Zo flirt ‘Get Together’ subtiel met Hysteria (1984), terwijl ‘Never Let Me Go’ klinkt zoals Crash (1986) had moeten klinken: die plaat werd echter zo eigenzinnig geproducet door Jam&Lewis dat de League zijn eigen gezicht verloor. Onder het motto ‘ons kent ons’ werden deze keer stadsgenoten uit Sheffield bij de productie betrokken: I Monster zorgde ervoor dat zelfs autotune zijn weg vond naar de plaat. “Ik geloof best dat sommige fans zich een buil zullen vallen aan ‘Never Let Me Go’”, grijnst Oakey. “Maar ik vond het wel spannend om Susan eens op die manier te horen. Die autotune geeft een donker clubgevoel.”

The Human League wilde eerst uitsluitend clubhits op Credo. “‘Night People’ was bedoeld om in de mix overeind te blijven op de dansvloer, niet om de charts te bestormen”, legt Sulley uit. “Die tactiek gaf ons ook de kans om boven het nostalgiecircuit uit te stijgen, al is het maar voor even. Dat laatste is helaas onvermijdelijk geworden voor ons, maar tegelijk willen we The Human League een ander leven laten leiden.”

Vampierenstrijd

Wall of Sound, het nieuwe label van The Human League, nam dan ook het zekere voor het onzekere met ‘Night People’: hippe cats als Cerrone, Mylo en het Belgische Villa namen die song onder handen. De remixes krijgen de zegen van Oakey, maar toch klinkt het verrassend: “Ik haat nog altijd bijna alle remixes van onze muziek. Dat komt omdat platenfirma’s er vroeger van overtuigd waren dat elke song duizend keer geremixt moest worden om hip te zijn. Ik kon er indertijd hartelijk om lachen toen Frankie Goes To Hollywood elfendertig remixes op vinyl stanste, maar nadien is die grap steeds flauwer geworden.”

De stijlvolle zanger lijkt vreemd genoeg op dreef te raken als hij het over zijn irritaties heeft. “Ken je Twilight?”, vraagt hij met afschuw in zijn ogen. “Ik groeide op met een grote fascinatie voor vampieren. Near Dark(western-horrorprent uit 1987, GVA) vind ik nog altijd de beste film ooit in dat genre, al kon de eerste serie van True Blood me ook op het puntje van mijn stoel krijgen. Maar de spoeling is erg dun geworden. Twilight, wat een hoop bollocks! Alleen John Carpenters Vampires was nog slechter. Wat me nog het meest frustreert, is dat die Hollywoodvampieren me een topplaat hebben gekost. Ik had heel wat donker-romantische nummers geschreven als ‘Blood’ en ‘The Bite’, goed genoeg voor een conceptplaat, maar ik heb ze moeten opbergen toen die hele hype losbrak. Anders had iedereen gedacht dat we een graantje wilden meepikken van dat soort slappe tienersuccessen. Bijna hadden de vampiers het voor ons verknald!”

Maar niet alleen de nieuwe generatie Dracula’s vormde een gevaar, zo vervolgt de frontman. “Ik ben dolgelukkig dat gitaren het muzieklandschap niet meer beheersen. Hoezeer ik ook hou van Interpol, Killers en Editors, ze gaven The Human League geen enkel bestaansrecht. Ik begrijp namelijk niet hoe gitaren werken. (lacht)”

Bestaansrecht behouden is sowieso moeilijk. “Voor groepen die zo lang meedraaien als wij is het moeilijk om innovatief te blijven. Daarom ben ik jaloers op Simian Mobile Disco. Zij klinken zoals de originele Human League vandaag zou kunnen klinken. Niet dat we hun geluid gaan kopiëren. Hoe ironisch zou dat zijn, om als vijftigers afgeschreven te worden als slippendragers? (lacht)”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234