Vrijdag 30/10/2020

Wannes (65) sterker dan ooit

folk

'eigen volk'-festival in geel

Geel

Van onze medewerker

André Fonteyne

Om zijn 65ste te vieren bracht Wannes twintig artiesten mee naar Geel, een heus festival dat een uitverkochte zaal vier uur in de ban hield. Een 'eigen volk'-festival, want allemaal vrienden: een Turk, een berber, drie Spanjaarden, een Franstalige Belg en Vlamingen uit alle gewesten. Een festival 'zonder verrassingen' ook, zo stond op de ticketjes. Op het einde van de avond wisten we waarom: "De petit bourgeois vraagt geen kwaliteit, maar vernieuwing, verrassingen!", zei Wannes met een glimlach, maar met die ondergrondse verontwaardiging en uitdagende eerlijkheid die hem zo typeren.

Kwaliteit eerst dus. En variatie. Bijvoorbeeld al in de gebruikte instrumenten: eerst de Turkse saz, in de handen van Saddetin Tezerdi, dan een Zweedse nyckel-harpa, vedelachtig volksintrument met klavier dat Didier François met de strijkstok bespeelde: twee eigen composities die uitmondden in traditionele muziek. Op de volumineuze oed of Arabische luit zong Abdelkader Zahnoun een lang lyrisch stuk over de eeuwigheidswaarde van herinneringen, gevolgd door een improvisatie in een oosterse maqam of toonladder.

Wannes' tochtgenoot en compagnon Dré Peremans praatte de acts aan elkaar, met herinneringen als leidraad. Zo vernam je dat 1966 het jaar was van Wannes' eerste elpee, dat hij Roland had gevraagd om zijn liedjes te zingen, en dat Roland geweigerd had: Wannes moest ze zelf maar zingen. Dat werd dus de aanzet van Wannes' eigen zangcarrière. De tournee met Wannes was een hoogtepunt in mijn leven, zei Roland. En na een paar solo's, waaronder een langzame blues met kwistig rondgezaaide blue notes, daagde eindelijk ook Wannes zelf op. Je herkende hem aan zijn stem, niet aan zijn verschijning, want hij leek wel tien jaar jonger. Samen zongen ze een nummer van Bob Dylan, Wannes in het Vlaams, Roland in het Engels. En een Napolitaans liedje.

Na de pauze leidde de 65-jarige de groep Water en Wijn, met "erotic flemish songs" (sic), liet het podium weer over aan het duo Hauman-Janssens en aan de bloedstollende Asturiër José Delgado: een machtige stem, blijkbaar gevormd door het communiceren vanaf bergtoppen. Hij zong onder meer een mijnwerkerslied dat je, zo zei Wannes achteraf, gerust tot de cante jondo mocht rekenen. Delgado's vrouw is de bekendere Amparo Cortés. Ze zong vier flamencostukjes, twee met haar vaste gitarist Rafael Sánchez (rumba, alegrías) en twee met Wannes erbij: een uiterst langzame soleá en een feestelijke bulería.

Koen de Cauter en zijn zonen zette de festivalsfeer voort. Variatie troef: op zijn sopraansax blies hij Sidney Bechets 'Petite fleur', en op gitaar eigen werk. Zoon Myrddin bracht heel alleen een soleá, met wel erg eigenzinnige akkoorden, en het hele kwartet, met een accordeonist erbij, besloot met een Franse musette.

Maar het hoogtepunt moest nog komen: Wannes alleen met zijn gitaar, eerst met een gedicht dat niet direct een gedicht leek, over leven en dood, en een paar toepasselijke liederen. De stilte in de zaal was indrukwekkend, het applaus overweldigend. Zo beleefd, zo diepgaand, zo sterk hadden wij Wannes misschien nooit gezien. Een poëet, pure kwaliteit. En met de diepe verrassing (toch!) die echte kwaliteit je brengt. Het festival kon niet beter eindigen dan met Wannes en Koen de Cauter die samen gezongen herinneringen ophaalden en de strofen van 'Stadscoupletten' met elkaar uitwisselden.

WIE: Wannes van de Velde en vrienden WAAR EN WANNEER: Geel, CC de Werft, vrijdag 27 september ONS OORDEEL: Wannes is weer de oude, sterker dan ooit tevoren.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234