Dinsdag 12/11/2019

Column

Wat moet je met één warme week? Over een half dozijn dagen is het weer iedereen voor zich

Hugo Camps Beeld Bob Van Mol

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps elke donderdag.

Zo net voor Kerstmis kunnen we ons nog gauw een geweten kopen. Beter gezegd: brokstukken van een geweten. Voor een definitieve omslag is de tijd te kort. Maar goed, De warmste week van Studio Brussel haalt het beste in de mens boven. Aandacht voor goede doelen, de vrede van lekkere muziek, radiomakers die willen inspireren tot goedheid in staat van ontbering, de gewone Vlaming geroepen tot solidariteit. Kinderen worden niet vergeten.

Wat moet je met één warme week? Daar win je de strijd tegen kilte en eenzaamheid niet mee. Over een half dozijn dagen is het weer iedereen voor zich. Dat neemt niet weg dat het initiatief sympathiek is, zij het ook een marketingplaatje voor de publieke omroep. Het goede doel is een huis met vele kamers en donkere kelders. Heel erg pretentieus is de actie niet, zo blijkt ook uit de locatie Wachtebeke. Music for Life is aan zijn twaalfde editie toe, maar het scenario blijft hetzelfde: koekjes verkopen, eindeloze loop- en wandelsessies, veel muziek op aanvraag in de studio. Het goede doel ineens verschanst in crooner Dean Martin – het geluk van oude besjes kan niet op.

Structureel is De warmste week een nachtvlinder die even langs fladdert, maar geen kracht van revolutie heeft. Te lief, te zoet, te politiek correct. De strijd tegen armoede en uitbuiting wordt niet gestreden, het beton van hardvochtigheid dat over de samenleving is geworpen, wordt niet gelicht. Politici zullen als kwade vliegen in de studio blijven hangen, ingepakt met winterjas en dikke sjaal, en rillend van de kou zullen ze warme woorden spreken. Over zichzelf en hun beleidsdaden. En hoe bekommerd ze zijn om het minimumloon, de kinderbijslag, de aangroei van sociale woningen. Alsof Liesbeth Homans (N-VA) niet bestaat.

Alle illusies voor een betere wereld worden te drogen gelegd in De Warmste Week. In een opstoot van samenhorigheid, misschien. Maar een week duurt maar zeven dagen en dus keren we straks terug naar de kilte van het bestaan, naar een ijselijke noorderwind van onverschilligheid. Frank Sinatra en Dean Martin kunnen weer een jaar de kartonnen doos in. De regering blijft ondertussen hautain doorknuppelen op de kleine pensioentjes, de zorg voor oude van dagen en de vermeende luiheid van studenten. Door het stadsbeeld van Antwerpen lopen militairen te paraderen met de democratie aan hun bajonet. Waar is dan nog warmte?

Radio is een intiem medium. Uitermate geschikt voor gezangen van sentiment en meewarigheid. Ik heb ooit weleens gedacht dat radio aanzet tot het goede. Dat heb ik bij televisie nooit gehad. Maar ook op de radio worden woorden geen stenen en sluipt de gesel van onverschilligheid goede voornemens omver. Ik had het graag anders gewild, maar Music for Life blijft entertainment. Een houvast voor een betere wereld kun je er niet aan ontlenen. Sterker nog, de goede doelen die dezer dagen langskomen hebben de substantie van verlangen, niet van cement. Dat maakt De warmste week nog niet overbodig, maar cultuurdrager van een renaissance wordt ze niet. Ook al niet omdat het uit één omroephoek komt. Er is geen sprake van een gesloten etheroffensief.

Toch dank ik Studio Brussel dat ik midden in de nacht kan luisteren naar de gitaar van Eric Clapton en naar de swing van Fats Domino. De fooi ligt reeds in mijn hand. Maar alweer: meer egoïsme dan goedertierenheid. De warmste week eindigt even goed in Siberië.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234