Zondag 25/10/2020

ColumnJohn John & Missy

Wat na elf jaar niet veranderd is, is je hart en de zenuwachtige steek die je daar voelt

Beeld Damon De Backer

Bart Eeckhout is hoofdredacteur bij De Morgen en papa van John John (11) en Missy (7).

De allereerste uitstap buitenshuis die jullie ooit met John John maakten was op een autoloze zondag. Hij was amper een paar weken oud, en lag ingebakerd in zijn wieg op wielen. Alsof het gisteren was, zie je de crèmekleurige muts waarin zijn hoofdje verstopt lag. Je weet nog  hoe jullie nerveus de kinderwagen manoeuvreerden over drempels en loszittende stoep­tegels, even bang voor zonnestralen als voor mogelijke kilte in de schaduw. Jonge ouders, kortom. Dat waren nog eens tijden.

Je zoon glimt als jullie die gebeurtenis, elk jaar weer rond dezelfde tijd, voor hem ophalen. Kinderen houden van verhalen over hun kindertijd die ze zichzelf ­onmogelijk nog kunnen herinneren. Ze laven zich aan de liefde die spreekt uit de details van het relaas.

Alsof het gisteren was…

“Papa, mag ik met de step even rond de blok gaan rijden?” Hij bedoelt: mag ik dat op mijn eentje doen? Precies elf jaar liggen er tussen dat moment, waarop hij nog onbewust en onbeholpen op zijn rugje liggend met jullie werd meegevoerd, en deze dag waarop hij zelf­bewust en zelfredzaam dezelfde autovrije straten gaat verkennen. Natuurlijk mag dat.

Dat is het verstand dat spreekt. Want wat, elf jaar later, niet veranderd is, is je hart en de zenuwachtige steek die je daar nu voelt. Toen was je nerveus voor elke kuch die je hoorde, elke schreeuw om melk en elke put in de weg. Vandaag denk je aan elke straat die hij plots niet meer zou herkennen, elke bocht die hem kan doen verdwalen en elk pad dat het verkeerde zou kunnen zijn.

Als je wat later van de bakker naar huis wandelt, zoeft hij je voorbij. Hij zwiept de step vakkundig over de ­stoeprand. Dat heeft hij nog maar net geleerd, roept hij, en weg is hij alweer, nog maar eens het blokje om.

Dat je trots op hem bent, vertel je, ­wanneer hij bezweet maar volgens afspraak weer aan de deur staat. Dat je blij bent dat hij zelfstandig de wijk leert verkennen, maar dat je ook blij bent dat hij weer thuis is. Het is een boodschap waarvan de ­dubbele laag hem ontgaat. Alweer zoeft hij langs je heen, nu zonder step de huiskamer in, want het aantal volgers op TikTok dient dringend gecheckt te worden.

Ouder worden: als kind heb je er geen benul van. Je glijdt op je step van dag tot dag door het nog jonge en onverantwoordelijke leven. Tot je plots toch botst tegen een harde grens, als tegen een slecht ingeschatte ­stoeprand. Het overkomt je zoon onverwacht wanneer jullie bij de eendjeskraam op de kermis staan. Missy vindt het heerlijk: plastic eendjes vangen en dan als ­beloning een prul kiezen die de naam speelgoed amper waard is. John John is het ook altijd leuk blijven vinden.

Nu niet meer. Opeens. Op een vreemde manier lijkt hij dat zelf ook jammer te vinden.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234