Woensdag 12/08/2020

DM ZaptBecoming

Wat heeft Michelle Obama dat Celie Dehaene niet had?

Michelle Obama. Beeld AFP

Frederik De Backer zet deze week de blik op oneindig. Vandaag: Becoming op Netflix.

Het enige boek dat Celie Dehaene ooit heeft geschreven was een kookboek, en zelfs dat had niet gemoeten. Dichter bij iets wat ook maar enigszins doet denken aan een first lady zijn we qua echtgenotes in dit land nooit gekomen. Dat is geen kritiek, integendeel.

Ik heb een hekel aan zogenaamde ‘super couples’. Het soort echtpaar waarbij elk zijn eigen Audi heeft en kinderen vooral dienen om de nanny bezig te houden. In elk koppel moet er één zijn die de andere met de voeten op de grond houdt. Iemand die bij het opruimen met opzet wat spullen van de succesvolle van de twee verloren legt. Rijke lul slash trut.

Celie Dehaene zal nooit een boek voorstellen in een vol stadion. Aan Celie Dehaene zal nooit een documentaire worden gewijd. En zij kwam dan nog in de boekskes! Brak de dioxinecrisis uit, dan stond zij in Dag Allemaal in zeven stappen een paardenoog te bakken. Had Club Brugge een rechtsachter nodig, dan vond Hugo Broos die in de Story.

Als zelfs haar geen documentaire is gegund, welke kans maken onze andere first lady’s dan? Geen generiek is bestand tegen een naam als Amélie Derbaudrenghien, mevrouw Charles Michel. Dominique Verkinderen (Guy Verhofstadt) heeft nog in de Ultratop 100 gestaan, maar als het ‘Aussie rules football’-verleden van first gentleman Christopher Stone (Sophie Wilmès) al niet volstaat voor een twaalfdelige docureeks, moet zij zich geen illusies maken. Van Sofie Haesen (ex-Yves Leterme) zijn hooguit drie foto’s te vinden, en ik denk zelfs dat Elio Di Rupo niet eens een vrouw hééft.

De VS zijn het enige land waar een kóppel president wordt. Of weet u wie Joachim Sauer is, nochtans de man van Angela Merkel, keizerin van Europa? De brave man is professor in de fysische chemie en ontving meerdere prijzen voor zijn werk. Waar blijft zijn documentaire?

Dat Michelle Obama haar aanzien gebruikt om een positieve boodschap uit te dragen is belangrijk voor wie daar nood aan heeft. Maar dat is net wat me stoort: die typisch Amerikaanse klefheid. Als ze er even geen mitrailleur onder de neus geduwd krijgen, lopen ze elkaar wel schouderklopjes te geven en dapper te bevinden voor van alles en nog wat. Nergens word je zo gesteund als in Amerika, als het maar niet van overheidswege moet komen.

Barack Obama was de coolste Amerikaanse president, niet de beste. En daarin schuilt het gevaar. Een politicus moet niet worden beoordeeld op zijn imago, maar op zijn verwezenlijkingen. Dezelfde redenering die Obama aan de macht bracht, deed dat ook voor zijn opvolger en de om meerdere redenen als ‘aftreksels’ te bestempelen miniatuurversies ervan in landen als Brazilië, Groot-Brittannië en zo’n beetje alles voorbij Duitsland.

Ik wíl mijn politici dan ook niet kennen. Laat staan de mensen die op hen vallen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234