Donderdag 26/11/2020

OpinieGeert Hoste

Wat me het meest opvalt, is de afwezigheid van politici als het over de feiten gaat

Geert Hoste.Beeld Kristof Ghyselinck

Geert Hoste is cabaretier.

Het is gebeurd. Er zijn in België, door Covid-19, al meer slachtoffers gevallen dan op 9/11 in 2001. Toch heerst er een soort zelfgenoegzaamheid in het land. ‘Flatten the curve’, ‘over de piek’, ‘we zijn goed bezig’ klinkt het. Die getallen, daar moet je je niet op blind staren. De reden waarom er in Belgium gemiddeld meer slachtoffers vallen dan in andere landen is omdat alle andere landen foefelen met de cijfers. Dat zou onze overheid niet durven, nooit ofte nimmer. Jammer, want foefelen is een Belgische specialiteit.

Ik ben een fan van de dagelijkse mededelingen van openbaar nut. Om 11 uur zit ik trouw te wachten op de feiten, de cijfers, de tips. Voor mij mag dit ook buiten de coronacrisis: een dagelijkse stand van zaken. Het is tevens een heropfrissing van de taal van aan de overkant van de taalgrens. Zo legt men in het Covid-19 spotje voor aanvang, in het Frans uitgebreid uit hoe, waarmee en hoelang men in Wallonië de handen moet wassen. In Vlaanderen zegt men gewoon: ‘was uw handen’. Vreemd dat er geen Duitse versie is. Of een Engelse als men toch zoveel mogelijk mensen wil bereiken en je weet dat 11 procent van de inwoners van vreemde origine is.

Ik wil niemand op gedachten brengen, maar waarom komt die persconferentie niet rechtstreeks op de openbare omroep in open net? Niet iedereen heeft een computer. En al zeker niet in de rust- en verzorgingshuizen. Daar staat de televisie op de kamer of in de ontspanningsruimte. Om 11 uur is het er bovendien tijd voor de soep en zit iedereen te wachten op de communie. De katholieke toon waarop de vier woordvoerders de bevolking toespreken, streng maar vergevend, wordt net niet afgesloten met een zegen of een amen.

Hoewel dat verzwegen ‘amen’ wel degelijk het hardste aantikt in dat dagelijkse bulletin. Want hoe geruststellend de gedachte ook mag zijn dat er bedden genoeg vrij blijven, het dodenaantal wordt vermeld alsof het collateral damage is. Ik snap het ‘feiten zijn feiten’, maar het zijn mensen van vlees en bloed. Meestal dan nog waar de familie geen afscheid van kon nemen.

Wat me echter het meest opvalt, is de afwezigheid van politici als het over de feiten gaat.

Terwijl je toch zou mogen verwachten dat uitgerekend ministers en staatssecretarissen enige autoriteit zouden moeten uitstralen. Ach, we weten beter.

Is het geen autoriteit, dan mag het voor mij gerust medeleven, empathie zijn. De afrekening is voor later, als die er al ooit komt. Politici moeten toch beseffen dat het stuk voor stuk kiezers zijn ‘die we betreuren’, zoals het telkens wordt benadrukt. Het zou geen kwaad kunnen als er elke dag een parlementair van elke partij, met gebogen hoofd, de namenlijst van de overledenen zou voorlezen, zoals dat gebeurde bij de herdenking van de slachtoffers van 9/11 in New York. In 2001 vielen er 2977 doden. Een getal dat Belgium al heeft ingehaald, als we het over het aantal slachtoffers in ons land hebben. En dan maakt het niet uit of ze uit Vlaanderen, Wallonië, Brussel of Onbekend komen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234