Zaterdag 15/08/2020

Wat Bowie en Lennon verbindt

Het is toeval, maar er komen tegelijk twee mooie graphic novels uit over de popsterren David Bowie en John Lennon. En dat maakt aardige dwarsverbanden tussen de twee mogelijk.

Het lijkt wel afgesproken. Zowel David Bowie als John Lennon hebben zopas een eigen strip gekregen. Het best lees je ze direct na elkaar, op zoek naar verrassende dwarsverbanden. Dan blijkt: in zekere zin zijn de boeken complementair.

Laten we beginnen met Haddon Hall: When David Invented Bowie. Scenarist en tekenaar is hier de Tunesisch-Franse artiest Nejib, in het dagelijks leven artdirector bij striphuis Casterman. Hij grijpt terug (dwarsverband!) op de technieken van de Duitse illustrator Heinz Edelmann, vooral bekend van de The Beatles-animatiefilm Yellow Submarine (1968). Lichtelijk psychedelisch dus, maar dat past goed bij het geschetste tijdvak. En het kan nog gekker, want de verteller in het boek is... een huis.

De Haddon Hall uit de titel was een Victoriaanse villa in Zuid-Londen. Tussen 1969 en 1972 trok David Jones daar met zijn Amerikaanse vriendin en fotomodel Angie Barnett in, voor 7 pond per week, en iedereen kwam langs. En bleef.

Feest voor het oog

Dit is wat het huis stelt: er werd gefeest, maar het was ook hard werken. Vooral in de kelder, want daar was de repetitieruimte. Bowie zocht iets nieuws. Na het zien van Stanley KubricksA Clockwork Orange (1971) kwam hij op het idee van een futuristisch alter ego en dat werd Ziggy Stardust. Angie knipte zijn haar af en naaide zijn eerste kostuums. Indachtig het advies van John Lennon was hij eindelijk avant-garde geworden. Hogere kunst. Niets om je voor te schamen. Rebel, rebel.

Mooi thema wel: de vormende jaren van David Bowie. Geen complete biografie, maar een snapshot van een allesbepalende levensfase, artistiek gesproken. Context krijgt het verhaal ook mee. De brave ouders van Bowie komen langs in Haddon Hall en het generatieconflict is zonneklaar. Dramatischer is zijn liefdevolle relatie met halfbroer Terry, geplaagd door aanvallen van schizofrenie. Die zou in 1985 uiteindelijk zelfmoord plegen, maar was begin jaren 70 vaste gast binnen de Bowie-clan. Zo zijn de feiten listig verweven in een boek dat door zijn popartstijl en optimistische kleuren een feest voor het oog is.

John Lennon (1940-1980) verschijnt juist in film-noir-zwart-wit. Want Lennon: The New York Years bedient zich van een schaduwrijke, realistische stijl. Past evenzeer goed bij het onderwerp, want we vinden hem terug op de divan van zijn (fictieve) psychiater. In achttien sessies, monologen bijna, neemt Lennon zijn leven en loopbaan door, in evenveel hoofdstukken. Dat biedt een heldere structuur. Dat van die divan klopt trouwens aardig, want de altijd zoekende Lennon zat destijds in de 'primal scream'-psychotherapie van dokter Arthur Janov. Toen had hij met The Beatles al een trip naar de Maharishi Mahesh Yogi achter de rug, maar dat India-gedoe was achteraf een misverstand gebleken.

Verpletterend einde

Lennon komt in deze strip tot leven. We zien hem als getourmenteerde jongeling: afgestaan door zijn moeder Julia aan haar zus Mimi, onder dwang, verlaten door zijn vader Alfred. De muzikale schok die Elvis heette (die hij deelde met de zeven jaar jongere Bowie). Zijn skifflebandje The Quarrymen. De eerste ontmoeting met Paul McCartney. De Beatlemania. De vriendschappelijke relatie met manager Brian Epstein. De rol van producer George Martin. Het maken van het albumSgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band.

Maar ook de ruzies binnen The Beatles om Yoko Ono, het uiteenvallen van de band, het experimenteren met drugs, en altijd weer: existentiële eenzaamheid. En dan wordt hij in de epiloog ook nog eens doodgeschoten. Het maakt John Lennon tot een klassieke tragische held. Zijn Beatles schonken de wereld veel plezier, maar gegeven dit verpletterende einde is die keuze voor film-noir-zwart-wit in dit boek zo gek nog niet.

Haddon Hall: When David Invented Bowie van Nejib (SelfMadeHero) Lennon: The New York Years van Foenkinos, Corbeyran, Horne (IDW)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234