Maandag 26/08/2019

Wat vrouwen willen

Dat heb je als je in het wilde Westen je broek afsteekt. Daar wonen ratelslangen.

De vraag kwam van een man. De inleiding: "Om het met de woorden van Freud te zeggen..." De vraag: "Was will das Weib?"

Geen thema is zo'n dagelijkse kost als het verschil tussen de mensen met borsten en de mensen zonder borsten, en het feit dat we elkaar niet goed begrijpen. Er worden boeken over geschreven, die gretig gelezen worden. Onderzoeken uitgevoerd waarvan de resultaten soms handig in iemands kraam passen. Telefoonmaatschappijen maken er volgens mij zelfs superwinsten mee, met alle langeafstandsgesprekken die er al over zijn gevoerd.

Wist u dat ook de Navajo-indianen worstelen met ongenoegen tussen de seksen? In hun scheppingsverhaal wijden ze er zelfs een hoofdstuk aan.

Het verhaal wil dat de vrouw van Grote Wolf, het opperhoofd, op een dag genoeg had van het huishouden en uit gokken ging (een geliefkoosd volksvertier). Haar man protesteerde, waarop ze zei dat hij het zelf maar moest doen, dat zij hem niet nodig had.

Grote Wolf werd ziek van het geruzie. Hij besliste dat mannen en vrouwen maar beter uit elkaar konden gaan. De mannen, de jagers dus, staken daarop de rivier over, samen met de kinderen en de berdaches, het derde geslacht, of mannen die als vrouwen leven. Detail: het verhaal zegt letterlijk dat zij mee mochten om te koken. De vrouwen lieten ze achter in het dorp, bij de maïsplantages.

Na vier jaar liep het fout. De maïsvelden van de vrouwen geraakten overwoekerd met onkruid, ze leden honger. Sommige wilden terug naar hun man, sprongen de rivier in en verdronken. Anderen vrijden met dieren en maïskolven. Daar werden later de monsters die deze wereld teisteren uit geboren, maar dat is een ander verhaal.

Aan de overkant was het al niet veel beter. Ook de mannen werden rusteloos. Ze deden het met levers, antilopen en schapen, en ook daar kwamen ongelukken van. Dat heb je als je in het wilde Westen je broek afsteekt. Daar wonen ratelslangen.

Maar toen werden de gevolgen stilaan zichtbaar. Weinig vrouwen hadden het overleefd. En hoewel de mannen sterk en gezond waren, realiseerden ze zich dat hun volk zonder vrouwen zou uitsterven. Uiteindelijk lieten ze de berdache beslissen wat er moest gebeuren. "Ga toch terug naar de vrouwen", zei die, "ik ben het beu om altijd maar voor jullie te moeten koken." En zo geschiedde. De mannen verzorgden de vrouwen tot ze weer gezond waren, en het voortbestaan van het volk was verzekerd.

Alvorens u begint te roepen dat dit een seksistisch verhaal is, nog dit: de Navajocultuur is een matriarchale samenleving. Als de vrouwen er al zwak uitkomen, is dat vooral omdat hoge bomen veel wind vangen. En ook wel omdat de Navajo een zeer flauw gevoel voor humor hebben. Wat zij leren uit het verhaal is dat mannen en vrouwen eigenlijk niet zonder elkaar kunnen.

Om nog even op die vraag van Freud terug te komen. Ik wil het wel zeggen, hoor, wat het wijf wil. Het matriarchaat inroepen zou geen slecht idee zijn. En als dat niet kan: oprechte en positieve aandacht, op maat gesneden van onze gemoedstoestand, die, toegegeven, variabel is. Nu tevreden?

Cathérine Ongenae

Reacties? Mail naar wax@demorgen.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden