Maandag 03/08/2020

'We bouwden een feestje, drie jaar lang'

De Brit Geoff MacCormack was een van de oudste jeugdvrienden van David Bowie. Voor zijn dood signeerde Bowie nog een aantal foto's, die MacCormack nam tijdens de Ziggy Stardust-tournee (1973-'76). 'Het was een perfect moment om over een camera te beschikken.'

Het is 10 januari 2016, iets voor zeven uur 's ochtends, wanneer de Britse fotograaf en muziekproducer Geoff MacCormack telefoon krijgt. Aan de lijn hangt de persoonlijke assistent van David Bowie. "Ik wist meteen dat er iets mis was", vertelt MacCormack anderhalf jaar later.

Het nieuws dat Bowie was overleden aan de gevolgen van kanker, kwam als een donderslag bij heldere hemel - MacCormack struikelt nog altijd over zijn woorden, als hij erover spreekt. "Je moet weten: ik zag hem nog regelmatig. We zijn altijd contact blijven houden, wat niet zo vanzelfsprekend is als je elkaar van kindsbeen af kent en aan de andere kant van de oceaan woont. Als hij in Londen was, kwam hij bij mij eten, voor Sunday dinner. En als ik in Los Angeles of New York moest zijn, spraken we bij hem af. Maar hij heeft me nooit verteld dat hij ziek was. Dat deelde hij enkel met zijn familie, denk ik."

In 2015 had Bowie nog een aantal foto's gesigneerd: beelden die MacCormack had vastgelegd tijdens de Ziggy Stardust-tournee. Ze worden eind deze maand geveild bij het Londense veilinghuis Bonhams, voor bedragen tussen de 2.000 en 3.000 pond (2.290 en 3.435 euro). "David wist dat ze bedoeld waren om te verkopen, ik had zijn zegen. Maar het voelde nooit aan als het juiste moment. Nu denk ik dat de tijd gekomen is."

Andere kliekjes

MacCormack reisde drie jaar rond met Bowie - tussen de opnames van de albums Aladdin Sane (1973) enStation to Station (1976) - maar ze kenden elkaar al veel langer: sinds ze allebei acht jaar waren. "We kennen elkaar van op de lagere school, maar we zongen ook samen in het kerkkoor en zaten bij de scouts. Maar in onze tienerjaren zaten we in andere 'kliekjes': ik was een mod, en luisterde vooral naar r&b en reggae, terwijl David meer arty was. En hij woonde toen in Kent, ik in Londen, dus we groeiden een beetje uit elkaar."

Het was Bowie die zijn oude vriend weer opzocht, in 1973 - midden tijdens de tournee die Bowie was begonnen na de release van Ziggy Stardust and the Spiders from Mars. "Maar hij speelde op dat moment ook al songs uit Aladdin Sane: daarom had hij ook koperblazers en achtergrondzangers nodig. Hij belde me om te vragen of ik niet bij zijn band wilde komen. Zo ben ik met hem mee op tournee gegaan, als percussionist en achtergrondzanger."

Hij is niet meegegaan om foto's te maken, benadrukt hij. "Ik had voordien nog nooit foto's gemaakt. Ik had net daarvoor een Nikon-camera gekregen van een Japanse fotograaf. Maar die tour was wel het perfecte moment om over een camera te beschikken."

Het was het begin van een dikke drie, vaak geflipte jaren, herinnert MacCormack zich. "Het was een feestje van drie jaar lang. Met steeds wisselende kostuums, en een steeds wisselend thema", lacht de achtergrondzanger-fotograaf, verwijzend naar de verschillende personae die Bowie zich tijdens die drie jaren aanmat. MacCormack stond op het podium bij het concert waarop Bowie zijn Ziggy Stardust-alter ego liet sterven, en zag hem in de jaren daarna reïncarneren als Diamond Dog en als The Thin White Duke - het 'vileine personage' ten tijde van Station to Station, toen Bowie diep in een cocaïneverslaving zat. Het was ook dát soort feestje.

Maar soms ging het er ook rustiger aan toe. Bowie had vliegangst, en zocht dus alternatieve manieren om te touren. Na een reeks concerten in Japan reisde Bowie samen met MacCormack terug naar Europa per trein, met de Trans-Siberische Express - een reis van een week door Rusland en Siberië. "Ik houd van het beeld van David die uitrust op een van de bedden in de trein. Het vat de reis mooi samen: zo hebben we die tocht beleefd. Het zijn helemaal geen foto's van een rockster, maar simpelweg van twee vrienden die samen op reis waren. Het voelt alsof ze uit familiealbum komen."

De reis naar de VS verliep dan weer per boot, en dan ging het van Hawaï naar San Francisco en Canada, legt MacCormack uit. Ook over het water. "Er valt op zo'n boot echt niets te beleven. Maar het waren wel mooie momenten. We brachten de tijd door met wat muziek te spelen, en te wachten tot de thee of het diner werd geserveerd." Een van zijn laatste herinneringen aan Bowie is, toepasselijk genoeg, ook een reis. "We zijn nog naar Cuba geweest, en teruggevaren langs de Bahama's."

De drie jaar lange road trip van MacCormack en Bowie eindigde in 1976, na de opnames vanStation to Station. "Misschien wel mijn favoriete Bowie-plaat. Al hangt het wat af van het moment en de mood waarin ik me bevind - hij heeft zo veel verschillende muziek gemaakt. Ik ben blij dat hij ons zo'n mooie nalatenschap heeft gegeven."

De foto's zijn vanaf 25 juni te bekijken bij Bonham's in Londen. Op 28 juni worden ze geveild.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234