Zondag 04/12/2022

Wat goed is, waarde Vincent, kan altijd beter

null Beeld AP
Beeld AP

Kanttekeningen bij de Rode Duivels-euforie. Raf Willems is voetbalschrijver en auteur van het zopas verschenen boek Sympathy for the Devils. Belgen in de Premier League.

OPINIE

Waarde Vincent Kompany, beste aanvoerder,

Wat hebben we het voorbije jaar met zijn allen genoten van het voetbal én de ambiance rond de nationale ploeg. En last but not least van uw optreden als 'Belgische Braveheart', met gebroken neus en oogkasbarst tegen Servië. Toch formuleer ik - tegen de stroom én de euforie in - graag enkele kanttekeningen bij uitspraken van de voorbije week omtrent wat ik noem de ontwikkeling van 'uw' Rode Duivels Community. Alles kan altijd beter, toch?

On tour langs Belgische voetbalsteden?
Ik vraag mij af, waarde Vincent, beste aanvoerder, of uw fascinerende generatie het frivole bindmiddel zou kunnen zijn van een vrolijke en moderne 21e-eeuwse natie? Hebben we er dan geen nood aan dat het team nog dichter bij de mensen komt te staan? Onder het motto: 'De Rode Duivels zijn van iedereen maar toch vooral van ons.' Ter letterlijke en figuurlijke renovatie van ons clubvoetbal verkies ik een 'Rode Duivels on Tour' - we zijn het land der festivals of we zijn het niet - langs Belgische voetbalsteden boven een nieuw megastadion in Brussel dat onder meer door uw deeltijdse werkgever KBVB wordt bepleit. Ik beroep mij op het - waarom ook niet - Duitse voorbeeld: daar stuurt men de Mannschaft langs alle provincies. Zowel de speelsteden als de clubs varen er wel bij via een verdeelsleutel die de lokale overheid inkomsten doet genereren op ticketverkoop en hotelovernachtingen. Toen België in 2011 in Düsseldorf tegen Duitsland speelde, incasseerde het plaatselijke Fortuna 200.000 en de stad een slordige 300.000 euro. Een interland levert de DFB een dikke vijf miljoen op dankzij de verkoop van televisierechten, reclamewerving, kaartverkoop en 'hospitality' via stadionloges. Zou een Belgisch equivalent daarvan echt niet mogelijk zijn? Per seizoen treden de Rode Duivels gemiddeld in vijf wedstrijden aan op Belgische bodem: maak er een stedentour van langs Brugge, Gent, Antwerpen, Brussel, Genk, Luik en Charleroi. Succes verzekerd en onze vernieuwde clubstadions krijgen een stimulerende prikkel. Een mooi herverdelend 'Rode Duivelsmechanisme', neen?

Aanvallen via driehoekje?
Ik vraag mij af, bis, waarde Vincent, beste aanvoerder, of uw fascinerende generatie toch net niet een sportieve dimensie meer te bieden heeft dan ze nu laat zien. U had het over de finale in Brazilië, ironisch provocatietje, dat zeker. Edoch, waar het hart van vol is ... Speculeert u ter zake dan niet te veel op de oude Belgische deugden als kracht en loopvermogen? Als puritein pleit ik voor the art of beauty. Vrijpostig, technisch, aanvallend - soms snel, soms traag - spel. In vrijheid, volgens instinct, met bluf en mentaliteit. Ik verheug me over het feit dat bondscoach Wilmots dit zo op de mediatafel durft te leggen en zich niet verbergt achter de valse Belgische bescheidenheid van weleer. Maar ... mag het nog net wat meer zijn? Ligt onze balcirculatie niet iets te laag? Waar blijft het aanvallende driehoekje? Ik kijk uit naar een magisch vijfkant rondom de defensieve spelverdeler Dembélé, met op de flanken het zwervende en zwevende kwartet te kiezen uit Chadli, De Bruyne, Mertens, Mirallas en Hazard. Voeg daarbij één box-to-boxer Witsel/Fellaini en één diepe spits Benteke/Lukaku. Zonder backs inderdaad; onze buitenspelers schuiven hoger in, van 4-3-3 naar 3-4-3. De drie centrale verdedigers zetten met hun voetballend vermogen de eerste aanvalsdynamiek op. Benut de opbouwende brille van uzelf, Vermaelen en Vertonghen. Ik geloof in de avontuurlijke stijl en het risico. Met een keeper van internationaal formaat als Courtois of Mignolet lijkt dit mij een haalbare kaart. Combineer dit met teamintellect en collectiviteit - de dubbele verworvenheid van de grote generaties van de jaren zeventig tot negentig - en de route naar Rio ligt mogelijk echt open, jawel!

Beste fans ter wereld?
Ik vraag me dan ten derde af, waarde Vincent, beste aanvoerder, of uw fascinerende generatie op de Copacabana kan rekenen op de ambiance van de 'beste fans ter wereld', zoals u ze heeft genoemd. Zeker, ik geniet van de rood-geel-zwarte mensenzee, maar we kunnen toch nog heel wat leren van de echte 'best fans in the world': op clubniveau die van Celtic Glasgow en op landenniveau die van Ierland. In de praktijk zijn het dezelfde. De grondleggers met name van de maffe fancultuur van 'music & fun, we come to party'. Met als onderstroom: respect! Laat het irritante boegeroep richting tegenstander tijdens moeilijke momenten achterwege, geen cafévoetballer die zich daardoor nog uit zijn lood laat slaan. Net als het schrille, puberale gefluit bij de nationale hymne van de opponent: shame on you!

Ik verkies prettig gestoord supporteren met een mix van melodieuze muziek - wat te denken van een eigen versie van de universele voetbalsong You'll Never Walk Alone - en Afro-Latino sambawaves om de Braziliaanse stranden in te palmen. Waarom ook geen nieuwe song genre het Cant del Barça - over de identiteit van de Rode Duivels - die naar het voorbeeld van Barcelona na afloop van elke wedstrijd, ongeacht het resultaat, in vreugde of verdriet wordt ingezet. De band van uw spelers met uw fans is immers een bizar maar uniek gegeven in de beste absurdistische Belgische traditie.

Stel dat u deze dingen op korte termijn kunt realiseren of bijsturen, waarde Vincent, beste aanvoerder, dan is uw Rode Duivels Community helemaal klaar voor de Braziliaanse expeditie. Straf zeker van, zeggen ze in de Kempen.

Met vriendelijke groet,

Raf Willems

null Beeld kos
Beeld kos

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234