Vrijdag 10/07/2020

Walvis maakt elegisch meesterwerk

cd pop & rock

18 HHHHI

Moby Mute/PIAS

Sinds van zijn vorige cd, Play uit 1999, meer dan tien miljoen stuks de deur uit vlogen, zwemt Richard Melville Hall, alias Moby, comfortabel in de mainstream van de popmuziek. Van een doe-het-zelver, die zijn plaatjes met behulp van een sampler, computer en andere elektronische snufjes thuis in zijn slaapkamer opnam, is de dj, muzikant en producer tot zijn eigen verbazing inmiddels uitgegroeid tot een topattractie op de grote podia. Maar Moby blijft er nuchter en dankbaar bij. Vroeger deed hij niets liever dan provocatieve speldenprikjes uit te delen; vandaag heeft de militante christen en veganist met zijn muziek nog slechts één doel: de luisteraar emotioneel raken.

Zijn nieuwe cd werd om verscheidene redenen 18 genoemd. Er staan achttien tracks op, de titel kan in iedere taal anders worden uitgesproken en in het Hebreeuws bekent het woord chai behalve 'achttien' ook 'leven'. Dat laatste is belangrijk, omdat de gebeurtenissen van 11 september vorig jaar, die toevallig samenvielen met Moby's 36ste verjaardag, de plaat diepgaand hebben beïnvloed. Alle tracks waren op dat tijdstip weliswaar al opgenomen, maar de uiteindelijke keuze uit de honderdvijftig songs die de artiest voor de plaat had geschreven, werd bepaald door de onwezenlijke sfeer in New York, na de WTC-aanslagen. Moby heeft een warme, persoonlijke en troostende cd gemaakt. De teneur van de nummers is niet zelden triest en elegisch, maar er schijnt wel licht aan het eind van de tunnel. 18 eindigt niet toevallig met de mededeling "I'm not worried at all."

Naar goede gewoonte bespeelt Moby zelf alle instrumenten en schreef hij zo goed als alle songs. Vier keer neemt hij ook de zangpartijen voor zijn rekening en dat werkt prima. Opener 'We Are All Made of Stars' is een luchtig new-wavenummer dat naar Bowies Berlijnse periode verwijst; het op vervormde gitaren dobberende 'Signs of Love' houdt het midden tussen triphop en psychedelia; 'Extreme Ways' is postmoderne pop met panoramische strijkers en 'Sleep Alone' een ingetogen mijmering die je als luisteraar gegarandeerd vochtige ogen bezorgt. Moby heeft tijdens het maken van 18 ook enkele gasten uitgenodigd: het folkduo Azure Ray doet mooie dingen in het broze 'Great Escape'; McLyte en Angie Stone zijn te horen in het soulhopnummer 'Jam for the Ladies' en Sinéad O'Connor zeilt met haar soepele stembanden 'Harbour' binnen.

Op Play samplede Moby nogal wat field recordings van Alan Lomax. Dit keer licht hij zijn stemmen veeleer uit obscure soul-, r&b- en gospelplaten uit de jaren zestig en zeventig, vaak met een adembenemend resultaat. Luister maar eens naar de dames uit 'In This World', 'One of These Mornings', 'Another Morning' en 'Sunday'. Naar eigen zeggen streefde de artiest een romantisch werkstuk na, waarop hij de geest van Bill Withers en Marvin Gaye zou verzoenen met die van Massive Attack: een omschrijving waar we niets meer aan toe kunnen voegen. 18 is rijk en veelkleurig, vloeibaar en melodieus, spiritueel en toegankelijk. Een cd die u zeker nog zult tegenkomen in de eindejaarslijstjes. (DS)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234