Vrijdag 19/08/2022

Wayne Hussey heeft nog steeds een missie

wispelturige eighties-legende brengt zijn oude hits akoestisch

Sint-Niklaas

Van onze medewerker

Hans Van Goethem

Het was de geheimtip van het afgelopen weekeinde: Wayne Hussey, in een vorig leven gitarist van de legendarische gothicgroep Sisters of Mercy en frontman van The Mission, was in het land voor een akoestisch concert. Plaats van het gebeuren: jeugdhuis 't Kompas in Sint-Niklaas. De Morgen stond op de eerste rij en sprak nadien met een man met een missie: muziek maken

Wayne Hussey verdiende zijn sporen als de frontman en bezieler van The Mission, de Britse rockgroep die in de tweede helft van de jaren tachtig populair was met hits als 'Tower of Strength' en 'Wasteland'. Omdat The Mission momenteel stilligt, toert hij solo door Europa om enkel met piano en gitaar zijn hits van toen in een akoestische versie te brengen. "Akoestisch optreden is een hele uitdaging omdat je een hele naakte versie van je songs brengt. Je moet echt in je songs geloven om overeind te blijven. Ik hou ook gewoon heel veel van optreden omdat het je geest open houdt. Ik ben nu bijna een jaar onafgebroken on the road."

De opkomst was zondag in Sint-Niklaas aan de teleurstellende kant. De Mission-fans lieten zich echter niet door de storm afschrikken. Aanwezig waren ook heel wat fans van de legendarische gothicgroep Sisters of Mercy, waarvan Hussey midden de jaren tachtig twee jaar gitarist was. Hij tekende er onder meer voor de sound van hun debuutalbum First and Last and Always. Tussen Hussey en Sisters-boegbeeld Andrew Eldritch heerste altijd spanning en Hussey herinnert zich de opnames van die plaat nog levendig. "Ik werkte er overdag aan in de studio en Andrew 's nachts, dus hebben we nooit echt samen in de studio gezeten. Toen hij 's avonds aankwam en wat ik gemaakt had beluisterde, had hij er nooit een goed woord voor over. Maar toen ik de volgende morgen hoorde wat hij ervan gemaakt had, merkte ik dat hij niets aan mijn werk had gewijzigd. Hij was blijkbaar gewoon te trots om toe te geven dat hij het goed vond."

Het is op die manier dat het tweetal nummers als 'Marian' schreef en hoewel de ruzies na al die jaren wel van de baan zijn, moet het publiek nog altijd niet om nummers van Sisters of Mercy staan roepen. "Ze spelen zou ook te voor de hand liggend zijn. En doordat ik hiervoor de tekst niet geschreven heb, voelt het alsof het niet echt mijn nummers zijn." Maar voor de rest zijn alle suggesties wel welkom. Hussey vraagt tijdens het optreden regelmatig aan het publiek wat het wil horen.

"Het voordeel aan zo'n akoestische set en een kleiner publiek is dat de sfeer veel intiemer is. Je kunt beter heen en weer communiceren met de mensen (op een bepaald moment deelde Wayne zelfs zijn sigaret met de eerste rij) en uiteindelijk probeer ik er ook altijd een beetje een meezingfeestje van te maken."

Voor hij naar het podium trok, vertelde Hussey dat het optreden geheel afhangt van het humeur waarin hij zich op dat moment bevindt en blijkbaar was dat niet je dat, want het eerste deel van het optreden verliep in mineur. Het geluid op het podium was niet geheel naar wens en Hussey worstelde zich al zuchtend en snerend door zijn nummers. Niet alleen buiten stormde het, ook binnen stond het gezicht van Wayne Hussey op onweer. Op een bepaald moment dreigde hij zelfs om het podium te verlaten, maar uiteindelijk beet hij door.

De gebeten manier waarmee Hussey op het podium stond, deed wat denken aan de punker die hij ooit was. Werd hij destijds ook beïnvloed door groepen als Television, waarnaar vandaag groepen als The Strokes teruggrijpen voor inspiratie? "Oh zeker. Ik had veel bewondering voor het gitaarwerk van Television en vroege Talking Heads. Ik heb er ook geen probleem mee dat zo'n groep als The Strokes vandaag zich laat inspireren door groepen die de kids van nu niet meer kennen. Dat doet iedereen. Met The Mission heb ik vroeger nooit geprobeerd de invloed van Led Zeppelin te verbergen, wat mij ook niet in dank werd afgenomen."

Bewondering voor andere artiesten was iets wat Hussey ook zondag niet onder stoelen of banken stak want hij doorspekte zijn show met verschillende covers. Het was trouwens met die covers dat Hussey bewees op het podium nog steeds een begenadigd vakman te zijn. Eerst kreeg hij het publiek muisstil met de eigenzinnige interpretatie van Depeche Modes 'Never Let Me Down Again' en toen iets later 'My Sweet Lord' van George Harrison uitmondde in de, gezien de weersomstandigheden extra toepasselijke, Neil Young-song 'Like A Hurricane', oogstte hij een stormachtig applaus.

Nadat daarmee de glimlach bij Hussey terug was gekeerd, zette hij hits als 'Tower Of Strength', 'Wasteland', 'Bloodbrother' en 'Butterfly On A Wheel' in, die luidkeels werden meegezongen door het publiek, en ontketende hij het meezingfeestje dat hij vooraf beloofd had. Zo werden de hondstrouwe fans dan toch nog voor hun geduld beloond en konden zij achteraf terugkijken op een even wispelturig als kwalitatief hoogstaand concert. Aan een hapklare brok hadden ze zich sowieso niet verwacht gezien dat zeker niet in de avontuurlijke aard van rasartiest Hussey ligt. "Ik voel me ook echt muzikant in hart en nieren. Ik besef dat ik fucking lucky ben dat ik ondanks alle ups en downs die ik heb meegemaakt nog steeds kan overleven met dat waarvan ik het meest hou, muziek maken."

'Bij Sisters of Mercy werkte ik overdag en Andrew Eldritch 's nachts. We hebben nooit samen in de studio gezeten'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234