Zaterdag 06/03/2021

Wat de buren ervan denken

Brussel-Halle-Vilvoorde? Oh my god!

Het zou zo maar kunnen dat binnenkort de Belgische regering implodeert, terwijl u over de opmaat daartoe in de Nederlandse media nauwelijks iets hebt vernomen. En dat terwijl de regering-Verhofstadt volgens de Belgische pers al tijden aan een zijden draadje hangt. Niettemin blijf ik rustig wachten op de afloop. De affaire is voor een buitenstaander namelijk om moedeloos van te worden.

Het dossier heet B-H-V, ofwel Brussel-Halle-Vilvoorde, en het liefst zou ik het daarbij laten. Het is een zaak die zich al veertig jaar voortsleept maar de laatste maanden opnieuw de politieke agenda beheerst. Toch heb ik er pas twee of drie keer over bericht. Waarom? Omdat er voor de buitenstaander geen touw aan valt vast te knopen. Omdat er haast geen enkele voortgang in zit, al staan de Belgische voorpagina's er vol mee. Omdat de retoriek telkens eender klinkt. Omdat laatste deadlines om B-H-V op te lossen al tig keren zijn verstreken.

B-H-V draait erom dat het tweetalige Brussel samen met Halle, Vilvoorde en nog 26 Vlaamse randgemeentes één kiesdistrict vormt. Daardoor kunnen zeventigduizend Franstalige inwoners van deze Vlaamse plaatsen gewoon op Franstalige partijen stemmen. Onacceptabel, vinden de Nederlandstaligen. Vanzelfsprekend, oordelen de Franstaligen. "Het conflict, dat al tientallen jaren broeit, drijft nu de regering-Verhofstadt in het nauw", schreef ik in januari 2005. Ik kan het nu herhalen en had het in september ook al zo kunnen formuleren. Gisteren kwam er weer een nieuwe oplossing op de proppen ('het inschrijvingsrecht'). Dat plan werd, naar verluidt, in 1977 ook al eens geopperd. Het bracht in 1978 de regering-Tindemans 2 ten val en het leidde destijds tot de oprichting van het Vlaams Blok. Tel uit je winst.

Ik krijg het altijd Spaans benauwd als Vlaamse vrienden vol vuur beginnen uit te leggen waarom B-H-V 'onverwijld' (een woord uit het Vlaams regeerakkoord) dient te worden gesplitst. Dat de Franstaligen zó arrogant zijn! Dat ze weigeren je te verstaan als je 'vijf sneetjes kalkoen' bestelt in een Brusselse slagerij! "Belachelijk dat ze niet weten wat kalkoen is", mompel ik dan. "Wat eet je graag op je brood?", vraag ik als afleidingsmanoeuvre. Toegeven dat ik juist bij slager en bakker graag mijn Frans oefen, zou mijn dood betekenen.

Een dag later spreek ik Franstalige kameraden en ben ik het - althans op dat moment - roerend eens met hen eens. Het is een schande dat Nederlandstaligen in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest vier keer zoveel parlementsleden hebben als op basis van hun aantal redelijk zou zijn. Dat de Vlamingen denken die splitsing van B-H-V cadeau te kunnen krijgen! En dat het altijd de Nederlandstalige honden zijn die midden op de stoep poepen! "Ils sont dégoûtants, les chiens flamands", beaam ik, me voornemend voortaan op te letten in welke taal foutpoepende honden blaffen, "mais toi, tu aimais déjà plus les chats, n'est-ce pas?"

'Nogal slap om snel over katten te beginnen en geen eigen mening te hebben', hoor ik u denken. 'Zo meteen zit Begië in een regeringscrisis en voor ons komt het als een donderslag bij heldere hemel!' Nou, dan bevindt u zich in uitstekend gezelschap. Dagblad De Standaard was het ook al opgevallen dat de buitenlandse pers zich verre houdt van 'B-H-V' en deed navraag bij een aantal Brusselse correspondenten. Rory Watson (The Times): "Brussel-Halle-Vilvoorde? Oh my god! Daar is geen beginnen aan. Geen Brit die zoiets snapt." Jean-Pierre Stroobants (Le Monde): "Voor een Fransman is dat dossier niet te begrijpen. Eerlijk gezegd: ik begrijp het zelf niet. En ik volg België al meer dan tien jaar." Gemma Buters (De Telegraaf): "B-H-V is een thema dat moeilijk aan de krant te verkopen is. Ze begrijpen het niet helemaal. Te absurd, te bizar." Alleen correspondent Michael Stabenow (Frankfurter Allgemeine) zegt geregeld over B-H-V te berichten. Maar goed, die krant lees je dan ook vooral om indruk te maken: 'Franz, hast du schon die neuesten Entwicklungen in punkto B-H-V gehört?'

Natuurlijk speelt in die onwil om B-H-V te verslaan iets anders mee: het onvermogen van buitenstaanders om als een Belg (Nederlands- of Franstalig) een dergelijk symbooldossier te bevatten. Het onvermogen om te voelen welke emoties meespelen: de taalstrijd, de taalgrens, de economische onbalans tussen Vlaanderen en Wallonië... Toch ergert het ook de Belgen. "En ondertussen gaan er honderden banen verloren", concludeerde VRT-journaallezer Martine Tanghe onlangs nadat een commentator de B-H-V-soap nog eens had uitgelegd. Tanghe had natuurlijk wel gelijk: kan de politiek eindelijk eens ophouden met navelstaren? Ik wil niet weten wie gelijk heeft. De strijdende partijen hebben zich nog dieper ingegraven dan de soldaten in de Eerste Wereldoorlog bij Ieper en Diksmuide. We wachten af. Zodra als er een oplossing is, of de regering-Verhofstadt valt, hoort u meer. Bart Dirks

© de Volkskrant

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234