Zondag 27/09/2020

tomorrowland

We gingen gabberen. En wat er toen gebeurde, geloof je nooit

Beeld Stefaan Temmerman

We zullen het maar eerlijk bekennen. Onze platenkast met Chopin, Zappa, Einstürzende Neubauten en Joy Division is blijkbaar een levenslange leugen. Het liefst van al willen we gewoon gabber zijn. Op Tomorrowland bleken hakkers alleszins de grootste feestneuzen… met het scheefste mondje.

Kaalgeschoren. Broodmager. Grauwe huid. Gekleed in bomberjack, trainingsbroek van Cavello en Nike. Nee, we begrijpen preciés waarom gabbers eind jaren negentig verguisd werden. Wat een marginaal zootje, zeg. De hangjongeren van Maaskantje in New Kids, of de treurigste personages in de wereld van Jambers, waren er godbetert niets tegen.

Met die dissonante hardcoredreun en kinderachtige riedeltjes van de hardstyle hadden we indertijd trouwens ook niet veel op. Maar goed: dat we die houterige moves nooit helemaal konden bijbenen, deed er misschien ook wel toe. Op Tomorrowland stonden we meestal als een verslenst muurbloempje te staren naar dit bandeloze spektakel.

Wel willen, maar niet kunnen.

Wat een zonde van onze lafheid. In de wereld van de gabbers word je immers nooit gewezen op choreografische etiquette. In deze wereld bestaan sarcastische opmerkingen van betweterige indie-kids niet. Bestaat er ook geen schaamte. Of zo lijkt het toch. Een fitness-freak in fluogeel turnpakje heeft het logo van Tomorrowland in zijn haar geschoren en danst zich op de meest obscene wijze in de kijker voor zijn vriendin, zijn beste kameraad, ons en nog een paar toevallig voorbijkomende meisjes die hun verbazing en dan hun lach proberen in te houden. Het heeft wat weg van aapjes-kijken, bedenken we ons. Maar eigenlijk is degene die zich het meest amuseert àltijd de winnaar. We trekken ons apenstaartje dus best in.

Elders schurkt een royaal getatoëeerde dame - we schatten haar vijftig - zich wellustig aan tegen - we gokken - haar man. Iets verderop schreeuwen vier kerels in ontbloot, Grieks gesculpteerd bovenlijf dan weer hun vreugde uit naar de hemel, alsof ze de goden aanroepen. In The Forest, de tent waar de Pussy Lounge een tijdelijk onderkomen heeft gevonden, ruikt het naar zweet en ontucht. Adrenaline is bijna voelbaar in deze ruimte, waar stilstaan géén optie is. The Forest is een bos van beenharde beats geworden, waar iedereen de weg kwijt lijkt. Samen verdwalen is nooit erg.

Beeld Stefaan Temmerman

Een dag eerder verzamelden diezelfde harde jongens en meisjes zich nog rond de sissende cobra aan Q-dance, het podium waar de erfgenamen van de Hollandse gabber-generatie zich konden laven aan hardstyle en hedonisme. De opgewonden standjes waren er minder extreem, maar nog keek je er je ogen uit.

Wat. Een. Vrijheid.

Beeld Stefaan Temmerman

Dat iedereen kennelijk last heeft van een permanent verbaasde blik in de ogen, een ongemakkelijk trekkende onderkaak en tintelende lippen, nam je er graag voor lief bij in deze oase van ongedwongenheid aan de Q-Stage en de Pussy Lounge. Twee keer een kans op hakken, twee keer verprutst. 

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234