Vrijdag 15/11/2019

standpunt

Wat onderscheidt N-VA, CD&V en Open Vld nog als je louter naar hun politieke 'output' kijkt?

Beeld Yann Bertrand

Natuurlijk verdient Open Vld-voorzitter Gwendolyn Rutten respect voor de strategische standvastigheid waarmee ze haar partij de Vlaamse regering ingeloodst heeft. Het gloedvolle applaus dat ze vanavond van haar partijcongres zal krijgen, weze haar gegund.

Toch wringt er iets in de manier waarop de Vlaamse liberalen zelf hun snelle aansluiting verdedigen bij een regeerakkoord dat al bijna afgerond was. Een grote ommekeer in de onderhandelingen was niet meer nodig, zeggen ze, want de fundamenten van het akkoord sloten toch al aan bij de eigen liberale principes. Ook wij menen niet dat Open Vld op één nacht al haar principes verkocht heeft voor twee ministerportefeuilles en een bord linzensoep. Overloop je het regeerakkoord, dan moet je inderdaad vaststellen dat liberalen zich niet veel pijn moeten doen om dit te onderschrijven. Dat is misschien nog wel erger.

Het betekent namelijk dat Open Vld als zelfstandige politieke formatie overbodig geworden is. Dat klinkt niet lief, maar je kan net zo goed hetzelfde zeggen van N-VA of CD&V. De prioriteiten van de drie (centrum)rechtse partijen die nu samen een kabinet vormen, zijn inwisselbaar geworden. Wat onderscheidt N-VA, CD&V en Open Vld nog als je louter naar hun politieke 'output' kijkt? Waar zit nog het verschil, als je geschiedenis, sfeer en emotie schrapt?

Hetzelfde geldt ook op links. Ook daar bevinden zich nu twee partijen, sp.a en Groen, die veroordeeld zijn om elkaar in de oppositie te overroepen met exact dezelfde argumenten. Het zal wel dat andere achtergronden die aparte structuren verklaren, maar ook hier dringt bezinning zich op. Is het nuttig om allemaal op hetzelfde kluitje te willen zitten en om zoveel energie te investeren in het behoud van de eigen plek op dat kluitje?

De grote verscheidenheid aan partijtjes is een luxe die de democratie zich amper kan permitteren. Ze trekt alle aandacht naar schijngevechten tussen gelijkgezinde boegbeelden die na verkiezingstijd hun woorden toch weer moeten inslikken, terwijl fundamentele debatten uitblijven. Wat moeten we nu anders denken van die emotionele 'Geloof ze niet'-uithaal van Kris Peeters naar Bart De Wever?

De coherente regeringsformules zoals ze zich nu aandienen - rechts in de meerderheid, links in de oppositie - bieden het grote voordeel dat ze een tegensprekelijk en hard debat over heldere keuzes mogelijk maken. Noem ons naïef, maar een regeerperiode van vijf jaar geeft ook de ruimte voor een veel verregaander debat. Een debat over de noodzaak van een herverkaveling van het politieke landschap langs de weer razend actuele breuklijn van links en rechts.

Bart Eeckhout, chef politiek.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234