Dinsdag 20/10/2020

Muziektop

Wanhoop, lelijke breakups en onversneden passie: dit zijn de 10 beste platen van de week

Kelela heeft het in 'Take Me Apart' over haar lelijke breakup en nieuwe liefde.Beeld © Kelela

Deze week triomfeerden vooral de soulvolle godinnen: Melanie De Biasio, uiteraard, maar ook Kelela, Ibeyi en future beats-prinses TOKiMONSTA. Ze serveren verrukkelijke popmuziek die onbevreesd naar de toekomst lonkt.

1. Melanie De Biasio - 'Lilies'

Melanie De Biasio zoekt naar puurheid.Beeld © Melanie De Biasio

"Ik zoek naar puurheid", vertrouwde Melanie De Biasio onze Gunter Van Assche toe tijdens een zinderende tête-à-tête in Parijs. "Geen idee of ik die ooit zal vinden".  De goddelijke chanteuse uit Charleroi mag op twee oren slapen: Lilies, haar tweede reguliere album, gloeit van de onversneden passie: shaken, not stirred. De Biasio glijdt van Nick Cave-achtige duisternis over bluesy gothic-americana en soulvolle torch songs tot met jazz dooraderde elektronica. In de griezelige soundscape 'And My Heart Goes On' waagt ze zich zelfs in Twin Peaks-territorium. "De Biasio fingeert met haar stem een machinaal gekraak, dat van je trommelvies tot je ruggenmerg gaat", kon u lezen. Een album hors catégorie.

Lees hier het interview met Melanie De Biasio

2.Oscar & The Wolf - ‘Infinity’

De nieuwe Oscar & The Wolf: een dot van een Belpopplaat.Beeld © Oscar And the Wolf

"Nog méér dan op het debuut Entity wint de weemoed het van de euforie", schreef onze journalist Gunter Van Assche over Infinity, de tweede van Oscar & The Wolf. "Zelfs uitbundig klinkende songs als ‘Touch Down’, ‘Chevrolet’ of het hymnische ‘Fever’ en ‘Runaway’ lijken gewurgd te worden door peilloos liefdesverdriet. Wie van verlatingsangst een kunst wil maken, heeft er zo meteen een partner-in-drama bij." Rest een dot van een Belpopplaat, gebalder en veel minder etherisch en elektronisch-zompig dan het debuut, met een finesse die knipoogt naar Sade, Prince en The Knife. 

Lees hier de volledige recensie

Lees hier het interview

3. Kelela - 'Take Me Apart'

De plaat van Kelela leest als een dagboek.Beeld © Kelela

De Amerikaanse r&b-godin Kelela gebruikt Take Me Apart niet als platform voor sociaalbewust gepredik of revolutionaire actie - althans niet rechtstreeks. De plaat leest als een dagboek waarin Kelela twee liefdesrelaties onder de loep neemt: het pad kronkelt van een lelijke breakup met een geliefde over een periode als alleenstaande tot aan het begin van een nieuwe relatie. Het muzikale kader van die stomende tragiek grijpt nu terug naar minimalistische eightieselektro, dan naar ijle nineties-r&b of naar hedendaagse, door postdubstep gestuurde hybrides. "Een niet te onderschatten trendsetter in de pop van vandaag en morgen", schreven we.

Lees hier de recensie

4. Kamasi Washington - 'Harmony Of Difference'

Kamasi Washington eert zowel kwetsbaarheid als onverschrokkenheid.Beeld © Kamasi Washington

Deze zesdelige suite grossiert in kosmische bigbandjazz zoals die waarmee de Amerikaanse saxofonist Kamasi Washington triomfeerde op het drie uur durende The Epic, het album dat hem twee jaar geleden wereldroem schonk. Niet alleen in jazzmiddens, maar ook in indiekringen. Hij eert er zowel kwetsbaarheid als onverschrokkenheid, en knipoogt er naar de hypnotiserende spiritualiteit die hij als zoekende muzikant in de beat scene van L.A. terugvond bij gelijkgestemde zielen als Flying Lotus, Thundercat en The Gaslamp Killer. Een krachttoer.

Lees hier de recensie.

5. Ibeyi - 'Ash'

Lisa en Naomi van Ibeyi gaan de toekomst tegemoet op dit album.Beeld © Ibeyi

Op Ash stoelen de bescheiden politieke revoluties van de Frans-Cubaanse tweeling Lisa en Naomi zich voor een tweede maal op hiphop en jazz, op elektronica, soul en blijmoedige gezangen uit de Yoruba-cultuur waarmee de dames opgroeiden. "We gaan de toekomst tegemoet op dit album, terwijl ons debuut vooral over ons verleden ging", vertrouwden de dames ons toe. "Al de liedjes op deze plaat kaarten gevoelens aan die we al lang met ons meedragen. Maar we waren nog niet klaar om erover te praten." 

Lees hier het interview met Ibeyi

6. De Beren Gieren - 'Dug Out Skyskrapers'

De Beren Gieren grijpen je bij de keel.Beeld © De Beren Gieren

Zouden De Beren Gieren ooit een plaat maken die als inlandse jazzklassieker kan worden weggezet? We vroegen het ons steevast af bij de vorige albums van dit Belgische jazztrio. Voorganger One Mirrors Many kwam aardig in de buurt, maar wat de heren op Dug Out Skyscrapers presteren tart alles: zij ontstijgen zichzelf, het jazzgenre én onze verwachtingen. Grijpt je bij de keel, haalt je onderuit, laat je in trance achter. 

7. Sieren - 'Ascension'

Van elektro uit de oude school tot schaduwrijk dubby spul: deze ep heeft het allemaal.Beeld © Apollo

De Berlijnse klankentapper Matthias Frick groeide op met de uitwasemen van dubstep en met spannende nieuwlichters zoals Burial. Op het om duimen en vingers bij af te likken ep'tje Ascension switcht hij van elektro uit de oude school over donker Warp-spul tot bij schaduwrijk dubby spul zoals 'Lost You', dat van - jawel! - Burial had kunnen zijn.

8. Absynthe Minded - 'Jungle Eyes'

Een geraffineerde comebackplaat van Absynthe Minded.Beeld © Kasper Bosmans

Absynthe Minded is herboren en hoe! Op Jungle Eyes belicht Ostyn thema’s als ouder worden en vaderschap, depressie, wanhoop, overmoed, de armoedekloof en de prilste der verliefdheden. Bovenal neemt deze plaat de ondraaglijke lichtheid van het bestaan op de korrel. In Ostyns donkerste woud priemt zaligmakend zonlicht door het bladerdek. "Een geraffineerde comebackplaat van een herboren band die nog steeds prangend en spannend uit de hoek kan komen."

Lees hier de recensie

Lees hier het interview met Bert Ostyn

 9. Nordmann - 'The Boiling Ground'

Het Belgische trio Nordmann leverde een spannende plaat af.Beeld © Nordmann

Op The Boiling Ground slingert het Belgische trio Nordmann zijn grootstedelijke jazzsound alle kanten op. Nu duikt het kwartet roekeloos het Naked City-sfeertje van John Zorn in, dan keren de jongens postrock binnenste buiten of refereren ze aan Morphine. Spannend!

10. TOKiMONSTA - 'Lune Rouge'

Ook Selah Sue maakt haar opwachting op 'Lune Rouge'.Beeld © Tokimonsta

De Amerikaanse producer Jennifer Lee spant Goed Volk uit de urban pop voor haar kar op Lune Rouge. Zoals? Rappers Joey Purp en Isaiah Rashad of r&b-dames Yuna en MNDR. De uitschieter? 'I Wish I Could', met onze eigen Selah Sue achter de microfoon, die zich wulps uitstrekt over TOKiMONSTA's lekker lijzige beats.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234