Dinsdag 15/06/2021

Wat als de brexit er komt?

Een scheiding is altijd emotioneel en gecompliceerd. En al zeker wanneer een van de partijen ontkent getrouwd te zijn geweest. Scheve blikken en dreigementen vlogen dan ook door een Londense brouwerij waar vertegenwoordigers van Europese lidstaten post-brexit-onderhandelingen simuleerden.

Mocht Groot-Brittannië de Europese Unie verlaten, dan zouden de besprekingen uitermate pijnlijk zijn. De verbittering bleek het grootst bij de landen - Zweden, Duitsland en Nederland - die dachten dat er sprake was geweest van wederzijdse liefde. Maar de gastheer was zich niet bewust van enig kwaad. Of van enige liefde.

'War games' was de naam die de denktank Open Europe, welks voormalige directeur in Camerons onderhandelingsteam zit, gegeven had aan het evenement. Politieke coryfeeën als John Bruton (ex-premier van Ierland) en de Nederlandse ex-minister van Sociale Zaken Aart Jan de Geus behoorden tot de afgevaardigden, maar ook voormalige eurocommissaris Karel De Gucht (Open Vld) was van de partij.

Eerst speelden ze de onderhandelingen over Camerons eisenpakket na, hopend op een 'juiste' beslissing van de eilandbewoners. De temperatuur daalde tot onder het vriespunt toen er werd gesproken over het ondenkbare.

Utopisch plan

Namens de Britten had eerst de eurogezinde ex-minister van Buitenlandse Zaken Malcolm Rifkind het woord, maar het begon spannend te worden toen hij werd vervangen door de euroscepticus Norman Lamont, die minister van Financiën was toen de Britten in 1992 uit de nog embryonale euro donderden.

Deze legde een utopisch plan op tafel, behelzende een handelsovereenkomst waarbij Duitse auto's, Hollandse tulpen en Franse wijnen hun weg zouden vinden naar het eiland, terwijl Londen tegen een kleine bijdrage aan de Europese begroting de financiële hoofdstad zou blijven. Hoongelach was het gevolg. De beschuldiging dat de Britten de krenten uit de pap wilden halen, klonk zo vaak dat een exportheffing op dit stuk fruit de eerste vergeldingsmaatregel lijkt te worden.

'Europa' was het slechts oneens over de vraag welke stad Londen kon opvolgen als financieel hart. Frankfurt? Amsterdam? Dublin? De Geus verklaarde dat onderhandelingen met de Britten geen prioriteit hebben, terwijl zijn Duitse confrère tot Lamont laatdunkend sprak over 'jouw eiland'. De Conservatief bleef stoïcijns. Hij zei dat niet langer politici drijvende krachten zouden zijn, maar burgers en bedrijven. Toen de Poolse afgezant suggereerde dat van de Britten na een brexit een afschrikwekkend voorbeeld moest worden gemaakt, schamperde Lamont: "Ik dacht dat de EU een vrijwillige club was."

Dat denkt hij dus verkeerd. Scheiden van Europa is net zo ondoenlijk als scheiden in de rooms-katholieke kerk, wat 15de-eeuwse koning Hendrik VIII overigens al wist. Dit liet ook de De Gucht doorschemeren, de enige die aan tafel die het hoofd koel hield. Mochten de Britten 'Weg!' stemmen, dan zal er mogelijk een nieuw referendum komen, en wéér een referendum. Totdat ze 'Blijf' zeggen, of er een eurogezinde regering aan de macht komt. Net als Londen is Brussel immers bedreven in het aanmodderen. Al is het maar in het belang van de kinderen - de burgers.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234