Donderdag 12/12/2019

Wat een plaatjes!

Naar aanleiding van Record Store Day, de jaarlijkse hoogmis voor vinylvreters, roept Red Bull Music een nieuwe awardshow in het leven. De Vinyl Frontier Awards zetten de beste en de mooiste Belgische platen van het jaar in de kijker.

Jan Swerts - 'Schaduwland' (ontwerp: Stijn Felix)

Schaduwland van Jan Swerts zou niet misstaan in de categorie Best Album, maar de Truienaar is even gelukkig met de bekroning voor het artwork van zijn derde plaat. "Ik ben vooral blij voor Stijn Felix, de schilder van de hoes. Hij greep al twee keer naast een MIA voor Beste Artwork. Deze keer heeft hij wel prijs."

Felix' schilderij ademt dezelfde weemoed uit als de veertien dappere songs die op Schaduwland wonen. "Het is een post-apocalyptische plaat", vertelt Swerts. Ik heb enkele zware tegenslagen achter de rug. Je herkent die gebeurtenissen in de muziek, maar ook in de hoes. Er zijn duidelijke verwijzingen naar enkele rampen die zich in mijn leven hebben afgespeeld."

Het verscheurde familieportret refereert aan zijn relatiebreuk, en de portretfoto van Gilles de la Tourette is een knipoog naar de neurologische aandoening van zijn zoon. "Ik dacht initieel aan een suggestieve platenhoes, maar ik heb beslist om open te communiceren over de betekenis achter Schaduwland. Het is nu eenmaal een donkere plaat."

Het artwork is echter niet volledig autobiografisch. Swerts haalde evenzeer de mosterd bij filmposters van horrorfilms uit de jaren 70 en 80. "Ik bezorgde Stijn de affiche van Dawn of the Deadvan George A. Romero. Het gaf hem een idee van de sfeer die ik wilde overbrengen. Ook het stripboek The House of Mystery inspireerde het apocalyptische tafereel van de hoes. Er zitten nog meer verwijzingen naar horrorfilms. Ik hoop dat de filmnerds ze eruit kunnen halen."

de portables - 'The Killing Horizon' (ontwerp: Stijn Anseel)

"Het is fantastisch dat de plaat via deze weg blijft leven", reageert ontwerper Stijn Anseel enthousiast.

Vergis u niet: Anseels flashy platenhoes is geen lukrake kleurencombinatie, wel integendeel. Toen hij hoorde dat de albumtitel, The Killing Horizon, een wiskundig begrip is, probeerde hij die term te vertalen naar een beeld. "Professor Karel Van Acoleyen van de Universiteit Gent heeft ons het begrip in mensentaal uitgelegd. Voor zover ik het goed heb begrepen, stelt het de as voor waar ruimte verandert in tijd. Ik herinnerde mij toen dat in de sciencefictionfilm Interstellar parallelle realiteit werd uitgebeeld aan de hand van kleurrijke stroken. Daaruit is het idee achter deze platenhoes ontstaan."

"Het was een moeilijke zoektocht", geeft Anseel toe. "De band had het idee om de albumtitel letterlijk af te beelden door een landschap doormidden te snijden, maar dan zou de gelaagdheid van de muziek verloren gaan. Dat zit bijvoorbeeld wel in de uiteindelijke hoes."

Toen hij het eindresultaat voorstelde aan de portables waren de bandleden lovend. "Ik was meteen verkocht", zegt multi-instrumentalist Jürgen De Blonde. "Vooral de combinatie van strakke, minimalistische elementen en psychedelica maken het artwork geslaagd. En de kleuren die je ziet, herken ik ook in onze muziek. We mikken altijd op een speciale, opvallende hoes. Dit ontwerp is daar een mooi voorbeeld van."

Oathbreaker - 'Rheia' (ontwerp: Jeroen Mylle, Caro Tanghe, We Became Aware)

Het artwork van Rheia is een van de meest intrigerende van het voorbije jaar. En het is vermoedelijk de enige platenhoes waarvoor iemand fysiek pijn heeft geleden. Caro Tanghe, brulboei van Oathbreaker, dook in een watertank en liet zich overgieten met kaarsvet.

"Caro kwam zelf met het idee op de proppen om met kaarsvet te werken", legt huisfotograaf Jeroen Mylle uit. "Rheia draait rond zelfreflectie. Het was snel duidelijk dat zij centraal in beeld zou staan. We wisten vooraf niet goed wat te verwachten. We zijn beginnen experimenteren tot we de juiste methode vonden. Het was niet makkelijk, maar dit beeld vat het verhaal van Oathbreaker goed samen."

Het artwork van Rheia is eerlijk, naakt en bevreemdend. Het is een beeld dat slaat en zalft, net zoals de muziek van de West-Vlaamse band. "De foto heeft iets melancholisch, maar ik herken er evengoed pijn in. Het is een contrasterende platenhoes. Ze is licht, maar ook donker."

Maar waarvoor staat dat kaarsvet nu eigenlijk? "De ene ziet het als een tweede huid waar Caro uit probeert te breken, de andere interpreteert het als een pleister op een wonde. Dat maakt het zo leuk: iedereen herkent er iets anders in."

Dat Oathbreaker nu ook in België erkenning krijgt, stemt Mylle gelukkig. "Ik werk intussen al lang met hen samen. Binnen Oathbreaker moet alles kloppen: geluid, tekst én beeld. Ze gaan altijd tot het uiterste. Ik vind het fantastisch dat ze eindelijk worden bekroond voor dat harde werk."

Op demorgen.be vindt u vandaag ook de winnaars in de categorieën beste album, beste debuut en beste heruitgave.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234