Woensdag 05/08/2020

Was het een pausverkiezing of een songfestival?

Beeld UNKNOWN

De show, de stemrondes en André Vermeulen: het zijn maar enkele van de gelijkenissen, zo merkt De Morgen-redactrice Sofie Mulders op.

Een nieuwe paus zorgt allicht ook voor een nieuwe dosis quizvragen. Dit zou er een van kunnen zijn: noem vijf overeenkomsten tussen de pausverkiezing en het Eurovisiesongfestival. Wij vonden er tien.

Er is André Vermeulen. Conclaaf of zangwedstrijd: voor de vader aller showbizzjournalisten is het allemaal gelijk. Fier (maar slim genoeg om daarin niet te overdrijven) en met die typische gedistingeerde deftigheid toont hij kijkers en collega's waarom de openbare omroep er goed aan heeft gedaan weer een beroep te doen op zijn expertise.

Er is de openingsceremonie, waarin voorgangers bedankt worden voor bewezen diensten of voor de wederom voortreffelijke organisatie. En ook hier geldt: God is overal. In de mis in Rome, uiteraard, en zelfs bij de ondermaanse tegenhanger, waar de prelude van het Te Deum van Marc-Antoine Charpentier het liedjescircus elk jaar weer op gang trekt.

Er is de show. Veel poeha, veel mannen in een kleed. Een stoet aan vreemde snuiters die het beste van zichzelf moeten laten zien, terwijl de wereld erop toekijkt. Wachtend op wat rook, of die nu uit een schoorsteen komt of op het podium geblazen wordt. Die rook moet overigens wit zijn, om de dramatische en mysterieuze sfeer nog te versterken.

Er zijn de volgelingen die in aantal slinken. Steeds minder volk maalt erom, en toch kan iedereen erover meepraten. Niet onlogisch, want honderden journalisten moeten in kranten en op tv bewijzen dat ze hun brood terecht hebben verdiend met de verslaggeving ter plekke.

Er zijn de kandidaten. Verschillende nationaliteiten, hier en daar een zwarte, maar toch altijd weer een blanke die met de hoofdprijs mag gaan lopen. En ook: no one wants to do the dirty job. Kleine kanttekening hierbij: het immer enthousiaste Nederland lijkt een uitzondering op die wetmatigheid.

Er zijn de stemrondes: lang, saai, België dat vaak een kans maakt maar meestal toch weer ergens eindigt in de staart van het peloton.

Er zijn de allianties. Officieel onbestaande, maar met een nauwelijks te onderschatten invloed. Griekenland heeft het voor Cyprus, Oost-Europa vormt een blok, en degenen die elkaar niet kunnen uitstaan, geven echt geen punten aan de concurrent, hoeveel kwaliteiten die ook heeft.

En dan is er de winnaar, die onder tromgeroffel, klokkengelui of kleurige confetti wordt begroet als nieuwe wereldheld. Het publiek laat tranen rollen en neemt geliefden stevig vast. De held moet speechen en dankt vrienden en familie. Soms ook God.

Er is ontgoocheling, die vrijwel onmiddellijk volgt op al die euforie. In een mum van tijd wordt het een onterechte winnaar. Conservatieve keuze, zo luidt het dan. Kan weer niet de vernieuwing brengen waar iedereen zo naïef naar snakte.

Er is de stilte, die onherroepelijk na de heisa komt. Vraag maar aan Tom Dice. Of Witloof Bay. Of zelfs Johnny Logan, die tenminste nog eens wordt gebeld door een of ander roddelblad. Voor paus Franciscus mag dan wel een eeuwig leven lonken, ook voor hem is het hoogtepunt nu al gepasseerd.

De show in Rome, die is alvast voorbij. Nu kunnen we het dus weer even over meer serieuze zaken hebben. En nu kan André naar huis. Zodat hij fris zit voor het volgende spektakel. Naar het schijnt zal dat in Malmö zijn.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234