Dinsdag 22/09/2020

Wat is er aan de hand met het Vlaamse theater?

Een tijd geleden. In het Brugse Concertgebouw verzamelt een handjevol mensen om het twintigjarige bestaan van het tijdschrift Etcetera te vieren. Josse De Pauw leest een tekst voor. Schoon, maar de man is niet op zijn best. Judith Vindevoghel zingt. Ingetogen, iets té ingetogen misschien voor deze gelegenheid. Wat een feest had moeten zijn (want welk cultureel tijdschrift van dit niveau houdt twintig jaar stand?) werd een dooie plechtigheid.

En ook, in deze krant. Eerst een weg-en-weergeschrijf over het Gentse Forum, een project dat moedwillig wazig wordt gehouden. Een waardeloze discussie in feite, over een instituut dat er zàl komen, tot spijt van wie het benijdt, op de manier zoals Gerard het gedroomd heeft. En als klap op de vuurpijl: het trieste verhaal over de desinteresse voor het Vlaamse theater in Nederland.

Men kan zich de vraag stellen: wat is hier aan de hand? Hebben we te maken met een banale herfstmoeheid of met de herfst van een theatertijdperk? Fabre, De Volder en Sierens werken naarstig verder, maar ze zijn van een vorige generatie. De aarzelende conjunctuur blijkt zich ook in het theater te hebben geïnstalleerd. Het publiek ontbeert verfrissing; de jonge generatie mist strijdvaardigheid. Maar waarvoor moet er worden gevochten? De subsidies vloeien rijkelijk. Een kunstenaar van enig niveau weet met wat intelligentie hier of daar wel een beurs te versieren. Op het vlak van accommodatie kunnen we ook niet klagen. Alleen al in Gent is het rijtje indrukwekkend: Bijlokesite, Handelsbeurs, Capitole, ga zo maar door. Wie zei ooit dat rijkdom niet tot creativiteit aanzet? Wat zich vandaag op maatschappelijk vlak afspeelt, weerspiegelt zich ook in de kunst: er is een overschot aan kinderen uit de middenklasse die het aan een lastig verleden ontbreekt om nu 'moeilijk' te gaan doen. Via kunst, bijvoorbeeld. Maar de vraag is: moeten we ons neerleggen bij het Hegeliaanse principe en geduldig wachten tot de pendel weer de andere kant uitzwaait? Of kunnen we de vernieuwing in dit theatertijdperk gewoon niet bemerken omdat we er middenin staan? Ik hoop het, maar misschien is er ook écht niks te zien...

Annelies Vanbelle

Sound Friction: Dictaphone 'm.=addiction'

In de reeks uitgeweken landgenoten troffen we Dictaphone oftewel Olivier Doerell aan, een naar Berlijn geëmigreerde beloftevolle muzikale Belg die met saxofonist Roger Döring het album m.=addiction opnam. Het duo werd recentelijk opgepikt door City Centre Offices, de thuishaven van onder meer Arovane, Static, Zorn en Christian Kleine. m.= addiction werd gecreëerd in een livesituatie met Roger Dörings klarinet- en saxofoonspel in een prominente maar onopdringerige rol. Het geheel wordt verteerbaar gemaakt door Doerells subtiele elektronica en sfeervolle en melancholische clicksounds. Ondanks de lof die dit debuut toegezwaaid kreeg van Colin Newman (Wire, pw) vinden we m.=addiction niet over de hele linie geslaagd. Daarvoor is het album te wisselvallig. Aangename tracks als 'the e.song' (ook figurerend op de laatste The Wire Tapper, pw) en 'sonne free' worden afgewisseld met fletse dertien-in-een-dozijn spielereien als 'la piscine' en 'tango doerell'.

Uit de hiel van de laars van Italië komt de 22-jarige Andrea Mangia aka Populous opgedoken. Het muzikale niemandsland waarin hij opgroeide, belette hem niet om op jonge leeftijd te luisteren naar de noise rock van Amphetamine Reptile en bandjes als Unsane en Helmet en zelf te beginnen te experimenteren met muziek. Later ontdekte hij de elektronica van Orbital, Tortoise en Autechre. Al die invloeden verwerkt hij nadrukkelijk op zijn debuut 'Quipo'. Dat is meteen ook het minpunt van dit album. Populous heeft zijn eigen gezicht nog niet gevonden. 'Hi Hat The Ro:Q's Drns' en 'Stretch Abuse + Snare' springen er zelfs uit als hoogst originele elektropop met een opvallende inbreng van rapper ro:Q. Maar een twee op negen is bijlange niet voldoende om op te vallen tussen het overaanbod aan middelmatige elektronica-acts.

Peter Wullen

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234