Zondag 27/11/2022

Wat hebben de mensen toch tegen reclame, Wouter?

Vriendelijk verzoek aan de grote baas van VIER: plaats een commerciële onderbreking in 'Met man en macht'

Beste Wouter,

Ik heb een dringende vraag voor je. Of beter, een vraag die weleens dringend is. Niet altijd maar soms. Ik kom daarop terug. Iedereen zegt me dat VIER zich tegen reclame keert. Met man en macht. Dat het feit dat jullie prachtige nieuwe fictieserie niet onderbroken mag worden door zoiets verwerpelijks als reclame een glorieus wapenfeit is van de creatieve integriteit tegen het commercieel opportunisme. Ik geloof daar geen fluit van, eerlijk gezegd.

Ik weet dat jullie geen openbare omroep zijn en dus niet uit de staatskas worden betaald. Elke cent waarmee jullie televisie maken, komt uit de zakken van adverteerders. Dat zijn bedrijven die op zoek zijn naar een makkelijke manier om bij iedereen thuis diensten en producten aan te prijzen. In de hoop af en toe iets te verkopen. Mensen beseffen het niet altijd, maar een commerciële zender wordt hen, in tegenstelling tot een openbare omroep, gratis aangeboden. Gratis. Door die adverteerders.

Dat zorgt voor een vreemde paradox: hoe meer reclame, hoe meer geld om goeie televisie te maken. (En goeie televisie maken, daar staan jouw jongens voor bekend.) Maar hoe meer goeie televisie, hoe moeilijker het wordt om een gaatje te vinden waar je de adverteerders ook hun woordje kan laten doen. Niet simpel.

Cliffhangers

Annemie Struyf, die lieve dame, wil naar eigen zeggen niet dat haar werk door reclame wordt onderbroken. Daarom is ze naar de staatsomroep vertrokken. Weg van die vieze troep. Alle begrip daarvoor. Pino heeft in Sesamstraat ook een veilig optrekje gevonden waar ze niet gestoord wordt door de Amerikaanse overvloed aan commercieel gejengel. Dat Annemie wil vermijden dat er middenin haar documentaire over kinderen plots een bedrijf vrolijk komt doen over een nieuw sluitinkje op een luier, daar kan een mens inkomen. Annemie is een vrij mens en ze kan wat dat betreft haar eigen keuzes maken.

Trouwens, van Annemie Struyf gesproken, ik heb haar prachtig boek Zij en ik voor het eerst gezien in, jawel, een advertentie. Niet eens een mooie. Door die advertentie heb ik het boek gekocht en gelezen. Als je mij nu toestaat onderbreek ik dit stuk even voor reclame:

- Zij en Ik, uitgegeven bij Lannoo, is het mooiste verhaal over vriendschap en verlies dat ik ooit heb gelezen. -

Voilà. Was dat nu zo erg?

Wat hebben de mensen toch tegen reclame, Wouter? De helft van de cast van Met man en macht heb ik voor het eerst ontmoet in een radiostudio of op de set van een commercial. Samen met het creatiefste talent uit de reclamewereld hebben ze spotjes gemaakt die vandaag nog overal ter wereld worden getoond, tot groot vermaak van een zeer gevarieerd publiek. Ik durf zonder blozen te stellen dat het bureau dat ik ooit met mijn goede vriend André Duval uit de grond stampte een groot deel van zijn creatieve reputatie dankt aan het talent van mensen als Jan Decleir, Warre Borgmans, Lucas Van den Eynde, Wim Opbrouck, Gène Bervoets, Barbara Sarafian, Koen Van Impe, Christel Domen, Tom Van Dyck, Tania Van der Sanden en al wie ooit met de Kakkewieten heeft meegespeeld. Alice Toen, Jacques Van Assche en dan vergeet ik er nog velen bij wie ik me bij deze reeds wil verontschuldigen. Tom Lenaerts en Bart De Pauw zijn ooit zelf met een idee tot bij ons gekomen.

Mij vertel je niet dat mensen reclame verwerpelijk vinden, Wouter. Dat ze sommige reclamefilms ronduit dom vinden, tot daartoe. Maar dat zijn sommige televisieprogramma's ook. We hebben spots gedraaid met Frank Van Passel, Koen Mortier, Stijn Coninckx en Jaco Van Dormael. Ridley Scott, Jean-Jacques Anaux en Joe Pitka en zij zijn nog steeds trots op wat ze hebben gedraaid voor de reclame. Een hele avond heb ik ooit doorgebracht met Peter Greenaway die een onwaarschijnlijk idee had voor een film. Van dertig seconden.

Natuurlijk weten we wat reclame verkeerd heeft gedaan. Reclame is bij tijden inspiratieloos, opdringerig en irritant geweest.

De crisis helpt daar niet bij. Er heerst vandaag zenuwachtigheid bij het presenteren van menig Excel-sheet. Maar moet men er daarom zo smalend over doen? Zou men hen niet beter een beetje aanmoedigen? Dat ze er iets moois van maken in ruil voor de dertig seconden aandacht die de kijker schenkt?

Wat me terug bij mijn vraag brengt. (Ik weet, Wouter, dat jij me zal vergeven dat ik nog steeds met enige passie schrijf over een ambacht dat ik dertig jaar heb uitgeoefend.) De vraag dus. Is het nu echt onmogelijk om Met man en macht even te onderbreken om wat aandacht te gunnen aan de bedrijven die je zender financieren? Dat zijn ondernemingen, Wouter. Plaatsen waar mama's en papa's producten maken waarvan ze hopen dat veel mensen ze gaan kopen. Ik hoor dat de serie werd geschreven voor er sprake was van VIER. Dat er geen cliffhangers voorzien zijn. Cliffhangers, Wouter? Ik kan in de eerste drie afleveringen geen seconde vinden waar ik zou willen afhaken.

Wat niet wil zeggen dat je ze om de vijf minuten moet onderbreken. Dat vraagt niemand. Maar sta me toe even terug te denken aan mijn jeugd. Cinema Century in Kapellen. Tussen de tweede en de derde rol van De Witte van Sichem, nog met Jefke Bruyninckx in de hoofdrol, verscheen er een pancarte met daarop het bibberende woord 'Pauze'. Dat gaf ons de tijd voor een Artic met nootjes en een bezoek aan het toilet. Een welkome onderbreking dus.

Pauzeknop

Dus, beste Wouter, mijn verzoek. Las een onderbreking in halverwege Met man en macht. Zoals in de film vroeger. Jij kunt dat. Niemand zal het je kwalijk nemen. Weinig mensen gaan er zich aan storen. Eén onderbreking. Noem het een pauze. Maak er een onderbreking van waar een adverteerder veel geld voor overheeft om zich te tonen. Waarvoor hij niet alleen zijn beurs bovenhaalt, maar ook het beste van het creatieve talent van zijn reclamebureau voor eist. Zoals in de Super Bowl. Doe het, Wouter. Doe het voor je zaak. Doe het voor je adverteerders. Doe het voor de heropleving van de economie en voor de werkgelegenheid. Plaats één reclameblok in Met man en macht. Eén, waarde vriend. Eén. Niet meer. Doe het. Doe het voor mij.

Ik ben namelijk al wat ouder. Ik moet iets vaker de blaas ledigen dan vroeger.

Ik weet wel dat er tegenwoordig zoiets is als een digitale pauzeknop, maar zonder bijstand van een recenter geboren persoon blijft die moeilijk te vinden. Gun mij dat moment, Wouter. Een uur is lang. Gun me de tijd om een kopje thee te halen en gun me de tijd om het te lozen. Dat laatste kan soms dringend zijn.

Met vriendschappelijke groet,

Guillaume

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234