Zondag 07/03/2021

Walter Pauli in Ax 3 Domaines: Poker in de Pyreneeën

Treuzelende toppers Andy Schleck en Alberto Contador surplacen op de slotklim naar Ax 3 Domaines. Beeld UNKNOWN
Treuzelende toppers Andy Schleck en Alberto Contador surplacen op de slotklim naar Ax 3 Domaines.Beeld UNKNOWN

Leg het maar uit: een zware bergrit waarin hard gereden wordt maar waar de verschillen naar de top toe kleiner en niet groter worden. Dat is wat er gisteren gebeurde in de eerste van vier Pyreneeënetappes, een rit bovendien met een aankomst boven op een col van eerste categorie. Op de slotklim naar Ax 3 Domaines kon Alberto Contador geletruidrager Andy Schleck niet lossen. Astana speelde. En won niet.

Drie Spaanse kusmeiden, lippen gestift, dansen driftig voor de gepersonaliseerde limousine waarin hun held daarnet verdwenen is. Ze zingen uit volle borsten: "Albérto Contador olé olé!" Eéntje mag er even met Haar God in de auto. In die wagen zat Alberto Contador nochtans niet met een olé-olé-gevoel. De rit was niet uitgedraaid zoals hij had gewild. Hij wilde zwaaien met bloemen, pronken met geel. Niet wegkruipen in een ploegauto, belegerd door camera's en bezongen door chicas die niet beter weten. Contador had gespeeld en liet daarbij wel erg diep in zijn kaarten kijken. Terwijl Saxo en geletruidrager Andy Schleck zich louter en alleen afstemden op Alberto Contador.

Tot in het absurde. Toen Contador na twee aanvallen in de slotklim zag dat hij Andy Schleck er niet af kreeg, gaf hij het op. Schleck bleef in zijn wiel. Net zoals hij er bij elke demarrage aan gekleefd leek, bleef hij 'op zijn Zoetemelks' bij de Spanjaard. Contador temporiseerde. Andy Schleck ook. Contador trapte niet meer. Andy Schleck deed mee. De anderen liepen uit, zonder zelf hard door te trappen Jurgen Van den Broeck, Joaquin Rodriguez, Robert Gesink. En daarvoor joegen Denis Mensjov en Samuel Sanchez zichzelf naar de streep, zij hadden door wat er gebeurde. Niet zo veel, uiteindelijk, Contador en Schleck maakten tijdig een einde aan die even merkwaardige als ongepaste surplace, kwamen schijnbaar zonder moeite terug tot het groepje-Van den Broeck, maar hadden op Mensjov (vierde) en Sanchez (derde) dus wel 14 seconden verloren. Na een etappe met aankomst op een col van eerste categorie werden de tijdsverschillen tussen de toprenners dus niet groter, maar kleiner. Het was de Paradox van de Pyreneeën.

Om ter traagst
De twee treuzelende toppers zagen overigens geen graten in hun nummertje 'om ter traagst'. Ze speelden namelijk poker. Andy Schleck: "Hey, Menchov staat nog altijd op twee minuten. Ik hou nog altijd niet echt rekening met hem voor het algemeen klassement. Ik voer mijn strijd met Alberto Contador, en vandaag was dat psychologische oorlog. Af en toe moet je risico nemen." Dat lijkt een beetje Orwelliaans: niets doen, de hele dag op het wiel van de grote concurrent rijden, heet voortaan 'risico' nemen. Als de ander maar niet wint, daar draait het om. Ook Contador liet zich aan die antilogica vangen: 'Als ik niet kan uitlopen, kan ik evengoed achterblijven. Zolang Schleck zelf ook maar terrein verliest.' In zekere zin was het hoog spel. Als niemand had toegegeven, hadden ze mogelijk te veel tijd verloren, en stonden ze in hun blootje. Dan ging het niet meer om een spelletje poker, maar om strippoker voor de wereldpers.

Niet verstandig, vonden zelfs de eigen ploegleiders. Bjarne Riis (Saxo, Schleck): "I don't like that." Het is niet mijn ding. Ik vind het stom, van beiden. Ik zal het er vanavond met Andy wel over hebben. En hij zal het mij uitleggen en ik zal het wel begrijpen." Yvon Sanquer (Astana, Contador): "Andy en Alberto hebben een beetje te sterk abstractie gemaakt van de andere renners. Hun zenuwen staan gespannen, de rivaliteit is groot. Dan gebeurt dit. Onderschat Mensjov niet: een solide renner die een goede tijdrit kan rijden. Maar gelukkig bleef het verschil klein."

Dat was dus precies het tegenovergestelde dan waarvoor zijn Astanarenners de hele rit lang het beste van zichzelf hadden gegeven: om de verschillen eens flink te laten oplopen. Alleen was de aanval van Alberto Contador op de klim naar Ax 3 Domaines, zowat de langst vooraf 'getelefoneerde' aanval uit de geschiedenis van het wielrennen. Al in de vlakke aanloop, toen er aan de horizon amper een col te zien was, mende de lichtblauwe Astanatrein het peloton: nadrukkelijk, zelfs overdreven. De voorsprong van een groepje vroege vluchters zonk van tien tot dik vier minuten. Waarom zou een topteam als Astana zich vermoeien om bescheiden renners als de latere ritwinnaar Christophe Riblon (AG2R), Jurgen Van de Walle (QuickStep), Pierre Rolland (Bbox) en Amaël Moinard (Cofidis) niet te ver te laten uitlopen? Vanuit de Garminvolgwagen twitterde manager Jonathan Vaughters het meteen: "Contador zou zijn team nooit zo laten rijden zoals nu, en zo vroeg, tenzij hij zich zeer goed voelt. He wants the stage and yellow, today." En Vaughters was niet de enige die dat zag.

Al in de eerste Pyreneeënrit de etappe winnen en geel grijpen: na de aankomst gaf niemand bij Astana woordelijk toe dat dit inderdaad het strategische objectief was. Maar niemand die het ontkende, zelfs niet nuanceerde. En door zo vroeg de kaarten op tafel te leggen, loste Astana het dilemma op waarmee elke ploegleider, elke renner met ambitie voor het klassement vooraf worstelde: hoe de Pyreneeën aanpakken? Want er zijn viér Pyreneeënritten, en ze zijn eigenlijk opgebouwd naar de finale: de slotklim op dag vier naar de Tourmalet. In de wetenschap dat de renners niet (meer) vier ritten op vier kunnen vlammen, moeten ze kiezen. Pieken, ook in de cols.

Reken mee. Die vierde en definitieve Pyreneeënrit met aankomst op de Tourmalet, met zijn 2.114 meter tevens 'het dak' van de Tour, is ook de klimfinale van deze Ronde. Dan vlamt iedereen. Grote onbekende zijn de tweede en de derde rit. De tweede gaat over lagere en/of eerder onbekende hellingen en cols (Côte de Carla-Bayle, Ares, Portet d'Aspet, Balès) naar Bagnères-de-Luchon. De derde rit leidt het peloton morgen van Luchon naar Pau over vier historische Pyreneeënreuzen, Peyresourde-Aspin-Tourmalet-Aubisque. Wieler-liefhebbers dromen van dit soort klassieke ritten.

Lees het volledige artikel vandaag in De Morgen.

null Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234