Dinsdag 21/01/2020

We Care a Lot

Crowdfunding is een sympathieke, alternatieve manier om een project te financieren. Non-profitorganisaties ontvangen dankzij kleine investeerders een startkapitaal om iets moois te realiseren. Ze krijgen behalve geld ook het onbetaalbare gevoel dat er iemand in hen gelooft. Beginnende muzikanten kunnen plots een deftige opnamestudio betalen. Minder gegoede mindervaliden - die na zinloos voetbalgeweld hun autootje uitgebrand terugvinden - raken dankzij financiële hulp van verontwaardigde medemensen toch weer uit de voeten. Ik las zelfs ooit iets over een meisje dat via publieksfinanciering rustig op wereldreis wilde vertrekken. Ze raakte niet verder dan 120 euro (van de gevraagde 25.000 euro). Het ene project kan op meer sympathie rekenen dan het andere.

Afgelopen week stootte ik op een verrassende geldinzamelingsactie voor Chuck Mosley. De voormalige Faith No More-frontman overleed op 9 november op 57-jarige leeftijd aan the disease of addiction. Mosley had beter geen drugs gebruikt, maar wie zijn wij om daar een mening over te hebben. Mensen maken grote fouten en we beseffen het pas als het veel te laat is. De zanger laat zijn vrouw, twee kinderen, een kleinkind en een leeg spaarboekje achter. Een gepaste uitvaart zit er niet meer in. Via gofundme.com kunnen vrienden, kennissen en (voornamelijk) fans geld schenken om Mosley toch het afscheid te geven dat hij verdient. Dat raakte me.

Ik leerde Faith No More pas deftig kennen ten tijde van Angel Dust (1992), het vierde album van de band uit Californië. Mike Patton fungeerde toen al jaren als charismatische frontman van de band. Mosley kreeg zijn ontslag reeds in 1988 na een reeks incidenten die niet in de categorie 'semiprofessioneel' thuishoren. Tijdens de releaseparty van het voortreffelijke album Introduce Yourself (1987) viel hij bijvoorbeeld in slaap op het podium. Ruimdenkende alternatieve metal/rockbands kunnen veel aan, maar er zijn grenzen. Een groep die Courtney Love ooit als zangeres had, is iets gewoon. Mosley mocht het nog even proberen bij punkband Bad Brains, maar ook dat verhaaltje bleek van korte duur.

Faith No More was energie, chaos en humor. Drie elementen waar ik op 16-jarige leeftijd niet vies van was. Precies daarom raakte het reünieconcert van de band op Pukkelpop (2009) me. De mannen openden op ironische wijze met een vreemde versie van 'Reunited' van Peaches and Herb. Een demonische versie van 'We Care a Lot' sloot de show af. Mosley zong de originele studioversie van dat laatste nummer, maar ik vraag me nog steeds af of hij als performer ooit in de buurt kwam van Patton.

Ik begrijp waarom mijn jongere collega's (zacht uitgedrukt) minder warm werden van de sound van de band. Alles heeft zijn tijd. Een jaren 90-band is waardevol voor mensen die het bewuste decennium actief meemaakten. Daar is niets mis mee. Zo hoort het.

Ik maakte Faith No More 25 jaar geleden heel bewust mee en daar ben ik blij om. De fase met Chuck Mosley ligt voor mijn tijd, maar ik apprecieer zijn bijdrage. Hij maakt - net als Fats Domino, Malcolm Young, Charles Bradley en Tom Petty - ook deel uit van mijn muzikale verleden. Een waardig afscheid van deze aardbol lijkt me gepast. Als het zijn familie niet lukt, is het aan ons, de fans.

Meestal maak ik mezelf wijs dat mijn persoonlijke funding niet van belang is, omdat de crowd toch groot genoeg is, maar in dit specifieke geval lijkt me dat eerder twijfelachtig. Het oorspronkelijke streefbedrag van 7.000 dollar werd intussen opgetrokken naar 15.000 dollar. Zo ver zitten we voorlopig nog niet.

Mijn eerste stapje in de wondere wereld van de crowdfunding bleef beperkt tot 20 dollar. Dat is ongeveer de prijs die ik ooit betaalde voor Introduce Yourself. Mijn bescheiden bijdrage (onder de mysterieuze naam 'anoniem') zal het verschil niet maken, maar dat denkt iedereen. In de Action koop je voor dat bedrag makkelijk een uit de kluiten gewassen kaars. En zoals het spreekwoord zegt: soms zegt een kaars meer dan 20 dollarbiljetten.

Rest in peace, Chuck Mosley. We care (a lot).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234